บทที่ 1337 วางแผน

ในเรื่องของความรู้สึก ไท่ซางเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางมาโดยตลอด อะไรที่เขาชอบ ต่อให้แย่ในสายตาของคนอื่นมากแค่ไหน สำหรับเขาก็เป็นของวิเศษ

หากเขาเบื่อ ขยาดแล้ว ก็สูญเสียคุณค่าไปอย่างสิ้นเชิง

ทีแรกที่หยูหลิงฮุ่ยเพิ่งอยู่กับไท่ซาง ทั้งคู่ก็หวานแหวนอยู่ระยะหนึ่ง แต่ไม่นานไท่ซางก็เบื่อหน่ายในตัวหยูหลิงฮุ่ย จึงให้เงินเธอไปก้อนหนึ่ง ทั้งคู่จึงไม่ได้ติดต่อกันอีก

หากไม่ใช่เพราะที่บ้านเกิดเรื่องขึ้น ไม่ว่ายังไงเธอก็ไม่มีทางมาหาไท่ซางแน่

“พอได้แล้ว เราอย่าพูดถึงเขาอีกเลย หลิงฮุ่ย เธอเหนื่อยไหม? ฉันจะประคองเธอขึ้นไปพักผ่อนข้างบน”

ฉินวี่เฟยเห็นทีท่าหัวใจสลายของหยูหลิงฮุ่ย รู้สึกสงสารเธอ พลันถอนหายใจเล็กน้อย เปลี่ยนบทสนทนา ไม่พูดถึงเรื่องที่ทำให้เสียใจอีก

“อืม” หยูหลิงฮุ่ยยิ้มให้กับฉินวี่เฟย ก่อนขึ้นไปชั้นบนอย่างว่าง่าย

คนท้องหลับง่าย แม้ตอนนี้จะเพียงสามทุ่มเท่านั้น สำหรับคนอื่นชีวิตในยามค่ำคืนเพิ่งจะเริ่มขึ้น แต่ปกติในเวลานี้หยูหลิงฮุ่ยได้หลับไปแล้ว

วันนี้เพราะเหล่าหลี่ฝางกลับมา สถานการณ์พิเศษ หยูหลิงฮุ่ยถึงได้ยังไม่นอน

ผ่านสถานการณ์สำคัญพร้อมกับผ่านการร้องไห้อย่างหนัก หยูหลิงฮุ่ยหลับทันทีที่หัวถึงหมอน หยางฉงและฉินวี่เฟยช่วยเธอห่มผ้าอย่างเอาใจใส่ หลังปิดหน้าต่างเรียบร้อยแล้วถึงได้เดินออกจากห้องไปอย่างเงียบเชียบ

“โอ๊ย พี่วี่เฟย ฉันรู้สึกไม่คุ้มแทนพี่หลิงฮุ่ยเลย ไท่ซางไอ้ผู้ชายสารเลวนั่น ภรรยาที่ดีขนาดนี้แต่กลับไม่รู้จักรักษาเอาไว้ หากไม่ใช่เพราะฉันสู้เขาไม่ได้ ฉันจะอัดเขาให้เละเลย!”

“ทำไมเขาถึงได้พูดแบบนั้น! ผู้หญิงคลอดลูกเป็นเรื่องทรมานแทบตาย แต่เขากลับบอกว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่! ไม่ได้ ฉันจะโทรหาพี่หลี่ฝาง ให้เขาสั่งสอนไท่ซางผู้ชายสารเลวนั่นแทนฉัน”

หยางฉงกล่าวอย่างโมโหก่นด่าความไม่ยุติธรรมแทนหยูหลิงฮุ่ย ถึงขั้นหยิบโทรศัพท์ออกมาคิดที่จะโทรหาหลี่ฝาง

ฉินวี่เฟยที่อยู่อีกด้านควบคุมตัวเองได้ดี เอื้อมมือรั้งหยางฉงเอาไว้ ส่ายหน้าเบาๆ

“สั่งสอนเขาแล้วทุกอย่างจะดีขึ้นมาหรือไง? เรื่องนี้เราต้องแก้ปัญหาจากเหตุต้นถึงจะถูก”

การหักห้ามของฉินวี่เฟย หยางฉงไม่พอใจ คิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากัน

“ถ้างั้นพี่วี่เฟยคิดว่าควรจะทำยังไง? ไม่สั่งสอนผู้ชายสารเลวอย่างไท่ซางฉันโมโห!”

เมื่อเห็นหยางฉงโกรธจนแก้มบูด ฉินวี่เฟยฉายแววเจ้าเล่ห์