บทที่ 1338 พาลูกสาวแต่งงานใหม่

“พุฟ ดูท่าของเธอสิ ถ้าหลิงฮุ่ยไม่รักกับคนอื่นเธอจะไม่ยอมใช่ไหม” ฉินวี่เฟยนึกขำกับความเชื่อมั่นของเธอ

“ก็ใช่น่ะสิ บนโลกผู้ชายที่ดีตั้งเยอะแยะ ทำไมต้องตายกับต้นไม้ต้นเดียวด้วย แล้วอีกอย่าง ไท่ซ่างเป็นผู้ชายสารเลวเต็มตัวเลยล่ะ”

แต่ก่อนหยางฉงยังพอเห็นแก่ที่ไท่ซางปกป้องเธอและตระกูลหยางอยู่นาน ปิดหูปิดตาข้างกับความเจ้าชู้ของเขา ตอนนี้เธอไม่สามารถทนได้อีกต่อไป ถ้าไม่สั่งสอนผู้ชายสารเลวคนนี้เธอไม่ยอมแน่

“พอได้แล้ว ดึกแล้ว เรื่องนี้พรุ่งนี้เราค่อยว่ากัน ตอนนี้ฉันจะนอนแล้ว”

วุ่นวายกับหยางฉงตั้งนาน แค่พริบตาก็ปาเข้าไปห้าทุ่มแล้ว ฉินวี่เฟยหาวอย่างทนไม่ไหว พลันบอกลาหยางฉงก่อนที่จะกลับไปที่ห้องของตนเอง

กลางดึกฉินวี่เฟยนอนหลับไม่รู้ความ กลับรู้สึกที่เตียงข้างๆ มีแรงยุบลงไป กำลังคิดที่ลืมตาขึ้น ก็ได้กลิ่นที่คุ้นเคยของหลี่ฝาง

หลี่ฝางคิดว่าเขาระวังตัวมากพอแล้ว ไม่คิดเลยว่าจะทำให้ฉินวี่เฟยตื่นจนได้ จึงคว้าเธอเข้าสู่อ้อมกอดของตนเอง

“ทำไมถึงได้กลับมาดึกดื่น?” ฉินวี่เฟยอยู่ในอ้อมกอดของหลี่ฝาง บ่นอุบอย่างไม่พอใจเล็กน้อย

หลี่ฝางจ้องมองทีท่างัวเงียของเธอ พลันรู้สึกลำคอแห้งผาก หลังกลืนน้ำลายลงคอ กล่าวเสียงทุ้ม

“สู้กับไท่ซางนิดหน่อย แล้วก็ดื่มนิดหน่อย กลับมาอาบน้ำเสร็จก็เวลานี้แล้ว”

“อืม ดึกแล้ว เรานอนกันเถอะ” ฉินวี่เฟยในตอนนี้ง่วงนอนอย่างถึงที่สุด เธอกล่าวอย่างงัวเงีย พลิกกายเตรียมหลับต่อไป

หลี่ฝางที่ไม่ได้เจอเธอมานานไม่มีเธอปล่อยเธอไปง่ายๆ อยู่แล้ว พลางพลิกตัวขึ้นคร่อมฉินวี่เฟย สายลมฤดูใบไม้ผลิอบอุ่นตลอดคืน

เช้าวันที่สอง หลังจากที่หยางฉงเห็นดวงตาสองข้างกลายเป็นหมีแพนด้า นมที่ดื่มเข้าไปพ่นออกมา

“ฮ่าฮ่า ไท่ซาง สภาพแกตลกชะมัด?” หยางฉงชี้ไท่ซางที่ถูกอัดจนเละ หัวเราะลั่นอย่างไร้ความเกรงใจ

ฉินวี่เฟยก็ตกใจกับสภาพของเขา เมื่อคืนเธองัวเงียได้ยินหลี่ฝางบอกว่าสู้กับไท่ซาง แต่ไม่คิดเลยว่าไท่ซางจะถูกหลี่ฝางเล่นงานจนเป็นสภาพนี้

แม้แต่หยูหลิงฮุ่ยที่เกรงกลัวไท่ซางก็หลุดขำออกมาเช่นเดียวกัน หลังจากที่ไท่ซางได้ยินเสียงหัวเราะของหยูหลิงฮุ่ย สีหน้าบูดบึ้งขึ้นมา พลันตบโต๊ะเสียงดังคิดอาละวาด

“แก……”

“นั่งลง! คันตาอีกแล้วใช่ไหม?” หลี่ฝางเห็นเขาคิดที่จะโมโหใส่หยูหลิงฮุ่ยอีกครั้ง พลันส่งสายตาพิฆาต น้ำเสียงเต็มไปด้วยการข่มขู่

เมื่อถูกเขาเอ็ด ไท่ซางว่านอนสอนง่ายขึ้นมาทันที ทำตาขวางใส่หยูหลิงฮุ่ย ก่อนที่จะนั่งลงกับที่ดั่งเก่า

“หลิงฮุ่ย ผมกับไท่ซางตกลงกันแล้ว เขาจะอยู่ดูแลจนเธอคลอด แล้วค่อยมาหาเรา”