บทที่ 1373 คิริน ยาโกะ

หลังจากที่ฮัวเหลียนได้ฟังเสียงของท่านนายพลหญิงแล้ว ก็อดที่จะกำมือแน่นไม่ได้ เมื่อมองท่าทีของท่านนายพลหญิง เหมือนกับจะสนใจในตัวเด็กที่ชื่อคิริน ยาโกะเลย

น่าขยะแขยงจริงๆ ！มันไม่ง่ายเลยที่จะกำจัดศัตรูของตัวเองสองคน ตอนนี้กลับมีเพิ่มมาอีกแล้ว

ล่อให้คนมาติดได้ตั้งแต่อายุยังน้อย แพศยาจริงๆ เลย！

แม้ฮัวเหลียนจะด่าคิริน ยาโกะในใจ แต่ก็ยังไม่กล้าขัดคำของท่านนายพลหญิง หลังจากที่ตอบรับแล้วก็รีบให้คนไปแบกคิริน ยาโกะ

“คุณล่ะ ไม่เป็นไรใช่ไหม？” หลังจากที่จัดการคิริน ยาโกะเสร็จ ท่านนายพลหญิงถึงหันตัวไปมองจื่อยี ก่อนจะลูบหน้าของเขาที่มีรอยทั้งห้า

เมื่อจื่อยีได้ยินดังนั้น จมูกก็แน่นขึ้นมา ก่อนจะปรี่เข้าไปในอ้อมกอดของท่านนายพลหญิงแล้วร้องเสียงเบาออกมา

“ฮือๆ ……จื่อยีไม่เป็นไร ท่านนายพลมาออกหน้าแทนจื่อยีกับยาโกะได้ก็ดีมากแล้ว ท่าน ท่านไม่รู้ว่าเมื่อครู่ฉันกลัวขนาดไหน ฉันคิดว่า ฉันคิดว่าตัวเองจะถูกท่านเจียเหอตีจนตายแล้ว！ชีวิตของจื่อยีนั้น ตายก็ตายได้ แต่จื่อยียังปล่อยใจจากท่านนายพลท่านไม่ได้！”

“ตอนแรกท่านนายพลบอก ว่าจะรอจนวันที่จื่อยีโตเต็มวัยแล้ว อีกแค่สองปีจื่อยีก็จะถึงแล้ว ฉันยังไม่ได้ทำสัญญาของท่านนายพลเลย ถ้าตายไปแบบนี้ จื่อยีไม่ยอมจริงๆ นะ”

จื่อยีพูดพลางร้องไห้ ยิ่งพูดความสงสารในแววตาของท่านนายพลหญิงก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ สุดท้ายเธอเลยเช็ดน้ำตาให้จื่อยีด้วยชายเสื้อ ก่อนจะปลอบด้วยเสียงอ่อนโยน

“อย่าพูดอะไรโง่ๆ ออกมานะ！คุณนั้นเป็นจื่อยีของท่านนายพล ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากฉัน ใครก็มาทำอะไรคุณไม่ได้！”

หลังจากที่ได้ยินคำของท่านนายพลแล้ว จื่อยีก็เอาหัวมาซุกในอ้อมกอดของท่านนายพลหญิง ก่อนจะเลิกมุมปากขึ้นอย่างไร้เสียง แววตาที่ดูล้ำลึกนั้นไม่เหมือนกับสิ่งที่เด็กอายุสิบหกควรมีเลย

“แต่ว่า……พ่อของท่านเจียเหอเขาเป็นคนที่มีทรัพย์สินมากที่สุดในประเทศญี่ปุ่นเลยนะ แล้วก็ยังเป็นคนสนับสนุนเงินของท่านนายพลด้วย ท่านลงโทษท่านเจียเหอเพราะฉัน เกรงว่าจะทำให้พ่อของเขาไม่พอใจนะ”

จื่อยีกลอกตา ก่อนจะแกล้งพูดอย่างน่าสงสารต่อ

ท่านนายพลหญิงได้ยินเขาพูดถึงพ่อของเจียเหอ แววตาก็เปล่งประกาย ความอ่อนโยนบนใบหน้านั้นก็หายไปเล็กน้อย แววตาดำขลับยากที่จะหยั่งถึง ไม่รู้ว่าในตอนนี้เธอกำลังคิดอะไรอยู่

“ฉันนั้นเป็นท่านายพลใหญ่ของประเทศญี่ปุ่นเลยนะ จะต้องถูกบังคับเพราะกำลังด้านทรัพย์สินของเขาเหรอ？เรื่องในด้านการเมืองน่ะคุณไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ฉันเองจะจัดการให้ดี ส่วนยาโกะนั้นเป็นเพื่อนสนิทคุณไม่ใช่เหรอ？คุณไปดูเขาก่อนว่าเป็นอย่างไรบ้างแล้ว ส่วนเรื่องทางนี้ เดี๋ยวฉันจะจัดการให้เรียบร้อยเอง”

เห็นได้ชัดเลย ว่าท่านนายพลหญิงนั้นไม่ได้อยากพูดถึงเรื่องครอบครัวของเจียเหอ หลังจากที่ให้คำตอบที่เป็นไปได้ทั้งสองกับจื่อยีแล้ว ก็บอกให้เขาไปเยี่ยมคิริน ยาโกะ

แววตาของจื่อยีนั้นมืดลง ปากก็เม้มจนเป็นเส้นเดียว เขารู้ว่าท่านนายพลหญิงนั้นยังกลัวความยิ่งใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังของเจียเหอ ถ้ามันเหมือนที่เธอพูดจริง ว่าไม่ได้กลัวครอบครัวของเจียเหอ งั้นท่านนายพลหญิงคงต้องกำจัดเจียเหอออกไปตั้งแต่แรกแล้ว

ก่อนหน้านี้มีสนมชายคนหนึ่ง ก็ทำแบบนั้นเหมือนกัน ที่ใช้การได้รับความรักและเอ็นดูมากมายหลายครั้ง จนเหิมเกริมเป็นอย่างมาก เลยดุด่าทำร้ายคนอื่น จากนั้นเมื่อท่านนายพลหญิงรู้เข้า ก็ให้คนตัดแขนก่อนจะโยนออกจากจวนไป

เจียเหอทำเรื่องแบบเดียวกัน แต่ท่านนายพลหญิงกลับไม่ได้ลงโทษแบบเดียวกัน เท่านี้ก็รู้ได้แล้วว่า เบื้องหลังของเจียเหอนั้นแข็งแกร่งเพียงใด

“อือ งั้นจื่อยีออกไปก่อนเถอะ” ทั้งที่ในใจไม่พอใจกับคำตอบของท่านนายพลหญิงมาก แต่จื่อยีเองก็ไม่กล้าแสดงออก เลยต้องเชื่อฟังคำสั่งของท่านนายพลหญิง