บทที่ 196 ฉันจะหย่ากับคุณ

เฟิงหานชวนนึกย้อนสิ่งที่พวกเขาคุยกันเมื่อคืน

ระหว่างนั้น เฉินฮวนฮวนไม่พูดถึงบลูส์คลับเลย แค่เอาแต่ถามว่าเขามีผู้หญิงคนอื่นหรือเปล่า ยังพูดถึงหลีซืออวิ๋นด้วย

เพราะเขามีแค่เฉินฮวนฮวนคนเดียว เลยไม่ค่อยใส่ใจ แค่คิดว่าตัวเองไม่ได้มาหาเธอเป็นอาทิตย์แล้ว เฉินฮวนฮวนเลยน้อยใจ

แต่เมื่อวานก่อนที่เฉินฮวนฮวนจะไป เธอถามเขาว่ามีอะไรปิดบังเธอหรือเปล่า เขาเลยคิดว่าเธอพูดถึงเรื่องบลูส์คลับคืนนั้น แต่พอมาคิดดูดีๆ กลับไม่ใช่

"ฮวนฮวน คุณบอกผมมา เกิดเรื่องอะไรกันแน่? ผมกับหลีซืออวิ๋น เราไม่เคยคบกัน" อยู่ๆเฟิงหานชวนก็ควบคุมสติ แล้วเอ่ยถามเธออย่างใจเย็น

เฉินฮวนฮวนรู้สึกว่า ถ้าไม่ใช่เห็นรูปนั้นกับตาตัวเอง แล้วเฟิงหานชวนตั้งใจอธิบายแบบนี้ เธอต้องเชื่อแน่ๆ

แต่ว่า ในรูปนั่น หลีซืออวิ๋นคล้องแขนเฟิงหานชวน ศีรษะเธอซบแขนเขา ท่าทางทั้งสองเหมือนเป็นแฟนกันมาก

เป็นแค่เพื่อนจริงๆเหรอ?

"อาทิตย์ก่อน คุณกับหลีซืออวิ๋นไปร่วมงานเลี้ยง ใช่ไหม?" เฉินฮวนฮวนสบตาเขา แล้วถามอย่างกล้าหาญ

ในเมื่อเฟิงหานชวนไม่อยากบอก งั้นเธอก็ต้องถามให้แน่ใจ

เดิมที ความจริงเธอหวังว่าเฟิงหานชวนจะเป็นคนบอกเธอเอง

เฟิงหานชวนขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วตอบว่า "ใช่ คุณรู้ได้ยังไง?"

ช่วงเวลานั้น เฉินฮวนฮวนถูกขังอยู่ในที่ฝึกอบรม ทำไมถึงรู้เรื่องที่เขาไปร่วมงานเลี้ยง?

"ในงานเลี้ยง พวกคุณเป็นคู่ออกงานกัน ท่าทางพวกคุณสนิทสนม เหมือนเป็นแฟนกัน พวกคุณเป็นแค่เพื่อนกันจริงๆเหรอ?" เฉินฮวนฮวนถอนหายใจ แล้วเอ่ยว่า "ความจริง คุณพูดออกมาก็ไม่เป็นไรหรอก ก่อนที่ฉันจะแต่งงานกับคุณ พวกคุณคงคบกันตั้งนานแล้ว?"

"ไม่งั้น เขาเพิ่งกลับมา พวกคุณค่อยคบกัน คงไม่ได้พัฒนาเร็วขนาดนั้น"

"หรือว่า พวกคุณอาจจะห่างกันไป พอเขากลับมา พวกคุณเลยคืนดีกัน?"

ตามที่พูดไป เป็นแค่การคาดเดาของเฉินฮวนฮวน เธอรู้สึกว่าเธอเดาหนึ่งในนั้นถูก

เฟิงหานชวนจึงรู้สึกผิดปกติ เขารีบตอบว่า "คุณรู้ได้ยังไงว่าผมกับหลีซืออวิ๋นไปร่วมงานเลี้ยง แล้วรู้ได้ยังไงว่าท่าทางของผมกับเขาสนิทสนมกัน? ฮวนฮวน ไม่เห็นกับตาอย่าหลงเชื่อ อย่าโดนคนอื่นหลอก"

"ฉันเห็นกับตา มีรูปถ่าย" เฉินฮวนฮวนพูดออกมาอย่างไม่ลังเล

"รูปถ่ายอะไร? มุมถ่ายรูปแบบไหน? ถ้าคุณเข้าใจผมผิดเพราะรูปถ่ายรูปเดียว ผมเอากล้องวงจรทั้งงานเลี้ยงมาให้คุณดูได้" เฟิงหานชวนลุกขึ้น มือทั้งสองข้างล้วงกระเป๋า แล้วเดินไปทางหน้าต่าง

เขาเปิดหน้าต่าง แล้วสูดอากาศสดชื่นเข้าปอด เพื่อลดความอัดอั้นใจ

ถ้าเขาเอาบุหรี่มาด้วย ตอนนี้อาจจะอยากสูบก็ได้

ไม่ว่าตอนนี้เขาจะทำอะไร เฉินฮวนฮวนก็คงไม่เชื่อใจเขา

"เฟิงหานชวน รูปถ่ายนั้น……" เฉินฮวนฮวนลุกขึ้นอย่างไม่รู้ตัว เธอหันหลังไป มองแผ่นหลังของเขา แต่กลับหยุดพูด

เธอฟังออก เฟิงหานชวนหมายความว่าเธอเข้าใจเขาผิด แต่รูปถ่ายนั่น เธอไม่รู้สึกว่าเธอเข้าใจเขาผิด

แล้วอีกอย่าง เขาก็ไม่ได้อธิบายกับตัวเอง เหมือนคนที่ทำผิดคือเธออย่างนั้น

"ฉันรู้ ในแง่มุมของคุณ ไม่จำเป็นต้องอธิบายกับฉัน ฉันก็แค่ภรรยาที่นายท่านซื้อกลับมาให้คุณ" น้ำเสียงเธอทุ้มต่ำ แล้วพูดออกมาอย่างเรียบนิ่ง จากนั้นก็หันเดินไปทางประตู

"ฮวนฮวน"

วินาทีที่เธอจับด้ามประตู เสียงที่ทุ้มต่ำของเขาจึงดังขึ้น

ตอนที่เฉินฮวนฮวนหันหน้ากลับไป เฟิงหานชวนก็หันมาพอดี ระยะห่างของทั้งสองคือทั้งห้องรับรอง คนหนึ่งอยู่ที่หน้าต่าง อีกคนอยู่ที่ประตู แล้วอยู่ตรงข้ามกันพอดี

"เฟิงหานชวน ฉันแค่รู้สึกว่า…… ถ้าคุณคบกับหลีซืออวิ๋นจริงๆ เขาเป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลหลี เป็นคุณหนูผู้ดี จะยอมอยู่กับคุณอย่างไม่มีตำแหน่งได้ยังไง" เฉินฮวนฮวนรู้สึกแสบตา เสียงก็เริ่มสะอึกสะอื้น "ฉันจะไม่ตอแยคุณ ถ้าคุณจะหย่า ฉันจะตกลงทันที"

"แต่ว่า ฉันไม่อยากให้คุณจับปลาสองมือ แบบนี้ไม่ยุติธรรมกับเขา"

ในโลกของเธอกับเฟิงหานชวน เธอไม่มีสิทธิ์ขอให้เฟิงหานชวนรักเดียวใจเดียว ไม่มีสิทธิ์ขอให้เขาทิ้งหลีซืออวิ๋น เธอไม่มีสิทธิ์อะไรเลย……

สิทธิ์เดียวที่เธอมีก็คือ ตกลงหย่า แล้วคืนตำแหน่งภรรยาเฟิงหานชวนให้หลีซืออวิ๋น

"ผมไม่มีทางจับปลาสองมือ" เฟิงหานชวนมองเธอ แล้วพูดเสียงเข้ม

พอเฉินฮวนฮวนได้ยินคำนี้แล้ว รู้สึกเหมือนใจตัวเองหยุดเต้น

เขาบอกว่า ไม่มีทางจับปลาสองมือ งั้นก็แสดงว่า เขาจริงใจกับหลีซืออวิ๋นคนเดียว?

"ได้ ฉันเข้าใจแล้ว รอฉันฝึกอบรมเสร็จ งั้นเราก็……" เฉินฮวนฮวนยังพูดไม่จบ ก็เห็นเขาเดินมาทางเธอ

เขาหยุดลงตรงหน้าเธอ แล้วจับตัวเธอติดผนัง เธอรู้สึกว่าอากาศลดน้อยลง

"คุณเข้าใจอะไร?" เฟิงหานชวนขมวดคิ้ว น้ำเสียงมีความโมโห