ตอนที่ 42 ความสงสัยของฮัวเทียนหลัน

อันรันเดินตามรอยของฮัวเทียนหลันและหยุดอยู่ตรงหน้าหยางจื่อหยิมและหลี่รอซี

"คุณผู้ชายหยาง คุณผู้หญิงหลี่ นี่คือภรรยาของผม อันรัน"

ฮัวเทียนหลันกล่าวคำนำแบบเดียวกันนี้มาแล้วกว่าสิบครั้งและรู้สึกว่ามีแผลพุพองที่ปากของเขา

อันรันทักทายหยางจื่อหยิมและหลี่รอซีอย่างใจเย็น หลี่รอซีมองไปที่อันรันอย่างสงสัยและพูดว่า : "คุณนายฮัว เราเคยเจอที่ไหนสักแห่งไหมคะ?"

หัวใจของอันรันตกตะลึง และคิดอย่างรวดเร็วเกี่ยวกับการพบกับหยางจื่อหยิมที่ทางเดินในห้องน้ำ ดูเหมือนว่าจะไม่มีอะไรผิดปกติ

เธอยิ้มเล็กน้อยและกล่าวว่า : "เมื่อกี้ที่ทางเดินในห้องน้ำฉันเห็นคุณหลี่ * มาตามหาคุณหยาง"

หลี่รอซีไม่สงสัยเลยว่ามีเขา และก็ตระหนักว่า : "สิ่งที่ฉันพูด ฉันรู้สึกคุ้นเคยกับคุณนาย"

หลังจากกำหนดคำพูดได้ไม่กี่คำ ฮัวเทียนหลันก็กำลังจะไปครอบครัวถัดไป

เขาเหลือบมองคนที่เหลือที่ไม่ได้รับการแนะนำ โชคดีที่มีเพียงห้าหรือหกคู่

แต่เขาเพิ่งจับมืออันรันออกไป แต่เขาได้ยินหยางจื่อหยิมที่เงียบไปเมื่อกี้ตะโกน : "อันรัน ไม่ได้เจอกันนานเลย"

ฝีเท้าของฮัวเทียนหลันหยุดลงเขาเป็นคนฉลาด และผู้ชายก็รู้จักผู้ชายดีที่สุดจากคำพูดของหยางจื่อหยิม เขาได้ยินก็รู้ว่ามีเรื่องราว

ใบหน้าของอันรันดูไม่เป็นธรรมชาติเล็กน้อย แต่เธอก็พยายามอย่างเต็มที่เพื่อปกปิดมันและพูดเบาๆว่า : "คุณหยาง มีอะไรหรอคะ? "

อันรันกลัวมากที่สุด ที่หยางจื่อหยิมจะนำเรื่องในอดีตมาเล่าให้เธอฟังเกี่ยวกับอดีต

แม้ว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างทั้งสองคน แต่พวกเขาก็มีความสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน

ถ้าฮัวเทียนหลันได้ยิน เธอจะต้องเดือดร้อนอีกครั้ง

หยางจื่อหยิมมองไปที่อันรัน จ้องมองเป็นเวลานานด้วยความไม่ยอมในสายตาของเขา

จนกระทั่งหลี่รอซีค่อยๆดึงแขนเสื้อของเขาและถาม : "จื่อหยิม คุณไม่เป็นไรอะไรใช่ไหม ทำไมคุณไม่พูดล่ะ? "

หยางจื่อหยิมส่ายหัวและพูดว่า : "เปล่า ฉันแค่คิดถึงอะไรบางอย่าง"

ฮัวเทียนหลันหันกลับมา สายตาของเขามองไปที่หยางจื่อหยิมและพูดว่า : "คุณหยาง ต้องการให้ฉันหลีกเลี่ยงไหม?"

ประโยคนี้ มีกลิ่นความดุเดือดเล็กน้อย

แต่ความดุเดือดเหมือนจุดไฟอยู่ระหว่างหยางจื่อหยิมและหลี่รอซี

ผู้หญิงอ่อนไหวที่สุด เมื่อหลี่รอซีได้ยินฮัวเทียนหลันพูดแบบนี้ จู่ๆเธอก็มีสัญชาตญาณบางอย่างในใจ

เธอมองอันรันอย่างระมัดระวัง ดึงหยางจื่อหยิม พูดว่าคุณฮัวได้โปรดจากไป

ฮัวเทียนหลันยืนอยู่ที่นั่น และดูหยางจื่อหยิมผสมผสานเข้ากับกลุ่มคนเป็นเวลานาน จากนั้นก็พูดแผ่วเบา : "เขาชอบเธอ? "

อันรันรู้แน่ชัดว่าเขาหมายถึงใคร

การแสดงออกของเธอดูไม่เป็นธรรมชาติเล็กน้อยเธอส่ายหัวเบา ๆ และพูดว่า : "คุณฮัวคิดมากเกินไป เมื่อก่อนเราเคยมีความสัมพันธ์กัน"

ฮัวเทียนหลันไม่ได้สืบสาว มันไม่สำคัญกับเขาว่าใครชอบอันรันและอันรันชอบใคร

มันเป็นเพียงข้อตกลงครึ่งปี ระหว่างพวกเขา แค่อันรันไม่ได้สร้างปัญหาให้ตัวเองก็ไม่เป็นไร

เกี่ยวกับหยางจื่อหยิม สิ่งที่เขาคิดก็คือบางทีอาจเป็นเพียงหนึ่งในคนที่อันรันทำผิดพลาดมาก่อน

หลังจากที่ฮัวเทียนหลันพาอันรันไปเยี่ยมแขก ก็ถูกฮัวเส้าซู่และกลุ่มพี่น้องดึงตัวไป

ความแตกต่างระหว่างอันรันกับผู้หญิงที่ร่ำรวย * เหล่านี้ค่อนข้างใหญ่

แม้ว่าเธอจะมาจากครอบครัวที่ร่ำรวย แต่บุคลิกของเธอก็มีความมุ่งมั่นและเธอไม่มีเพื่อนมากนัก

เธอหยิบเค้กมะม่วงสุดโปรดของเธอ อยู่ที่มุมคนเดียว กินทีละคำ

สังคมไม่สำคัญสำหรับเธอ อย่างไรก็ตามเมื่อครบสัญญาหกเดือน เธอจะออกจากเมือง Z

แต่เธอไม่ต้องการสร้างปัญหา ไม่ได้หมายความว่าปัญหาจะไม่มาหาเธอ

เธอเพิ่งกินเค้กมะม่วงเสร็จไปเล็กน้อย หยิบเค้กสตรอเบอร์รี่ชิ้นเล็ก จากคนรับใช้มา จู่ๆเธอก็ได้ยินเสียงอันอบอุ่นข้างๆเธอ : "คุณนายน้อยฮัว กินเค้กเยอะขนาดนี้ ปกติไม่เคยกินหรอ? "