ตอนที่ 466
ตอนที่ 468 ข้อสงสัย
October 22, 2026
ฮั่วเทียนหลันผู้ซึ่งเก่งในการติดตามเถาวัลย์ หยางหลิงรุ่ยกล่าวอย่างไร้เสียง
ก่อนหน้านี้ แน่นอนว่าเกินไปสิ!
หากพวกเขาไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน แม้ว่าฮั่วเทียนหลันจะย้ำว่าหยางหลิงรุ่ยเป็นผู้หญิงของเขา
แต่หยางหลิงรุ่ย ไม่เคยถือสิ่งนี้
เธอยังไม่ต้องการยอมรับ ความสัมพันธ์ของเธอกับฮัวเทียนหลัน
ความผูกพันระหว่างคนสองคน คือความผูกพันระหว่าง 2 ครอบครัว จะพูดว่าอยู่ด้วยกันได้อย่างไร
ดังนั้นในความสัมพันธ์ปัจจุบัน อาจมีหลายคนที่ดูเหมือนเป็นคู่รัก โดยเฉพาะตระกูลฮัวที่มองเธอเป็นภรรยาสาวมาโดยตลอด หากคุณได้เห็นฉากใกล้ชิดของเธอกับฮั่วเทียนหลัน คุณจะไม่แปลกใจ
แต่ความจริงล่ะ? ก่อนที่หยางหลิงรุ่ยจะต่ออายุความสัมพันธ์ของเขากับฮั่วเทียนหลัน ความใกล้ชิดระหว่างฮั่วเทียนหลันและหยางหลิงรุ่ยนั้น เทียบเท่ากับการใช้ความแข็งแกร่ง
หากหยางหลิงรุ่ยมีความกล้าหาญมากขึ้น แม้ว่าเขาจะโทรแจ้งตำรวจ ฮัวเทียนหลันก็จะถูกจับ
หยางหลิงรุ่ยคาดเดาอย่างร้ายกาจในใจของเธอ แต่เธอลืมไปว่าอารมณ์ของเธอมักแสดงออกโดยตรงบนใบหน้าของเธอ
ฮั่วเทียนหลันสังเกตเห็นหยางหลิงรุ่ย และเห็นว่าหยางหลิงรุ่ยโกรธตั้งแต่แรก และในไม่ช้าก็กลายเป็นรอยยิ้มที่ชั่วร้าย
รอยยิ้มนี้ ทำให้ฮัวเทียนหลันมีสัญชาตญาณที่ไม่ดีในใจของเธอ
หยางหลิงรุ่ยคนนี้ เป็นไปได้ไหมว่าเธอกำลังมโน?
"มีความสุขเหรอ? "
เมื่อเห็นหยางหลิงรุ่ยดูเหมือนจะจมอยู่ในอารมณ์ที่เป็นเอกลักษณ์ของเธอ ไม่สามารถกระโดดออกมาได้เป็นเวลานาน ฮั่วเทียนหลันจึงเตือนเธออย่างเงียบ ๆ
ด้วยเสียงร้องของหยางหลิงรุ่ย เขาตื่นขึ้นจากการคาดเดาเมื่อกี้
เมื่อเห็นดวงตาที่ยิ้มแย้มของชายตรงหน้า เธอก็อดไม่ได้ที่จะยิ้ม
แต่แล้วเธอก็ตอบสนอง และให้ฮั่วเทียหลันจ้องมอง หลังจากพบฉากเล็กๆน้อยๆ หยางหลิงรุ่ยพูดว่า :"ถ้าฉันปฏิบัติกับคุณแบบนี้ คุณจะมีความสุขไหม? "
เมื่อได้ยินคำพูดของหยางหลิงรุ่ย ฮั่วเทียนหลันก็หัวเราะ
รอยยิ้มของเขาตรงมาก แทบจะเขียนความสุขบนใบหน้าของเขา
"แน่นอน คุณหยางสามารถทำกับผมได้ทุกเมื่อ ผมจะไม่ขัดขืน! "
หลังจากฟังคำพูดของฮั่วเทียนหลันแล้ว หยางหลิงรุ่ยก็รู้สึกเศร้า ตัวเองพูดผิดอีกแล้ว
เธออดสงสัยตัวเองไม่ได้ ว่าวันนี้เกิดอะไรขึ้นกับเธอ สมองของเธอพังหรือเปล่า
ทุกคำพูด มันตกลงไปในหลุมพรางของฮั่วเทียนหลันอย่างเห็นได้ชัด!
พูดอย่างเคร่งครัด เธอและฮั่วเทียนหลันยังสงสัยว่ามีความหยอกเล่น
"ฉัน ฉัน......" หยางหลิงรุ่ยไม่ต้องการที่จะเผยความจริง แต่เธอประเมินความกล้าหาญของเธอมากเกินไป
เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาที่ดุร้ายของฮั่วเทียนหลัน เธอยอมรับความเป็นจริงอย่างเงียบ ๆ
ปากเธอ ยังคงโง่ไปหน่อย
"ภรรยา……"
ฮั่วเทียนหลันพูดขึ้นทันที ชื่อนี้ทำให้หยางหลิงรุ่ยไม่ทันก็ตั้งตัว
"อะไรนะ?" หยางหลิงรุ่ยมองไปที่ฮั่วเทัยนหลันด้วยความประหลาดใจ เธอดูเหมือนจะจำอะไรบางอย่างได้ เธอส่ายหัวและเบะริมฝีปากของเธอ และพูดว่า : "คุณอย่าเรียกมั่วได้ไหม? "
หยางหลิงรุ่ยยังชื่นชมสำหรับการปีนตรงไปข้างหน้าของชายคนนี้
ฮั่วเทียนหลันมองไปที่หยางหลิงรุ่ยด้วยสายตาที่รักใคร่ของเขา ถ้าเปลี่ยนใครอยู่ที่นี่ อาจจะถูกฮั่วเทียนหลันหลอมละลายลงในอ้อมแขนของเขาโดยตรง
เพราะความรักของเขา ไม่มีร่องรอยของการปลอมเลย
และหยางหลิงรุ่ย จนมุมกับฮั่วเทียนหลันเป็นเวลาสองวินาที ยังต้องยอมรับความเป็นจริง นั่นคือดวงตาของชายคนนี้ ที่สามารถพูดได้
การจ้องมองด้วยความรักของเขา ทำให้หยางหลิงรุ่ยต้องยอมรับความพ่ายแพ้อย่างจริงใจ
"มีอะไรจะพูดก็พูด! " หยางหลิงรุ่ยผู้ซึ่งไม่อยากตกอยู่ในบรรยากาศเช่นนี้ ได้ต่อสู้ครั้งสุดท้าย
ฮั่วเทียนหลันยิ้ม เขายกมือขึ้น และต้องการสัมผัสหยางหลิงรุ่ย
แต่ทันทีที่ฝ่ามือถึงไหล่ของหยางหลิงรุ่ย ก็ถูกเธอตี
"ชายหญิงมิควรถูกเนื้อต้องตัวกัน! "
หยางหลิงรุ่ยใช้คำพูดที่ตรงไปตรงมาที่สุด เพื่อแสดงทัศนคติของเธอครั้งนี้
หัวใจของฮั่วเทียนหลันที่เรียบง่าย เพราะเวลานี้ทัศนคติของหยางหลิงรุ่ยเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ก็รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย
ผู้หญิงคนนี้ ปฏิบัติต่อเขาเป็นอะไร?
แม้ว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยง แต่ก็ไม่สามารถเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาวได้ใช่ไหม?
เมื่อสังเกตดวงตาที่รำคาญของฮั่วเทียนหลัน หยางหลิงรุ่ยก็สั่นสะท้าน
แต่ลึกลับ ในใจของเธอมีความสบายมากขึ้น
การที่จะทำให้ฮั่วเทียนหลันพิการ สำหรับเธอ นี่เป็นสิ่งที่น่าภาคภูมิใจมาก!
"คุณเป็นภรรยาของผม!" ฮั่วเทียนหลันพูดอย่างไม่มีข้อกังขา
"ฉันไม่ใช่!" หยางหลิงรุ่ยไม่ได้กลัวอำนาจการตอบโต้
"ผมบอกว่าคุณใช่! " ฮั่วเทียนหลันยังคงพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม
"ไม่ใช่! "
"ใช่!"
"......"
หยางหลิงรุ่ยมองไปที่ฮั่วเทียนหลันโดยไม่พูด เพราะการสื่อสารระหว่างทั้งสองตอนนี้ เหมือนการทะเลาะกันของเด็กๆ
และยังมีท่าทางของฝ่ายหนึ่งเล่นลูกไม้ตลบตะแลง ซึ่งทำให้เธอ โกรธและตลกจริงๆ
"คุณฮั่ว นี่ไม่ใช่ที่เล่นของเด็ก โปรดอย่าใช้อารมณ์ ได้ไหม? "
หยางหลิงรุ่ยเม้มปากของเธอและชี้ไปข้างนอก บ่งบอกว่าเด็กๆ ยังรออยู่ข้างนอก
และนี่คือ เสียงของลั่นลานที่ได้รับความร่วมมืออย่างดีจากภายนอก
"คุณป้า หนูหิวแล้ว!"