ตอนที่ 49 ผู้หญิงที่ไม่มีตามอง

"ฉันชื่อจุนจุน! ปกติฉันมักจะอยู่กับพี่มู่เหว่ย เรามีความสัมพันธ์ที่ดีมาก" เจิ้งมันจุนเมื่อเห็นท่าทางของฮัวเทียนหลันไม่แยแส รีบพูดต่อ

ใบหน้าของฮัวเทียนหลันเย็นชา และดวงตาที่เย็นชาของเขาก็พุ่งตรงไปที่เจิ้งมันจุน ซึ่งทำให้เธอกลัวจนถอยหลังไปหลายก้าว

ฮัวเทียนหลันรังเกียจกลุ่มพี่น้องของมู่เหว่ยมาก * ที่เรียกพี่เขยพี่เขย

มู่เหว่ยรู้ดีว่าเขาไม่ชอบชื่อนี้ จึงมักให้ใช้เป็นการส่วนตัวเท่านั้น เพื่อตอบสนองความไร้สาระของเธอ

แต่ตอนนี้เจิ้งมันจุนตื่นตระหนก สิ่งนี้ทำให้เลียแข้งเลียขากลายเป็นสุสานของตัวเองทันที

"ฮู......ฮัว คุณฮัว......" เธอนึกถึงคำพูดของมู่เหว่ยในใจและเปลี่ยนชื่ออย่างรวดเร็ว

เมื่ออันรันได้ยินคำว่าพี่เขย หัวใจของเธอก็รู้สึกเย็นยะเยือก

ผู้หญิงคนนี้ รู้จักฮัวเทียนหลันหรอ?

เป็นไปได้ไหมที่ฮัวเทียนหลันจงใจขอให้มู่เหว่ยหาผู้หญิงคนนี้มาเพื่อจับผิดและทำให้เธออับอาย

เธอไม่กล้าคิดก้มศีรษะลงแล้วหายใจเข้าลึกๆ แล้วเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง : "คุณผู้หญิงเจิ้ง * หากคุณไม่เลือกวิธีการในตอนนี้ คุณต้องชดใช้เท่านั้น โปรดแก้ไขตอนนี้ อย่าเสียเวลาที่นี่"

ลูกค้าบางคนจำฮัวเทียนหลันได้แล้ว พวกเขาคุยกันด้วยเสียงเบาตรงนั้น

ท้ายที่สุดเรื่องอื้อฉาวเกี่ยวกับความไม่ลงรอยกันทางอารมณ์ระหว่างอันรันและฮัวเทียนหลันก็เกิดขึ้นทั่วท้องฟ้าในเมือง Z

ผู้จัดการร้านมักจะคิดว่าผู้ชายเย็นชาคนนี้คุ้นเคย แต่เขาจำไม่ได้ว่าเป็นใคร

ตอนนี้เมื่อฉันได้ยินผู้คนรอบตัวฉัน ฉันก็มีปฏิกิริยาทันที เมื่อนึกถึงทัศนคติของฮัวเทียนหลัน รู้สึกว่านี่เป็นโอกาสที่ดีที่จะเลียแข้งเลียขา

ถ้าคุณฮัวคิดว่าร้านนี้ไม่เลว Haiqin Plaza จะให้ประโยชน์แก่ร้านค้าเล็กน้อย มันไม่เหมือนกับที่เจิ้งมันจุนที่ซื้อเสื้อผ้าแฮนด์เมดราคาถูก

ผู้จัดการร้านพูดอย่างจริงจัง : "คุณผู้หญิงเจิ้ง ฆ่าคนต้องชดใช้ชีวิต ทำของสูญเสียต้องชดใช้เงิน โปรดแก้ไขโดยเร็วที่สุดเถอะ คุณจะนับเป็นคนครึ่งสาธารณะยังไง ปิดกั้นหน้าร้านของเราเพื่อทำธุรกิจแบบนี้ไม่ใช่ทางออก หากคุณยังไม่สามารถจัดการได้ดี เราได้แค่โทรแจ้งตำรวจเท่านั้น"

ผู้จัดการร้านเปลี่ยนใบหน้า * จำบุคคลนั้นไม่ได้ ทำให้ใบหน้าของเจิ้งมันจุนก็เปลี่ยนเป็นมืดมนทันที

เธออ้าปากจะด่าว่าใครบางคน แต่เธอก็สั่น เมื่อเห็นใบหน้าที่ไม่อดทนของฮัวเทียนหลัน

ฮัวเทียนหลันอยู่ที่นี่มานานเกินไป และได้พบกับผู้หญิงที่ไม่มีตาดู ซึ่งทำให้เขารู้สึกที่อารมณ์ไม่ดีในตอนแรก แต่ตอนนี้มันยิ่งแย่ลง

"ฉัน.....ฉัน คุณฮัว นั้น คุณดูแล สามารถคุยกันได้ไหม แล้วค่อยคุยเรื่องเงินนี้ ฉันจะให้พี่มู่เหว่ยกให้คุณ......" ให้เจิ้งมันจุนจ่ายมันเป็นไปไม่ได้ ในมือเธอไม่มีเงินมากมายขนาดนั้นอยู่แล้ว

แต่ถ้าเข้าไปในสถานีตำรวจ อนาคตของเจิ้งมันจุนจะต้องพังพินาศแน่นอน

เธอมองไปที่ฮัวเทียนหลันอย่างอ้อนวอน หวังว่าฮัวเทียนหลันจะประทับใจเธอเล็กน้อยและปล่อยเธอไป

ฮัวเทียนหลันไม่เคยให้ความสนใจคนรอบตัวมู่เหว่ย

เขาไม่ได้มองไปที่เจิ้งมันจุน แต่เขาบอกอันรันจัดการเสร็จแล้วให้ออกไปหาเขาข้างนอก และเดินออกไป

เจิ้งมันจุนมองว่าฮัวเทียนหลันเป็นฟางเส้นสุดท้ายของเธอ เธอเรียกคุณฮัว ก็เร่งรีบเดินไป

แน่นอนว่าผู้จัดการร้านจะไม่ปล่อยให้เจิ้งมันจุนก่อความวุ่นวาย ฮัวเทียนหลันเป็นคนชั้นสูง