ตอนที่ 542 ฉันรู้ทุกเรื่อง เพียงแต่ไม่พูดสักเรื่อง

ฮั่วเทียนหลันไปไหน?

จนป่านนี้ ยังไม่กลับบ้าน

บนเตียงขนาดใหญ่ที่นุ่ม หยางหลิงรุ่ยดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงลมหายใจของฮั่วเทียนหลัน

สิ่งนี้ทำให้จิตใจของเธอสับสนมาก และยังมีภาพลวงตาเล็กน้อยที่ฮัวเทียนหลันจะพักผ่อนกับเธอ

ผู้ชายคนนี้ กำลังทำอะไรอยู่?

เมื่อลืมตา เธอก็สามารถมองเห็นเพดานทุกตารางนิ้วได้อย่างชัดเจน แม้ว่าจะปิดไฟก็ตาม

เวลาผ่านไป จนกระทั่งเธอหลับไปในที่สุด

วันรุ่งขึ้น หยางหลิงรุ่ยจับหน้าผากของเธอ และจับหน้าอยู่โน๊ตบุ๊คแกว่งไปมา

เสียงโครมครามดังขึ้น ศีรษะของเธอกระแทกโต๊ะ

หน้าผากที่ถูกกระแทกเป็นสีแดง และหยางหลิงรุ่ยก็ตื่นขึ้น

เย่ตงอยู่ด้านข้าง ตอนนี้กำลังเตรียมคำปราศรัยจากการประชุมช่วงบ่ายของหยางหลิงรุ่ย

เธอมองไปที่ท่าทางที่ดูบึ้งตึงของหยางหลิงรุ่ย รู้ไว้ สถานการณ์แบบนี้หายากจริง ๆ !

“พี่รุ่ย ถ้ารู้สึกง่วง ก็ไปนอนก่อนนะ!”

"ไม่ ไม่ต้องหรอก" หยางหลิงรุ่ยซึ่งมีสติอยู่ แล้วใช้เอกสารที่ต้องการให้เธอเซ็นชื่อ และพลิกมองผ่านมันไป

เมื่อเธอหาวจนไม่รู้ว่าหาวเป็นครั้งที่เท่าไหร่ ก็มีอีเมลเข้ามา

ข้อความสั้น ๆ จาก บริษัท คือหลี่ซือหยวนที่ขอให้เธอไปที่นั่น

ต้องรู้ว่า หยางหลิงรุ่ยและหลี่ซือหยวนต่างแยกย้ายกันไปจัดการเรื่องของใครของมัน แม้ในการประชุม หลี่ซือหยวนจะไม่แทรกแซงไปที่หยางหลิงรุ่ย

ตัวตนของหยางหลิงรุ่ย เป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น สิ่งสำคัญคือภายใต้การบริหารของหยางหลิงรุ่ย การดำเนินงานทั้งหมดของแผนกภาพยนตร์และโทรทัศน์นั้นก้าวหน้าขึ้นมาก

ในฐานะเจ้านาย หลี่ซือหยวนจะไม่มีวันก้าวกระโดดตามคำสั่ง

หยางหลิงรุ่ยไปที่สำนักงานของประธาน พร้อมกับคำถามในใจของเธอ

เมื่อแผนกต้อนรับเห็นหยางหลิงรุ่ย เธอก็หยุดทันที "ผู้อำนวยการหยาง คุณรอสักครู่นะคะ!"

"ห้ะ?" หยางหลิงรุ่ยเหลือบมองไปที่โต๊ะด้านหน้า

นี้ไม่ถูกต้อง ! ถ้าหลี่ซือหยวนโทรหาหยางหลิงรุ่ย เขาจะแจ้งแผนกต้อนรับอย่างแน่นอน

หลังจากได้รับการบอกกล่าวที่แผนกต้อนรับ เหตุใดหยางหลิงรุ่ยจึงไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปล่ะ?

แต่ก่อนที่หยางหลิงรุ่ยจะถาม เสียงนั้นก็บอกให้เธอรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

“คุณหลี่ อย่าทำแบบนี้ ด้านนอกยังมีคนอยู่อีก ... ”

"อ๊ะ แตะตรงไหนไม่ได้!"

“คุณหลี่ อย่าทำเสื้อผ้าฉันเลอะนะ...”

การเก็บเสียงของห้องทำงานของประธานาดีมาก ถ้าคุณคุยข้างในคุณจะไม่ได้ยินเสียงข้างนอก

แต่ตอนนี้ เสียงดังออกมา

อย่างที่คุณสามารถจินตนาการ ได้ว่าเสียงนั้นดังเกินไป

ถ้า...

หยางหลิงรุ่ยเหลือบมองไปที่ประตู อย่างที่เธอคาดไว้ ประตูไม่ได้ปิดและยังคงมีรอยร้าว

ทันใดนั้ นความโกรธก็หลั่งไหลออกมาจากใจของหยางหลิงรุ่ย

หลี่ซือหยวนคนนี้ กำลังทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างชายและหญิงยุ่งเหยิงจริง ๆ !

ไม่น่าแปลกใจเลย ที่เขาและตงยวินถิงคบกันมานาน และพวกเขาไม่เคยวางแผนเรื่องแต่งงานไว้ในวาระการประชุม

ปกติเขาดูเหมือนจะยุ่งอยู่ในบริษัท ! ทำตั้งนาน ก็เห็นได้ชัดว่าไปเที่ยวเล่นทุกวัน!

หยางหลิงรุ่ยตรงไปที่แผนกต้อนรับเพื่อนัดหมาย และเดินไปที่หน้าห้องทำงานของประธา เท้าถีบเปิดประตูห้องทำงาน

จากนั้น เธอก็เห็นหลี่ซือหยวนนั่งอยู่ที่เก้าอี้เจ้านาย และผู้หญิงที่กำลังจัดเรียงเสื้อผ้าอย่างรีบร้อน

ผู้หญิงคนนี้ หยางหลินรุ่ยรู้จัก

เธอเป็นนักเขียนบทความความงามหน้าใหม่ และเธอค่อนข้างมีชื่อเสียงในแวดวงนี้

"ผู้อำนวยการหยาง มาแล้วค่ะ!" ใบหน้าของหลี่ซื่อหยวนรู้สึกอายเล็กน้อย และน้ำเสียงของเขาดูอ่อนแอ

อย่างไรก็ตาม หยางหลินรุ่ยเห็นความโกรธอย่างรุนแรงในดวงตาของหลี่ซือหยวน

สิ่งนี้ทำให้เธอ รู้สึกประหลาดใจอย่างช่วยไม่ได้ขึ้นมา

เป็นไปได้หรือไม่ ที่หลี่ซือหยวนตำหนิว่าเธอทำลายเรื่องดี ๆ ของพวกเขา?

“ซุนเหม่ย คุณเขียนบทสคริปต์ ที่ฉันส่งให้คุณเมื่อวานนี้รึยัง?” หยางหลิงรุ่ยพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม

ซุนเหม่ยมุ่นคิ้ว แล้วยื่นมือไปปัดผมด้วยท่าทางขบขัน พูดอย่างเสแสร้ง "อ๋า ผู้อำนวยการหยางคะ! สคริปต์นั้น เร็วมากค่ะ ฉันจะให้คุณในบ่ายวันนี้!"

"คุณเดินเล่นอะไร ในเวลาทำงาน กลับไปที่โต๊ะทำงานเดี๋ญวนี้!"

หยางหลิงรุ่ยเห็นว่าซุนเหม่ยยังคงหยิ่งผยองและจงใจยกหน้าอกขึ้น เมื่อรู้ว่าขนาดของ G นั้น เป็นภัยคุกคามอย่างชัดเจน เธอจึงสั่งทันทีด้วยเสียงทุ้ม

ซุนเหม่ยไม่ได้คาดหวังว่าหยางหลิงรุ่ยจะเพิกเฉยต่อคำชื่นชม เมื่อครู่เธอเพียงแค่ แสดงกลอุบายได้ดีมาก

“ผอ. หยางคะ...”

"ไปเถอะ!"

ก่อนที่คำพูดของเธอจะออกมา เสียงของหลี่ซือหยวนก็ดังมาจากด้านหลัง

ใบหน้าของซุนเหม่ย เปลี่ยนจากเมฆครึ้มเป็นแดดจัดชั่วขณะ เธอกระซิบเบา ๆ "โอเคค่ะ ชือหยวน"

เมื่อเดินผ่านหยางหลิงรุ่ย เธอจงใจให้หยางหลิงรุ่ยส่งสายตาเตือนเธอ

ในความคิดของเธอ หลี่ซือหยวนเป็นหัวหน้าใหญ่ของ Yang's Entertainment ในขณะที่หยางหลิงรุ่ย เป็นเพียงผู้อำนวยการ

หากต้องการชื่นชม สามารถดำเนินการต่อได้ที่นี่

หากคุณไม่รู้ว่าจะสรรเสริญอย่างไร อย่าตำหนิเธอที่ปล่อยให้หลี่ซือหยวนขับไล่เธอไป

หลังจากเฝ้าดูซุนเหม่ยจากไป หยางหลิงรุ่ยก็กระแทกประตูและมองไปที่หลี่ซื่อหยวน ด้วยสายตาขรึมลง

“ฉันคิดว่า นายควรให้คำอธิบายยวินถิงสักหน่อย!”