ตอนที่ 551 พบหน้า

ดวงตาของหยางหลิงรุ่ยหดตัวลง ไม่ต้องสงสัยเลยว่าคำพูดของฮั่วเทียนหลันทำให้เธอรู้สึกซาบซึ้งใจ

“หลอกกันอีกแล้ว!”

น้ำเสียงติดจะงอนน้อยๆนี้ พฤติกรรมคู่รักระหว่างคนสองคนเริ่มเป็นธรรมชาติมากขึ้นเรื่อยๆ

"อืม คุณคิดถึงฉันไหม?"

คำพูดของฮั่วเทียนหลันทำให้หยางหลิงรุ่ยรู้สึกว่าเขาไร้ยางอายมาก

เขาไม่ใช่ว่าควรพูดว่า "ฉันคิดถึงคุณ" หรอกเหรอ?

ชายคนนี้พลิกลิ้นตลอด

"ไม่คิด แต่บางครั้งฉันก็คิดถึงใครบางคนว่าช่วงนี้เป็นอย่างไร หาตัวไม่เจอเลย!"

ฮั่วเทียนหลันกลอกตา หยางหลิงรุ่ยยิ้มออกมาเล็กน้อยและตอนนี้มีคนมาพอดีจึงปิดหน้าจอโทรศัพท์ลง

ลมยามค่ำคืนพัดมาและทำให้ผมของเธอปลิว

วันนี้เธอสวมชุดสีขาวราวกับนางฟ้าที่ลงมาสู่โลก ทำให้หลายคนในตอนนี้มองมา

จั่วฮ่าวที่วางแผนว่าจะหาโอกาสคุยก็มาพร้อมกับแก้วไวน์แดง "คุณหยาง งานพรอมจะเริ่มแล้ว ผมโชคดีพอที่จะเชิญคุณมาเป็นคู่เต้นรำของผมได้ไหมครับ?"

เมื่อเผชิญหน้ากับคำเชิญของเขา หยางหลิงรุ่ยขมวดคิ้วเล็กน้อยแต่คำพูดของเธอนั้นตรงไปตรงมามาก

"ขอโทษค่ะคุณจั่ว วันนี้ฉันขาพลิก!"

คำแก้ตัวของหยางหลิงรุ่ยแทบจะปิดกั้นคำพูดของจั่วฮ่าวทั้งหมด

แม้ว่าเมื่อครู่เธอจะเดินได้โดยไม่มีปัญหาเลย

สีหน้าของจั่วฮ่าวเจื่อนลงอย่างช่วยไม่ได้

เขารู้สึกว่าเขาไว้หน้าหยางหลิงรุ่ยมาก

แต่เธอกลับปฏิเสธเขาครั้งแล้วครั้งเล่า ผู้หญิงคนนี้เสพติดการเล่นตัวหรืออย่างไร?

ก่อนหน้านี้จั่วฮ่าวเคยพบกับดาราสาวแบบนี้มาก่อน แต่ในท้ายที่สุดเพื่อชื่อเสียงและเงินทองก็ยังยอมนอนกับเขาอย่างเชื่อฟัง

ขนาดดาราสาวเขายังรับมือได้ กับแค่ผู้อำนวยการด้านภาพยนตร์และโทรทัศน์ยิ่งไม่ใช่ปัญหาเลย!

'คุณหยางเกลียดฉันมากเหรอ?' จั่วฮ่าวถามคำถามที่คลุมเครือ

หยางหลิงรุ่ยเบ้ปากของเธอเล็กน้อย เธอรู้ว่าหากวันนี้เธอไม่พูดให้ชัดเจน เกรงว่าจั่วฮ่าวจะยังตามตอแยเธออีกในอนาคต

ดังนั้นเธอจึงคิดเเรื่องนี้แล้วพูดว่า "ขอโทษนะคะ คุณจั่ว เราได้เจอกันแค่เพียงสองสามครั้ง พูดแบบนี้มันออกจะเกินไป"

"ผมจะถามคุณ คุณชอบผมไหม?"

เมื่อเห็นหยางหลิงรุ่ยยังแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง จั่วฮ่าวก็ตะโกนเสียงต่ำ

หยางหลิงรุ่ยมองไปที่สายตาที่ไม่ได้ก็ไม่ยอมของจั่วฮ่าว เธอเขย่าไวน์มือแล้วพูดว่า "ไม่ชอบ!"

คำสามคำนี้ได้แสดงความคิดเห็นของเธอแล้ว

"งั้นอย่างไหนคุณถึงจะชอบ?"

เมื่อเผชิญหน้ากับการปฏิเสธจากหยางหลิงรุ่ย จั่วฮ่าวก็ถามต่ออย่างเศร้าหมอง

เขาคิดไม่ถึงว่าขนาดเขาเปิดไพ่ในมือแล้ว *แต่หยางหลิงรุ่ยก็ยังปฏิเสธอย่างสบายๆ

เธอไม่รู้หรือว่าเธอเป็นแค่พนักงานธรรมดาและเขาเป็นคนในสังคมชั้นสูง?

หยางหลิงรุ่ยยักไหล่และพูดอย่างจนปัญญา "ประธานจั่ว ความจริงฉันมีแฟนแล้ว"

"หา?" คราวนี้จั่วฮ่าวสับสน หยางหลิงรุ่ยอยู่ที่นี่มานานแล้ว จากการสังเกตของเขาเธอดูเหมือนจะไม่มีแฟน! "จะเป็นไปได้ยังไง?"

น้ำเสียงสงสัยของจั่วฮ่าวไม่ได้ถูกหยางหลิงรุ่ยใส่ใจ

เธอพูดเสียงเบา "คนๆนี้ คุณน่าจะรู้จักด้วย"

"ใคร?"

"ฮั่วเทียนหลัน!"

คำสามคำนี้ราวกับสายฟ้าฟาด ทำให้จั่วฮ่าวตกตะลึงไป

"ประธานจั่วต้องการถามอะไรอีกไหมคะ?"

"ไม่ ไม่มีแล้ว ... "

จั่วฮ่าวถอยออกไปด้วยความเศร้า ในใจแต่แรกไม่รู้ว่าจะจัดท่าไหนให้หยางหลิงรุ่ยดี

เธอสามารถปีนขึ้นไปบนเตียงของประธานกลุ่มฟาเรนไฮต์ประธานฮั่ว? จะต้องมีฝีมือขนาดไหนกัน!

ในวงการเหนือฟ้ายังมีฟ้า ถ้าบอกว่าจั่วฮั่วเป็นเนินเขาเล็กๆแล้ว ฮั่วเทียนหลันก็คือยอดเขาเอเวอเรสต์

ช่องว่างนี้เขารู้ดี

งานเลี้ยงอาหารค่ำจบลงตามปกติโดยไม่มีปัญหาใดๆ

เพียงแต่เมื่อกำลังจะกลับโรงแรม หยางหลิงรุ่ยก็ได้รับโทรศัพท์จากฮั่วเทียนหลัน

คำพูดของชายคนนั้นเรียบง่ายมาก "ฉันจะไปรับคุณนะ!"

หยางหลิงรุ่ยเกือบจะพูดว่าเห็นด้วยโดยไม่รู้ตัว

โชคดีที่เธอยังยับยั้งชั่งใจได้และรั้งไว้ทัน

"ไม่ต้อง พรุ่งนี้ฉันก็กลับไปที่เมือง S แล้ว ช่วงนี้คุณยุ่งมาก พอกลับไปค่อยว่ากันเถอะ!"

หยางหลิงรุ่ยปฏิเสธฮั่วเทียนหลันอย่างสุภาพซึ่งทำให้เขาเงียบลง

ซักพักเขาก็บอกว่าโอเค

โทรศัพท์เพิ่งวางสาย แต่หยางหลิงรุ่ยกลับรู้สึกสดชื่น

ชายคนนี้ไม่ได้ติดต่อเธอมาสองวันแล้ว หรือว่าเขาไม่รู้ว่าเธอคิดถึงเขา?

คราวนี้แหล่ะดี ทำอย่างไหนก็ได้อย่างนั้น

เดิมทีหยางหลิงรุ่ยต้องการกลับไปในช่วงบ่ายวันนั้น แต่กลับให้เย่ตงและคนอื่นๆกลับไปเท่านั้น

เพราะเธออ่านหนังสือพิมพ์ในตอนเช้า ฉีหลานกำลังจะแต่งงานแล้ว

ฐานะของฉีหลานไม่ได้มีอะไรพิเศษ แต่เป็นจางหงเหว่ยในฐานะที่เป็นรุ่นที่สองของกลุ่มอสังหาริมทรัพย์ที่ร่ำรวย สื่อและผู้คนที่อยากรูอยากเห็นต่างให้ความสำคัญกับทุกการเคลื่อนไหวของเขา

หยางหลิงรุ่ยโทรหาฉีหลานแต่โทรไม่ติด

เธอจึงขับรถตรงไปที่บริษัทของจางหงเหว่ย

เมื่อเธอถึงชั้นล่างเธอก็ถูกขวางไว้โดยเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย

"สวัสดีครับ คุณมาหาใครครับ?"

"ฉันมาหาประธานจาง!"

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมองไปที่หยางหลิงรุ่ยด้วยความข้องใจและดูเหมือนว่าเป็นเพราะเสื้อผ้าระดับไฮเอนด์ของเธอ เขาจึงให้หยางหลิงรุ่ยไปที่รีเซ็ปชั่น

"ขอโทษค่ะคุณผู้หญิง หากจะพบประธานจางจำเป็นต้องนัดมาก่อน"