ตอนที่ 77 สมองพัง

จู่ๆเธอก็รู้สึกรำคาญ หินที่ยก กระแทกเท้าตัวเอง

หวังฮัวหันไปมองอันรัน อันรันเงยหน้าขึ้นมองเมื่อทั้งสองพอดี เมื่อสองคนมองหน้ากัน หวังฮัวก็ยิ้มอย่างประจบประแจงเล็กน้อย

อันรันตะลึงเล็กน้อย สงสัยว่าสมองของหวังฮัวแตกหรือเปล่า เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังจะขี่หัวของเธอในตอนนี้?

อันรันนั่งอยู่บนเก้าอี้ บริกรเดินมา เธอก็หยิบเค้ก

ฮัวเทียนหลันอยู่ไม่ไกลจากเธอ กำลังพูดคุยอยู่กับคนอื่นๆ

ร่างสูงของเขาที่มีใบหน้าหล่อเหลา และชุดสูทที่รีบ มองไปที่ประกายไฟที่ไม่สามารถอธิบายได้ อันรันก็อดไม่ได้ที่จะมองอย่างตะลึงเล็กน้อย

แม้ว่าฮั่วเทียนหลันจะทำร้ายเธอหลายพันครั้ง แต่เธอก็ท้อใจ แต่ในการวิเคราะห์ขั้นสุดท้ายเขาคือพ่อของลั่นลาน ชายที่ครั้งหนึ่งเคยช่วยเธอจากสิ่งเลวร้าย

ดังนั้นความรู้สึกของอันรันที่มีต่อเขาจึงซับซ้อนมาก

รักหรอ? เกลียดหรอ? ดูเหมือนอย่างแรกจะเยอะกว่า

หลังจากอันรันมองไปที่ฮัวเทียนหลัน สักพักเขาก็ก้มลงมองที่โทรศัพท์มือถือ

ในงานเลี้ยงแบบนี้ เธอไม่ต้องการเข้าสังคม และทำได้เพียงใช้โทรศัพท์มือถือเพื่อแสดงการปฏิเสธผู้อื่น

ผู้หญิงสองสามคน * เข้ามาและต้องการคุยกับอันรัน แต่เธอก็ตอบกลับด้วยรอยยิ้มและพูดอย่างมีแบบแผน

เมื่อเห็นว่าพวกเขาไม่สามารถเอาอะไรออกจากปากอันรันได้ ยิ่งไม่ต้องพูดอะไร ดังนั้นพวกเขาจึงไปจากเธอ

หลังจากงานเลี้ยงจบ อันรันก็ออกไปกับฮั่วเทียนหลัน

รถจอดอยู่แถวหน้าใกล้โรงแรม อันรันเดินอยู่ข้างหลังฮัวเทียนหลัน

ฮัวเทียนหลันไม่ได้พูด วันนี้มีคนคุยกับเขาเกี่ยวกับโครงการหลายอย่าง เขาสนใจมาก ดังนั้นเขาจึงกำลังพิจารณาว่าจะลงทุน

จู่ๆอันหรันผู้นี้ก็ได้ยินเสียงหน้าต่างชั้นบนเปิดขึ้น เธอเงยหน้าขึ้นมองโดยไม่รู้ตัว จากนั้นเธอก็เห็นกระถางดอกไม้หล่นลงมา

ทิศทางของการหล่น อยู่ตรงที่เธอและฮัวเทียนหลันอยู่

อันรันตะโกนโดยสมองไม่ได้คิด : "คุณฮัว ระวัง! " จากนั้นเธอก็ไปข้างหน้า และผลักฮัวเทียนหลันออกไป

ฮั่วเทียนหลันกำลังคิดอะไรบางอย่าง ใครจะคิดว่าอันรันที่อยู่ข้างหลังเขาจะเป็นบ้า เขาถูกอันรันผลักและแรงระเบิดก็พุ่งเข้ามา เขาก็โน้มตัวไปข้างหน้าบนรถโดยตรง

"เธอบ้าแล้วหรือเปล่า! " ฮั่วเทียนหลันหันหน้ากลับมาด้วยความโกรธ แต่ได้ยินเสียงกระแทกที่น่าเบื่อ เมื่อเห็นกระถางดอกไม้โดนหลังอันรัน เธอก็กระแทกและล้มลงกับพื้นโดยตรง

อย่างน้อยกระถางดอกไม้ก็หล่นลงมาจากที่ชั้น 5 อันรันรู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงในร่างกาย และดูเหมือนว่าเธอจะเวียนหัวอีกครั้ง เธอไม่สามารถสังเกตเห็นความเจ็บปวดได้ชั่วขณะ

เธอเห็นว่าฮั่วเทียนหลันดูเหมือนจะตำหนิอะไรบางอย่างที่นั่น เธออาจจะบอกว่าเธอว่าไม่มีอะไรทำใช่มั้ย? อันรันอดไม่ได้ที่จะรู้สึกขมขื่นในใจ ความเจ็บปวดรุนแรงแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย เธอคิดในใจสงสัยว่าการบาดเจ็บแบบนี้จะตายไหม!

ฮั่วเทียนหลันเดินไปอย่างรวดเร็ว ยื่นมือออกไปเพื่อช่วยอันรัน แต่คิดว่าอันรันได้รับบาดเจ็บ เขาจะไม่สามารถขยับเธอได้ตามต้องการ

สิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่ได้ดึงดูดความสนใจของแขกที่จะออกไปทีละคน

พนักงานรักษาความปลอดภัยของโรงแรมเร่งดำเนินการทันทีที่เกิดอุบัติเหตุ

ฮั่วเทียนหลันพยายามอย่างเต็มที่เพื่อปลอบใจอันรัน : "อันรัน เธอไม่เป็นไรใช่ไหม ถ้าเธอรู้สึกง่วง เธอต้องห้ามนอน ฉันโทรหาหมอแล้วหมอจะมาในเร็วๆ นี้......"

สิ่งที่ฮั่วเทียนหลันพูดอันรันรู้สึกโล่งขึ้นเล็กน้อย เธอพยายามอย่างมากที่จะคิดให้ชัดเจน แต่เธอไม่รู้ว่าทำไมดูเหมือนจะคลุมเครือ

กระถางดอกไม้กระแทกกระดูกสันหลังของเธอโดยตรง และเธอรู้สึกว่ากระดูกสันหลังของเธอกำลังจะแตก

ผู้คนจำนวนมากมารวมตัวกันล้อมรอบสามวงทั้งด้านในและด้านนอก