ตอนที่ 93 โรคโลหิตจาง

แต่ในใจอันรันเข้าใจเป็นอย่างดี เพราะเธอไม่กล้าแน่ใจ

ถ้าเขารีบขึ้นไปข้างหน้าตอนนี้ฮั่วเทียนหลันคงจะรู้สึกรำคาญอย่างมากเขาจะบอกว่าเขาบ้าแล้วก็ขับรถออกไป

อันรันหายใจเข้าลึกๆ สองสามครั้ง หลังจากรู้สึกว่าอารมณ์ของเธอสงบลง เธอกล่าวกับแม่ฮัวด้วยรอยยิ้มที่ชวนให้คิดว่า : "แม่ ไม่เป็นไร ฉันยืนอยู่นาน อาจจะเป็นโรคเลือดจางเท่านั้น"

หลี่รูยามองอันรันอย่างสงสัย เธอชัดเจนมากเกี่ยวกับรายงานการตรวจร่างกายของอันรัน ในเวลานั้นไม่มีอะไรผิดปกติ เธอจะเป็นเลือดจางโดยไม่มีเหตุผลได้อย่างไร?

แต่เมื่อมองไปที่ท่าทางของอันรัน ต้องมีบางอย่างที่น่าเศร้าเกิดขึ้นกับเธอ หลี่รูยาจึงไม่ถามอะไรอีก

ฮั่วเทียนหลันอยู่ในห้องนอนทั้งบ่าย ไม่ได้ออกมาเลย

ในตอนเย็น ฮัวเส้าซู่กลับบ้านอย่างเร่งรีบ โดยมีคนข้างหลังตามมา ตงหยงซี่

เพราะเจอกันเมื่อเช้า อันรันที่เพิ่งเอาอาหารที่ป้า Ding ทำมาที่โต๊ะ ก็ทักทายอย่างสุภาพ

ฮัวเส้าซู่ไม่ได้อยู่ชั้นล่างเลยแม้แต่วินาทีเดียว เขาพาตงหยงซี่ขึ้นไปชั้นบน

ไม่ถึงห้านาที ฮัวเทียนหลันก็ถูกดึงลงมา

ต่อหน้าแม่ของเขา ฮัวเทียนหลันก็ไม่ได้ทำสีหน้าที่ดีให้อันรัน

ถือโอกาสก่อนเวลากินข้าว ชายร่างใหญ่ทั้งสาม เล่นไพ่นกกระจอกกับแม่ฮัว

เกมไพ่นกกระจอกยังไม่เสร็จสิ้น ป้า Ding เตรียมอาหารเสร็จแล้ว

อันรันตะโกนเรียก : "ทานอาหารเย็น!"

ฮัวเส้าซู่และตงหยงซี่ไม่ได้พูดอะไร แม่ฮัวตอบกลับเกมจบเดี๋ยวไป แต่ฮัวเทียนหลันกลับขมวดคิ้วและพูดว่า : "เรียกอะไร? ไม่เห็นหรือว่าเรากำลังทำธุรกิจอยู่ สายตา....."

หลี่รูยาขมวดคิ้ว ลูกคนที่สองของเธอกล้าที่จะวิพากษ์วิจารณ์ลูกสะใภ้ของเธอต่อหน้าเธออย่างไร้ยางอาย

เธอขมวดคิ้ว และกล่าวว่า : "พอแล้ว เทียนหลัน อย่าทำอะไรให้มันมากจนเกินไป"

ฮั่วเทียนหลันก้มศีรษะลง หลังจากเล่นไพ่นกกระจอกจบไปหนึ่งรอบ เขาก็ยังไม่มีสีหน้าที่ดีให้อันรันขณะรับประทานอาหาร

ตงหยงซี่เป็นคนประเภทที่มีความประพฤติดี เขาพูดจากับหลี่รูยาด้วยใจ และทำให้หลี่รูยามีความสุขเสมอ

ดังนั้นหลังอาหารหลี่รูยาก็ยิ้มตลอด

หลังจากกินเสร็จ อันรันช่วยป้า Ding ล้างจานในครัว

หลี่รูยาเริ่มเล่นไพ่นกกระจอกรอบใหม่กับชายหนุ่มทั้งสามคน

อันรันค้นพบว่าการที่หญิงวัยกลางคนรักไพ่นกกระจอกเป็นเรื่องไม่ใช่ไม่มีเหตุผล

ป้า Ding ปฏิเสธที่จะให้อันรันทำ โดยบอกว่าน้ำมันในครัวทำร้ายมือ และไม่ดีต่อผิว

แต่อันรันยิ้ม และให้ป้า Ding พักผ่อน ต่อหน้าป้า Ding เธอทำความสะอาดเครื่องใช้บนโต๊ะอาหารทั้งหมดด้วยมือและเท้าเรียบร้อย

สิ่งนี้ทำให้การสนิทของป้า Ding กับอันรันเพิ่มขึ้นอีกระดับ เธอเตรียมเปลี่ยนวัน ที่จะคุยเรื่องนี้กับคุณนายฮัว

คุณนายน้อย เธอเป็นภรรยาที่ดี ที่สามารถทำห้องโถงและห้องครัวได้

หลังจากเก็บของในครัวเสร็จ อันรันก็ล้างผลไม้และวางบนโต๊ะเล่นไพ่นกกระจอก

เพียงแค่วางมันลง ก็ได้ยินฮั่วเทียนหลันพูดอย่างไม่สบอารมณ์ : "เอาออกไปให้พ้น ไม่เห็นว่ามันขวางการมองเห็นของหรอ?"

เมื่อพูดแบบนี้ต่อหน้าตงหยงซี่คนนอก ในที่สุดอันรันก็อดไม่ได้

เธอรู้สึกหดหู่เล็กน้อย และนั่งลงบนโซฟา โดยไม่ได้ฟังแม่ฮัวตำหนิฮั่วเทียนหลัน

อันรันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา WeChat ก็เงียบมาก

ลั่นลานรู้อยู่แล้ว ว่าเธอไม่สามารถติดต่อแม่ไปก่อนได้ ถ้าแม่ยังไม่เริ่มติดต่อมา

ฮัวเทียนหลันไม่ให้เธอขึ้นไปชั้นบน เธอทำได้แค่นั่งข้างล่าง

หลังจากนั้นไม่นาน อันรันไม่ได้พักผ่อนในตอนเที่ยง และมีอาการง่วงนอนเล็กน้อย

เมื่อกำลังจะหลับ ก็ได้ยินฮัวเทียนหลันตะโกน : "อันรัน! "

อันรันตัวสั่น ภายใต้อารมณ์ปรารถนาของฮั่วเทียนหลัน เธอได้เรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตอย่างหวาดกลัว

"ฮัว คุณฮัว มีอะไรคะ? " นัยน์ตาของอันรันชัดเจนขึ้นอย่างรวดเร็วมองไปที่ฮัวเทียนหลันและกล่าว

ฮั่วเทียนหลันกล่าวว่า : "วันนี้ดึกมากแล้ว หยงซี่จะพักผ่อนอยู่ที่บ้าน คุณไปจัดห้องรับรองแขกให้เขาที"

อันรันตะลึงไปชั่วขณะ แต่ไม่ได้หันกลับมาสนใจ

เธอมักจะคิดว่ามีอะไรแปลกๆ อยู่เสมอ คนรับใช้ในครอบครัวนี้ยังคงอยู่ ทำไมต้องให้เธอทำความสะอาดห้องรับแขกด้วย?