ตอนที่ 8 คุณท้องหรือเปล่า

“ขะ-ขอบคุณค่ะ คุณคมกฤช” รินลดายืนตัวตรงทันทีแม้มือยังสั่น “ฉันคือรินลดา ผกามาศ จากฝ่ายแปลภาษา ฉันจะทำหน้าที่เป็นล่ามของคุณในการเจรจาธุรกิจครั้งนี้ค่ะ”

คมกฤชส่งเสียงอือตอบรับและพูดเสียงทุ้มลึกอย่างกระตือรือร้น “ขอบคุณครับ คุณรินลดา”

“ด้วยความยินดีค่ะ” รินลดาตอบพร้อมกับยิ้มเป็นมารยาทขอบคุณพระเจ้าที่เขาไม่ทำให้เราต้องลำบาก

เธอถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อคมกฤชเข้าไปในคลับพร้อมกับคู่เจรจาธุรกิจ จากนั้นก็รีบตามไปนำทาง

รินลดาต้องจองห้องส่วนตัวขนาดใหญ่เพราะมีผู้เข้าร่วมการเจรจาต่อรองครั้งนี้มากมาย หลังจากพาคมกฤช คู่เจรจาธุรกิจและบรรดาผู้ติดตามเข้าห้อง เธอก็กลับออกมาแจ้งบริกรให้เสิร์ฟอาหารภายในยี่สิบนาที

เมื่อกลับเข้าไปในห้องอีกครั้ง ก็เห็นเก้าอี้ทุกตัวมีคนนั่งแล้ว

“คุณรินลดานั่งที่ผมก็ได้ครับ” กวินทร์ลุกให้เธอนั่ง “เราต้องการความช่วยเหลือจากคุณในฐานะล่าม ส่วนผมต้องขอตัว เพราะมีเรื่องด่วนอีกหลายเรื่องต้องจัดการ”

ตรงนั้นคือที่นั่งถัดจากคมกฤช มีตัวแทนจากสุมันธวาขนาบอีกข้าง รินลดาไม่มีทางเลือกนอกจากนั่งข้างเขา

หัวข้อการเจรจาต่อรองวันนี้คืออัตราค่าขนส่งทางทะเล

บริษัทในเมืองสุมันธวานำเข้าสินค้าจากบริษัทในเครือปราสาททองกรุ๊ปมาหลายปีแล้ว ครั้งนี้พวกเขาอยากเพิ่มปริมาณการสั่งซื้อ แต่ค่าขนส่งทางทะเลก็แพงมาก นั่นคือเหตุผลที่พวกเขาหวังว่าปราสาททองกรุ๊ปจะเสนอราคาที่ต่ำกว่าเดิมให้

ภาษาโรมันเป็นภาษาที่สุภาพนุ่มนวล ตัวแทนจากสุมันธวาจึงพูดค่อนข้างเบา รินลดาต้องโน้มตัวไปข้างหน้าเพื่อให้เข้าใจเรื่องที่พวกเขาร้องขอได้ชัดเจนขึ้น

คมกฤชนั่งอยู่ข้างเธอ แขนของเธอจึงโดนตัวเขาเป็นระยะ เขาสวมเสื้อเชิ้ตผ้าบางจนเธอรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นจากร่างกายนั้น

มีบางช่วงที่รินลดาวอกแวกเมื่อนึกถึงค่ำคืนที่โรงแรม แก้มของเธอแดงเรื่อ

หยุดนึกถึงซะที รินลดา !

หลังจากทำหน้าที่ล่ามจบไปช่วงหนึ่ง รินลดาพยายามตั้งสติเพื่อกลบเกลื่อนความอับอาย จากนั้นคว้าแก้วไวน์และยกขึ้นจิบ

เธอรู้สึกเหมือนมีคนมอง จึงหันไปด้านข้าง เห็นคมกฤชกำลังนั่งเท้าคางและส่งยิ้มยียวนให้