ตอนที่ 9 ไม่ง่ายเลย

รินลดาอึ้งไปครู่หนึ่งเพราะนึกได้ว่าทำไมเขาถึงมองหน้าท้องของเธออย่างนั้น “ไม่ใช่อย่างที่คุณคิดหรอกค่ะ คุณคมกฤช” เธออธิบาย รู้สึกร้อนผ่าวที่แก้ม “ฉันกินข้าวเช้ามากไปหน่อย ท้องเลยไม่ค่อยดี”

คมกฤชก้มหน้า ในที่สุดก็มีเวลาได้สังเกตเธอ

ผู้หญิงคนนี้ดูเป็นคนละคนกับตอนที่พวกเขาเจอกันในบาร์ คืนนั้นเธอสวมชุดเซ็กซี่บางเบาและโผเข้าใส่อ้อมแขนของเขาในสภาพเมาแอ๋

แต่วันนี้เธอสวมสูทสีเทาที่ขับเน้นให้เรือนร่างสมบูรณ์แบบดูโดดเด่น แถมรองเท้าส้นสูงสีอ่อนกับผมที่ถูกมัดเป็นหางม้ายังทำให้เธอดูเหมือนแม่สาวผู้จัดการ

รินลดาก้มหน้างุดราวกับกลัวว่าจะต้องสบตาเขา กลิ่นน้ำหอมของเธอโชยเข้าจมูก

คมกฤชรู้สึกแน่นท้อง

ต้องขอบคุณการพบกันที่โรงแรมในคืนนั้น เขารู้ว่าเธอเย้ายวนใจแค่ไหน

“จักรินทร์เป็นหลานผม เพราะงั้นคุณควรจะเรียกผมว่าคุณอาคมกฤช ใช่ไหม?” เขาขยับเข้าใกล้รินลดาและแค่นยิ้ม “เหมือนที่คุณเรียกผมในบาร์วันนั้นไง”

รินลดาคิดอะไรไม่ออก

คืนนั้นเธอตัดสินใจเข้าบาร์เพราะสิ่งที่จักรินทร์และนลินีทำกับเธอ ซึ่งเธอยังคงเสียใจและไม่มีเจตนาจะข้องแวะกับคมกฤชเลย

นี่ก็ครึ่งเดือนแล้วเรานึกว่าเขาลืมเรื่องนั้นไปแล้วเสียอีก!

“เอ่อ ขะ-ขอโทษค่ะคุณอาคมกฤช” รินลดาถอยหลังไปสองสามก้าว ขาสั่นเล็กน้อย “ฉันไม่แน่ใจว่าใช่คุณอาหรือเปล่า ฉันแค่ไม่เป็นตัวของตัวเองหลังจากได้เห็นว่าคุณอาหล่อแค่ไหน”

ชายหนุ่มจ้องหน้าเธอโดยไม่พูดอะไร

บรรยากาศเริ่มหนักอึ้งจนรินลดาไม่สบายใจ

เธอถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อคมกฤชชักมือกลับ

“ได้ยินว่าเธอแต่งงานกับจักรินทร์มาปีหนึ่งแล้ว” จู่ๆ เขาก็โพล่งออกมา

รินลดารู้ว่าเขาหมายถึงอะไร

เธอยังเป็นสาวบริสุทธิ์ได้ไงทั้งที่แต่งงานมาหนึ่งปีแล้ว ?

เมื่อนึกถึงจักรินทร์ รินลดาได้แต่พยักหน้าและฝืนยิ้มก่อนพยายามเปลี่ยนเรื่อง

“ฉันมีบางอย่างให้คุณค่ะคุณอาคมกฤช”

เธอเริ่มควานกระเป๋าถือเพื่อหากระดุมกลัดข้อมือของเขา แต่แล้วมือถือก็ส่งเสียงเรียกเข้าพอดี

ปลายสายคือน้องสาวของเธอ…รสริน ผกามาศ