ตอนที่ 12 ทำไมเธอถึงอยู่ที่เครสต์วูดไฮ

“ถ้าหนุ่มหล่ออย่างวิลเลียมมาจีบฉันนะ ฉันคงจะตอบตกลงไปตั้งนานแล้วแหละ”

เมลานีบอก

สเตฟานีหลุบตาลง ในหัวของเธอเต็มไปด้วยความคิดมากมาย

ทั้งโรงเรียนต่างรู้ว่าวิลเลียมชอบสเตฟานี่ เขาจะเอาของขวัญมาให้เธอทุกวัน แต่เธอก็ไม่เคยตกลงคบกับเขาเลย

สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ ถึงแม้ว่าวิลเลียมจะแวะมาหาทุกวัน แต่เขาก็ไม่เคยสารภาพความรู้สึกกับเธอ เขาจะทิ้งของขวัญไว้และจากไปโดยที่ไม่เหลือบมองเธอเลย แล้วเธอจะยอมรับได้ยังไงกัน

เธออาจจะเสียใจกับเรื่องที่ผ่านมา นับตั้งแต่ที่เธอได้เห็นชายที่น่าทึ่งคนนั้นในงานเลี้ยง เธอก็รู้สึกว่าเด็กผู้ชายที่โรงเรียนสู้ไม่ได้เลย

ถึงแม้ว่าจะเป็นลูกชายคนที่สองของตระกูลเทต แต่วิลเลียมก็ไม่มีอำนาจอะไร เป็นที่รู้กันดีว่าทั้งตระกูลอยู่ภายใต้การควบคุมของจอร์จ พี่ชายของเขา

ตระกูลเบอร์เน็ตต์และตระกูลเทตมีมิตรภาพที่ยาวนาน ถ้าสเตฟานี่คว้าโอกาสที่จะได้ใกล้ชิดกับจอร์จได้ เธอก็อาจจะกลายเป็นนายหญิงของตระกูลเทตในภายภาคหน้า แค่คิดก็ทำให้เธอตัวสั่นไปหมดแล้ว

…

ด้านนอกประตูโรงเรียน

รถโรลส์รอยซ์เปล่งประกายท่ามกลางแสงแดด ภาพนี้ดึงดูดผู้ชมจำนวนมากให้หยุดยืนมองชื่นชมมัน บางคนถึงกับพยายามที่จะเข้าไปมองใกล้ๆ

แต่เมื่อสังเกตเห็นป้ายทะเบียนที่มีสัญลักษณ์ของตระกูลเทตอันโดดเด่น พวกเขาก็ค่อยๆ เดินจากไป

นั่นคือรถของตระกูลเทต การไปยุ่งวุ่นวายกับตระกูลเทตอาจสร้างปัญหาให้เมืองอาโดนิโอโดยไม่ตั้งใจก็ได้

ภายในรถ ชายในชุดสูทขมวดคิ้วขณะที่มองออกไปนอกหน้าต่าง เขามองเวลาบนนาฬิกาข้อมือของตัวเองเป็นครั้งคราว

แดนนี่ จาร์วิส ผู้ช่วยส่วนตัวที่อยู่ข้างๆ เขา สังเกตท่าทางวิตกกังวลของประธานบริษัทของตัวเอง เขาแตะจมูกแล้วพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า "คุณวิลเลียมจะเลิกเรียนในอีกครึ่งชั่วโมง ถ้าคุณเป็นห่วงเขาจริงๆ ให้ผมส่งข้อความไปบอกเขาให้ออกมาทันทีที่เลิกเรียนมั้ยครับ "

สายตาเย็นชาของจอร์จจ้องมาที่เขาแล้วพูดว่า "ทำไมนายถึงคิดว่าฉันกำลังรอเขาอยู่"

แดนนี่งงไปชั่วขณะแล้วถามว่า "ว่าไงนะครับ"

นอกจากคุณวิลเลียมแล้ว ก็ไม่มีใครในตระกูลเรียนที่โรงเรียนนั้นอีกนี่นา ถ้าเราไม่ได้มารับคุณวิลเลียม แล้วเรามาทำไมล่ะ

เมื่อกริ่งโรงเรียนดังขึ้น นักเรียนก็ออกมาจากอาคาร

สเตฟานี่เห็นรถหรูที่จอดอยู่ที่ประตูโรงเรียนทันที ดวงตาของเธอเป็นประกาย เธอใช้นิ้วสางผมและจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ หลังจากนั้นก็ตรงไปเคาะประตูรถ

“ว้าว นั่นรถของตระกูลเทตไม่ใช่หรอ ฉันเคยเห็นในนิตยสาร ราคาเป็นล้านเลยนะ”

“ดูสิ นั่นสเตฟานี่ไม่ใช่เหรอ เธอเดินไปทางนั้นแล้วจริงๆ ด้วย”

“ฉันได้ยินมาว่าวิลเลียม เทตเรียนอยู่ที่โรงเรียนของเราแล้วก็กำลังตามจีบเธออยู่ ฉันว่ารถคันนั้นคงจะมารับเธอแหละ”

“ทำไมเธอถึงได้โชคดีขนาดนี้นะ ภูมิหลังครอบครัวก็ดี หน้าตาก็สวย และคนที่ตามจีบก็โดดเด่น”

เสียงกระซิบของความอิจฉาลอยมาถึงหูของสเตฟานี่ ซึ่งมันกระตุ้นความหยิ่งยโสในตัวเธอจนอดยิ้มไม่ได้

สิ่งที่เธอครอบครองอยู่เป็นสิ่งที่บุคคลเหล่านี้ทำได้แค่ฝันถึงเท่านั้น

แดนนี่ได้ยินเสียงเคาะประตูรถ เขาจึงมองออกไปด้านนอกด้วยความสงสัยและเห็นใบหน้าสวยของเด็กสาวคนหนึ่ง เป็นไปได้มั้ยที่คุณเทตจะกำลังรอเด็กผู้หญิงคนนี้อยู่

เขาถามว่า “ผมควรเปิดประตูมั้ยครับคุณเทต”

เมื่อเงยหน้าขึ้นมามอง สีหน้ารังเกียจของจอร์จก็ชัดเจนไปมากกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว

แดนนี่ที่กำลังจะเปิดประตูชักมือกลับทันที แล้วถอยกลับไปนั่งด้านข้าง พยายามทำตัวให้กลมกลืนกับพื้นหลัง

สเตฟานี่เคาะอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ไม่มีการตอบสนองจากทางด้านใน ผู้ที่เห็นเหตุการณ์จึงอดไม่ได้ที่จะเริ่มซุบซิบนินทากับภาพดังกล่าว

ใบหน้าของเธอแดงก่ำไปด้วยความอับอาย

ไม่ ฉันจะยอมแพ้ไม่ได้ เธอกระแอมในลำคอ “คุณอยู่ข้างในหรือเปล่าคะจอร์จ ฉันสเตฟานี่ที่เราเจอกันที่บ้านของฉันเมื่อคืนนี้ไงคะ”