ตอนที่ 2 หลุดเข้าไปในนิยาย

เมื่อแอนโทนีเปิดกล่องออกมาก็พบกองเหรียญที่โดนหนังยางมัดไว้ด้วยกันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ใต้กองเหรียญมีหมายเลขบัญชีสำหรับการโอนเงินและสมุดบันทึกที่ชำรุดเสียหายอยู่

“นี่มันเลขบัญชีที่สเตฟานีเคยใช้ส่งเงินมาให้เราไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงมาอยู่กับมิลลี่ล่ะ” แอนโทนีอุทานด้วยความประหลาดใจ

ใบหน้าของจอร์แดนยังคงเย็นชาและไม่แสดงอารมณ์ แต่นิ้วของเขาสั่นเทาเล็กน้อยขณะที่มือถือกล่องเอาไว้ ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมา

ขณะที่เขาเปิดดูสมุดบันทึกก็เห็นลายมือสวยงามปราณีตอยู่ในนั้น

วันที่ 19 พฤษภาคม ภายใต้ท้องฟ้าสดใส ผู้เขียนแสดงความกังวลเกี่ยวกับวิกฤตทางการเงินของพี่ชายคนหนึ่งของเธอและหวังว่าจะหาเงินสามหมื่นมาช่วยเขาได้ไวๆ

วันที่ 30 พฤษภาคมและสภาพอากาศที่มืดมนข้างนอก ผู้เขียนกังวลเกี่ยวกับเงินทุนที่ลดน้อยลงของเหล่าพี่ชายและรอเงินเดือนพาร์ทไทม์ของเธออย่างใจจดใจจ่อในช่วงปลายเดือนมิถุนายน

วันที่ 3 กรกฎาคม ข้อความจากซาเวียร์นำพาความสุขมาให้ แม้ว่าผู้เขียนจะไม่ตอบกลับไปก็ตาม ที่พยายามติดต่อสเตฟานีที่อยู่ต่างประเทศไม่ได้รับคำตอบกลับมา ทิ้งให้ผู้เขียนโหยหาถึงพี่ชายของเธอ

…

เจ้าของไดอารี่ดูเหมือนจะประหยัดกระดาษด้วยการเขียนตัวอักษรให้มีขนาดเล็ก แต่ทุกความสุขและความเศร้าก็ได้รับการบันทึกไว้อย่างละเอียดละออ

ด้านหลังมีบันทึกค่าใช้จ่ายโดยละเอียดเต็มหลายหน้า

ในตอนแรก ผู้เขียนต้องทำงานห้างาน โดยมีเวลาพักระหว่างกะแค่ตอนอยู่บนรถไฟใต้ดินเท่านั้น

แม้จะมีรายได้มากกว่าสามพันเหรียญต่อเดือน แต่ค่าใช้จ่ายทั้งหมดรวมแล้วแค่เจ็ดดอลลาร์และห้าสิบเซ็นต์เท่านั้น ส่วนที่เหลือจะถูกโอนเข้าบัญชีของเหล่าพี่ชายของเธอ

ในช่วงที่ตระกูลเบอร์เน็ตต์กำลังจะล้มละลาย 'สเตฟานี' ส่งเงินกลับมาตอบสนองทุกคำขออย่างขยันขันแข็ง

เมื่อจอร์แดนเจอปัญหากับบริษัทใหม่ของเขา 'สเตฟานี' ก็ส่งเงินสามหมื่นเหรียญมาช่วยเหลือเขาทันที

พวกเขานึกสงสัยไม่น้อยว่าทำไมสเตฟานีที่อยู่ต่างประเทศถึงได้ข่าวไวขนาดนั้น

เหล่าพี่น้องต่างสันนิษฐานว่าสเตฟานีแค่เอาใจใส่พวกเขาอย่างลึกซึ้ง

เมื่อเวลาผ่านไป พี่น้องแต่ละคนก็ไล่ตามความฝันของตัวเองด้วยการสนับสนุนทางการเงินจากสเตฟานี

เหมือนสเตฟานีรู้ว่าพวกเขาต้องการเงินทันทีที่พวกเขาคิดเช่นนั้น

แต่พวกเขารู้แล้วว่าพวกเขาคิดผิด

แต่ความจริงกลับเผยให้เห็นว่าผู้มีพระคุณที่แท้จริงคือมิลลี่ที่พวกเขาดูหมิ่นกัน

เป็นไปไม่ได้ พวกเขาคิด จู่ๆ มิลลี่จะมีเงินก้อนโตขนาดนี้มาให้พวกเขาได้ยังไง

บางทีทั้งหมดนี้อาจจะเป็นกลอุบายของเธอก็ได้

หน้าถัดไปเผยเรื่องสัญญาที่ถูกลงนามเพื่อการขายไต การทดลองยา และการบริจาคโลหิตภายใต้ชื่อของมิลลี่

นั่นพอจะอธิบายได้แล้วว่าทำไมสเตฟานีถึงเอาแต่บอกว่ายุ่งและไม่ยอมรับสาย

นอกจากนี้ยังอธิบายได้ว่าทำไมเธอถึงรู้ว่าเวลาที่พวกเขาต้องการเงิน

และยังอธิบายด้วยว่าทำไมบัญชีที่ส่งเงินมาให้พวกเขาถึงเป็นบัญชีของธนาคารในประเทศ

ชิ้นส่วนปริศนาต่างๆ เริ่มเข้ารูปเข้ารอยแล้ว

พายุที่อยู่ด้านนอกราวกับสะท้อนความวุ่นวายที่เกิดขึ้นภายในตัวพวกเขา

…

ในกองถ่าย มิลลี่ปิดหนังสือนิยายโรแมนติกเรื่อง สุดยอดพี่ชายของฉัน อย่างแรงจนผู้ช่วยของเธอสะดุ้งโหยง

“คนเขียนเกลียดขี้หน้าฉันเหรอ ตัวละครหลักก็ชื่อเหมือนฉัน แถมยังตายทุเรศอีก”

“แล้วตัวเอกบอกว่าพี่ชายตัวเองสุดยอดงั้นเหรอ เหมือนสุดโง่มากกว่ามั้ย”

“แล้วยังมาบอกว่าตัวเอกนิสัยเสียอีก ฉันว่าสเตฟานีต่างหากที่เป็นคนนิสัยเสีย”

“แล้วมิลลี่โง่หรือไงถึงได้ส่งเงินไปให้พวกนั้น พวกพี่ๆ มันหาเงินกันเองไม่เป็นเหรอ”

ยิ่งมิลลี่พูดก็ยิ่งโกรธขึ้นเรื่อยๆ อกเธอสั่นกระเพื่อมด้วยความหงุดหงิด