บทที่ 48

"เธอหมายความว่ายังไง" พอเกษรได้ยินสิ่งที่เนตรนภาพูดมามันก็ทำให้นางสงสัยยิ่งนัก

"พวกคุณจะคุยกับฉันได้หรือยัง" ใจจริงหญิงสาวอยากจะพูดออกมาให้หมดตอนนี้เลย อะไรจะเกิดก็ปล่อยให้มันเกิด แต่เธอกลัวว่าเศรษฐีแบบพวกเขาจะอับอายเสียเปล่า

"ทุกคนออกไปก่อน" เกษรสั่งให้หุ้นส่วนในที่ประชุมออกไปจากห้อง

และทุกคนต่างก็ทยอยออกมา..

"ฉันคงไม่มีเวลาอธิบายให้พวกคุณฟังทั้งหมด"

"มันเกิดอะไรขึ้นครับ" จังหวะที่เนตรนภากำลังจะพูดต่อ ไกรสรได้เปิดประตูเข้ามา เพราะเขาเห็นคนในห้องประชุมเดินออกไป ทั้งๆ ที่ยังไม่ถึงเวลาจบการประชุมเลย

"ครรชิตลูกของฉันถูกทำร้าย..ตอนที่ฉันไปทำงานต่างจังหวัด และคุณหมอตรวจพบว่าแกเกล็ดเลือดต่ำ เพราะเป็นโรคภูมิต้านตัวเอง" เธอพยายามจะพูดออกมาให้ได้เยอะที่สุด ทั้งๆ ที่ มือไม้สั่น ปากสั่น ใจสั่น จะเรียกว่าสั่นไปหมดทั้งตัวก็ว่าได้..เพราะเธอกลัวว่าพวกเขาจะไม่ยอมช่วย

"มันเกิดอะไรขึ้น ทุกคนบอกผมที" ไกรสรยังงงอยู่ว่าผู้หญิงคนนี้พูดเรื่องอะไร

"แล้วไงต่อ" เกษรไม่ได้สนใจคำถามของลูกชายคนเล็กเลย ตอนนี้นางพุ่งความสนใจมาที่เนตรนภา ว่าเธอต้องการจะพูดอะไรกันแน่ เด็กคนนั้นเกี่ยวอะไรกับวงตระกูลของนาง

"ครรชิตคือลูกของฉัน กับ.." สายตาหญิงสาวมองมาที่พ่อของเด็ก เธอคิดว่าจะปิดบังเรื่องนี้ไป จนสิ้นลมหายใจของตัวเองเลยด้วยซ้ำ..ถ้าไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาก่อน "ครรชิตคือลูกชายของฉันกับคุณคันศร"

ต่างคนก็ต่างมองหน้ากันแบบงงงวย

"ฉันรู้ว่าพวกคุณคงจะไม่เชื่อสิ่งที่ฉันพูด แต่เรื่องนี้มันพิสูจน์ไม่ยากนี่คะ เพราะแกก็มี DNA ให้พวกคุณได้ตรวจ แต่ฉันขอร้องพวกคุณช่วยแกด้วย..ช่วยให้แกมีชีวิตต่อไป ฉันจะไม่เรียกร้องอะไรอีกเลย" น้ำตาของผู้เป็นแม่ไหลลงมาโดยไม่มีเสียงสะอื้นเลยด้วยซ้ำ เพราะเธอกำลังใจจดใจจ่อฟังว่าพวกเขาจะพูดอะไรไหม

"คุณหมายความว่ายังไง" คันศรเริ่มจับต้นชนปลายไม่ถูก

"คุณจำผู้หญิงคนนั้นได้ไหม ในงานเลี้ยงบริษัท เมื่อ 5 ปีที่แล้ว คุณอาจจะจำหน้าฉันไม่ได้ แต่ฉันหวังว่าคุณคงจะจำการกระทำที่ทำกับผู้หญิงคนหนึ่งไว้ในครั้งนั้นได้"

"มันเกิดอะไรขึ้นคันศร" เกษรพยายามเรียบเรียงเหตุการณ์ตามที่เนตรนภาได้พูดมา..แต่ก็ยังงงอยู่

"พาผมไปโรงพยาบาลนั้นที" ไม่มีคำพูดใดออกจากปากเขานอกจากคำนี้ และหญิงสาวก็ไม่รอช้า เธอรีบออกจากประตูนั้นมาโดยมีขายาวๆ ของคันศรเดินตาม

"ผมงงไปหมดแล้วครับคุณแม่..มันเกิดอะไรขึ้น"

"แม่ก็ยังไม่รู้เหมือนกัน แต่เรารีบตามไปดีกว่า" เกษรและไกรสรรีบตามออกมา

"ไปรถผม" เขาคิดว่าถ้าไปคนละคันกลัวจะเสียเวลา

@โรงพยาบาล ที่ครรชิตพักรักษาตัวอยู่

เพียงไม่นานรถคันนั้นก็ได้มาจอดที่หน้าโรงพยาบาลของรัฐบาลแห่งหนึ่ง

เนตรนภารีบลงรถแล้วเดินตรงเข้าไปก่อนเขา

ต้องเดินผ่านผู้คนมากมาย ที่รอการตรวจรักษา และญาติผู้ป่วย เดินกันให้วุ่น กว่าที่จะขึ้นไปถึงชั้นสาม..พอขึ้นมาถึงชั้นนี้ความวุ่นวายก็ไม่ได้น้อยไปจากชั้นล่างเลย