บทที่ 49

"ตรวจเลือด..หมายความว่ายังไงครับแม่?" ธนูมองหน้าทุกคน..ยิ่งทำให้สงสัยเข้าไปใหญ่

"เชิญคนต่อไปเลยค่ะ" เขายังไม่ได้คำตอบจากใครเลย แต่พยาบาลก็มาตามให้เข้าไปตรวจก่อน

ชายหนุ่มก็เลยเดินตามเข้าไปแบบงงๆ

งานนี้ถึงแม้ไกรสรจะไม่ใช่สายเลือดที่แท้จริงแต่เขาก็ตรวจเหมือนกันเผื่อว่าจะมีเกล็ดเลือด เดียวกันกับเด็ก

"ขอบคุณทุกคนนะคะ" เนตรนภาขอบคุณออกมาจากใจจริง เพราะมันเกินคาดมาก เธอคิดว่าพวกเขาจะมีคำพูดที่ตัดทอนความรู้สึกของเธอ..แต่ก็ไม่มีออกมาเลยสักคำ

แต่หญิงสาวก็ยังมีเรื่องกังวลอยู่อีกเรื่อง..ก็คือ..ค่ารักษาพยาบาลของลูก โรงพยาบาลแห่งนี้ขึ้นชื่อว่าค่ารักษาแพงมาก

เวลาผ่านไป..

ทุกคนรออยู่ตรงนั้นแบบใจจดใจจ่อ เพราะหมอก็เร่งทำการตรวจเช็คเกล็ดเลือดอยู่ในห้องแลป

ส่วนคันศรได้แต่มองหน้าเนตรนภาไม่ลดละ แต่ก็ไม่มีคำพูดใดๆ ออกมา

"ผลการตรวจของทุกคนออกมาแล้วครับ..มีอยู่หนึ่งคนที่เกล็ดเลือดตรงกับเด็ก"

"คนไหนคะ" เนตรนภาแทบน้ำตาไหลแต่เธอต้องได้กลั้นมันไว้ เพราะถ้ามีคนเกล็ดเลือดตรงกับลูกเธอ ก็ไม่ต้องไปขอรับบริจาค และการช่วยชีวิตลูกก็จะดำเนินได้เร็วขึ้น

"คนที่เกล็ดเลือดตรงก็คือ..คุณเกษรครับ"

ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างก็มองไปดูหน้าเกษรแม่ของพวกเขา

"ท่านประธานคะ ช่วยลูกของฉันด้วย" เนตรนภากำลังจะคุกเข่าลงเพื่อขอร้องให้เกษรเห็นใจ แต่คันศรรีบคว้าตัวไว้ก่อน เพราะคิดว่าเธอจะล้ม

"ตอนนี้น้องกำลังต้องการเกล็ดเลือดด่วน ถ้าคุณย่าของน้องพร้อมแล้วก็เชิญด้านในครับ"

"ฉันพร้อมค่ะ" เกษรตอบออกไปโดยที่ไม่ลังเลเลย

"งือออ" เนตรนภาปล่อยโฮออกมาตรงนั้น เธอดีใจจนทำอะไรไม่ถูกเผลอคว้าคันศรเข้ามากอด

"ผมกลับก่อนนะครับ" ไกรสรเห็นแบบนั้นก็รีบออกมา

คันศรได้แต่มองตามน้องไป

"ขอโทษค่ะ" พอรู้ตัวเนตรนภาก็รีบปล่อยมือออกจากเอวของคันศร

สายตาชายหนุ่มยังมองที่ใบหน้าของเนตรนภา เขามองหน้าเธอเกือบตลอดเวลาที่เฝ้ารอ จนคนรอบข้างสังเกตได้ไม่เว้นแม้แต่คนที่ถูกมองเอง

สองชั่วโมงผ่านไป..

การบริจาคเกล็ดเลือด (Single Donor Platelets) สามารถบริจาคได้ทุกเดือน โดยผู้บริจาคจะต้องบริจาคด้วยเครื่องแยกส่วนประกอบโลหิตอัตโนมัติ (ฺBlood Cell Separator Device) เครื่องจะปั่นแยกเกล็ดเลือดไว้ โดยคืนส่วนอื่นกลับสู่ร่างกาย ใช้เวลาในการบริจาคแต่ละครั้งประมาณสองชั่วโมง

"แม่" พอเกษรเดินออกมาจากห้องนั้นทุกคนต่างก็เป็นห่วง

"แม่ไม่เป็นอะไรหรอก" นางค่อยๆ เดินไปนั่งลง เพราะการบริจาคทำให้เหนื่อยอยู่พอสมควร

"..เรามีเรื่องต้องคุยกัน" เกษรหันมาพูดกับเนตรนภา ซึ่งหญิงสาวก็ทำใจไว้แล้ว ถึงแม้ว่ามันจะยากหน่อยก็ตามที

ตอนนี้ทุกคนปล่อยให้เป็นหน้าที่ของแพทย์ผู้รักษาไป โชคดีที่อาการนี้ไม่รุนแรงมาก และก็เจอก่อนที่มันจะลุกลาม จะเรียกว่าความโชคดีในความโชคร้ายก็ได้ ถ้าครรชิตไม่ถูกทำร้ายร่างกาย อาการนี้ก็ยังคงจะฟักตัวอยู่ในร่างกายของเด็ก

..ห้องวีไอพี..

ห้องนี้เกษรได้ให้ทางโรงพยาบาลจัดเตรียมไว้ให้เผื่อว่าครรชิตออกมาจากห้อง ICU แล้วจะได้มาพักฟื้นที่ห้องนี้

และตอนนี้ทุกคนก็อยู่พร้อมหน้า..ยกเว้นก็แต่ไกรสร ที่ออกไปตั้งแต่เห็นเนตรนภากอดคันศรแล้ว