ตอนที่ 412 เจ็ดวันที่ผิดพลาด

ฉันสำลักน้ำลายเต็มปากและไอไม่หยุด

เจินเสียนนำถ้วยชามายื่นให้ฉัน "ดื่มน้ำเถอะ"

ฉันขอบคุณเธอ รับน้ำจิบไปหนึ่งอึกและสงบสติอารมณ์ลงเล็กน้อย

เธอยังคงนิ่งสงบมาก "เซียวเซิง ฉันมาที่นี่เพื่อบอกคุณว่าสิ่งนี้ไม่ใช่ เพราะฉันกำลังจะแต่งงานกับฉินกวนในเร็วๆ นี้ เป็นเพราะเรื่องนี้ ฉันคิดว่าฉินกวนควรจะบอกคุณให้ชัดเจนเร็วๆ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ จะทำให้คุณเข้าใจผิด"

ฉันไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้ชั่วขณะ เจินเสียนตรงไปตรงมาเกินไป ตรงไปจนฉันไม่สามารถจัดการกับมันได้

ฉันใช้เวลาสักครู่ถึงถามเธอ "คุณรู้ได้ยังไงว่าฉินกวนไม่ใช่พ่อของฉัน? เขาบอกคุณเหรอ?"

“วันที่ไม่ตรงกัน เขาอยู่กับแม่คุณเมื่อยี่สิบห้าหรือหกปีก่อน แล้วปีนี้คุณอายุเท่าไหร่ 24 ใช่ไหม?”

ฉันพยักหน้า

"หลังจากที่ฉินกวนเลิกกับแม่ของคุณ เขาก็ไปต่างประเทศและไม่กลับมาอีกเลย ฉันอยู่กับฉินกวนในช่วงเวลานั้น ดังนั้นคุณคิดว่ามันเป็นไปได้มากไหมที่เขาจะเป็นพ่อของคุณ?"

หากสิ่งที่เจินเสียงพูดเป็นความจริง ก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

แต่ฉินกวนไม่เคยบอกฉันเกี่ยวกับเรื่องนี้ ฉันก้มศีรษะลงและคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ และเธอก็พูดว่า "จริงๆแล้ว ฉินกวนเองก็รู้ดีอยู่ในใจของเขาเช่นกันว่าคุณเห็นว่าเขาเป็นพ่อของคุณ และอยู่ในขั้นตอนที่จะอยู่ร่วมกัน ฉินกวนรู้อยู่ในใจของเขาแต่ไม่อยากพูดเพื่อทำลาย เขารู้อยู่แล้วว่าตัวเองไม่ใช่พ่อของคุณ แต่กลับยังทำให้คุณเข้าใจผิดต่อไป คุณคิดว่าเหตุผลมันคืออะไรล่ะ?”

เจินเสียนพูดซับซ้อนขึ้นเรื่อย ๆ ฉันมองไปที่เจินเสียนแล้วส่ายหัว

เจินเสียนมองมาที่ฉันอย่างตั้งใจ "คุณคล้ายกับคุณแม่ของคุณในตอนวัยรุ่นมากๆ ไม่เพียงแต่รูปร่างหน้าตาเท่านั้น แต่ยังรวมถึงนิสัยและกิริยาท่าทางบางอย่างที่ทำตอนไม่ตั้งใจ ตอนที่ไปกินข้าวเที่ยงด้วยกันแล้วเจอคุณวันนั้น ฉันก็ตะลึงนิดหน่อย

เจินเสียนหมายถึงอะไร? สิ่งที่ฉันพูดนั้นอธิบายไม่ได้

“พูดให้ชัดเจนกว่านี้หน่อยเถอะ!”

"ฉินกวนพบคุณครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่ใช่เพราะเขาถือว่าคุณเป็นลูกสาว แต่เพราะเขาเห็นว่าคุณเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง ฉันรู้ว่าเขาและแม่ของคุณแยกทางกันเช่นนี้ในใจของเขาก็เสียใจ"

"ไม่ๆๆ..." ฉันขัดจังหวะคำพูดของเจินเสียนทันที ถ้าเธอยังพูดแบบนี้ต่อไป สไตล์การวาดภาพก็จะแปลกขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมันเพี้ยนไปเล็กน้อย

"ฉินกวนและฉันไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิดนะ"

"คุณปฏิบัติต่อฉินกวนอย่างนั้นหรือเปล่า แต่ฉินกวนอาจจะไม่ปฏิบัติกับคุณแบบนั้น สิ่งต่างๆ ไม่ใช่สิ่งที่ฉันคิด แต่ความจริงก็คืออย่างนั้น"

ไม่ๆๆ สมมุติฐานนี้ทำให้ไม่สบายใจเกินไป

ฉันมองไปที่เจินเสียนด้วยความหวาดกลัว แต่เธอมองมาที่ฉันอย่างสบายๆ

“ไม่ใช่เพราะฉันมองว่าคุณเป็นศัตรู เรื่องมันเป็นอย่างนั้น ฉันอยากบอกคุณให้ทันเวลาและแจ้งให้คุณทราบเร็วๆ”

"แต่ฉินกวนจะแต่งงานกับคุณแล้วไม่ใช่หรือ?"

“เขาพยายามให้หลุดพ้นจากความรู้สึกผิดๆ ที่มีต่อคุณ เขาเต็มใจที่จะแก้ไขมัน และฉันก็เต็มใจช่วยเขา ดังนั้นบางครั้งผู้ชายสมัครใจที่จะพึ่งพาคุณ อาจคิดไม่เหมือนคุณ คุณปฏิบัติต่อเขาในฐานะพ่อคนหนึ่ง และเขาปฏิบัติกับคุณเหมือนผู้หญิงคนหนึ่ง ถ้าคุณไม่เชื่อฉันก็ไปตรวจพิสูจน์ความเป็นพ่อกับเขาก็ได้ ฉันเชื่อเขาแล้ว และเขาก็ยินดีที่จะอธิบายให้คุณฟัง”

"ไม่" ฉันพึมพำ

"ฉันคิดว่าคุณไม่ควรปฏิเสธตอนนี้ แต่ควรยอมรับมัน คุณควรทำให้สิ่งต่าง ๆ ชัดเจนและไม่ทำเล่นๆ อันที่จริงฉินกวนอยู่ชั้นล่าง คุณสองคนควรไปตรวจตอนนี้ ใช้เวลาไม่นาน ผลการตรวจจะออกมาในอีกสองชั่วโมง"

การแสดงออกของเจินเสียนบอกฉันว่าเธอจริงจัง ไม่เพียงแต่เธอมาคนเดียวเท่านั้น แต่เธอยังพาฉินกวนมาด้วยและเขาก็อยู่ข้างนอกด้วย