ตอนที่ 2 ตามไล่ล่า

สาวน้อยเธออยู่ที่ไหนในตึกนี้เธอเป็นแม่มดหรือยังไงถึงมาก่อกวนทำให้ฉันไม่สามารถทำงานได้จนถึงบัดนี้ ยังไงฉันก็ต้องหาเธอให้เจอให้ได้สาวน้อย’

ได้เวลาพักกลางวันแล้ว เวลาผ่านไปเร็วเหมือนโกหกสำหรับการทำงานอย่างแท้จริงวันแรกผ่านไปอย่างราบลื่น สาวน้อยได้แต่หันซ้ายขวา

“อืม แล้วเราจะไปทานข้าวกับใครเนี่ย”

ว่าแล้วสาวร่างเล็กนามว่าสุดาก็หันมาว่า

“ แพมไปทานข้าวกับพี่ไหมเดี๋ยวนัดเจอกับคุณทรายตรงชั้นเก้า ฟู๊ดเซ็นเตอร์อยู่ชั้นเก้าจ๊ะ”

ณพิชชาถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“ ไปสิคะ แพมนึกว่าจะได้เดินไปคนเดียวซะแล้ว”

ว่าแล้วก็ยิ้มประจบสาวรุ่นพี่ตามสไตล์สาวขี้อ้อนประจำบ้าน

และแล้วสองสาวกับหนึ่งหนุ่มนะยะก็มายืนอยู่ด้านหน้าฟู๊ดเซ็นเตอร์

“วันนี้ทานไรดีคะคุณทราย”

“ช่วงนี้ฉันต้องลดความอ้วนว่าจะทานเย็นตาโฟผักว่าแต่เธอสองคนล่ะ”

“แพมทานไรดีจ๊ะ” สุดาสาวรุ่นพี่ถามด้วยความใคร่รู้

ณพิชชากวาดสายตาไปทั่วห้องที่มีอาหารหลากหลายชนิดจนเลือกไม่ถูก

“แพมทานเหมือนคุณทรายก็ได้คะ”

“ไปพี่เลี้ยงเองในฐานะที่เธอมาทำงานกับเอสทีจีวันแรก” สาวน้อยยิ้มด้วยความดีใจ

“ โห เจ๊เกทับกันเห็น ๆ งั้นสุดาไปซื้อน้ำ ไปแพมหนูไปจองที่นั่ง เดี๋ยวพี่กับเจ๊ทรายตามไป”

พอคล้อยหลังของวิชัย สุดารีบหันมาทางณพิชชา “ อ้อที่นี่เค้าเรียกคุณวิชัยว่าเจ๊ทรายจำไว้ อย่าไปเรียกเธอว่าคุณวิชัยเด็ดขาดถ้าอยากทานของฟรีเรียกว่าเจ๊ทราย เจ๊ทรายเธอเป็นมือขวาของคุณสมทรงหัวหน้าฝ่ายบุคคล” สุดากระซิบบอกเล่าอย่างช้าๆ

ณพิชชามองหาที่นั่งได้แล้ว ก็นั่งลองพลางกวาดตาไปรอบ ๆ ห้องสี่เหลี่ยม ที่มีทั้งพนักงานชาย หญิง คนขาย คนทำความสะอาดคลาคล่ำไปยิ่งกว่าตลาดนัดสวนจตุจักรที่เธอมักแวะไปในวันหยุดกับเพื่อน ๆ ในก๊วนของเธอ

‘อืมมเนี่ยเหรอโรงอาหารของบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านการส่งออกช่างดูวุ่นวายเหมือนตลาดนัดทั่วไปไม่มีผิด’

ไม่ถึงอึดใจ วิชัยก็นำร่างอันท้วมของเธอมานั่งข้าง ๆเธอ พร้อมชามก๋วยเตี๋ยวเย็นตาโฟรสแซบสามชาม

“เอานี่ เส้นใหญ่ของเธอยัยสุดา เส้นหมี่ของเธอ แล้วนี่เส้นเล็กของชั้นเอง”

วิชัยตักเครื่องปรุงด้วยท่าทางคล่องแคล่วเปรียวเสมือนมืออาชีพ ณพิชชาลากชามก๋วยเตี๋ยวมาวางตรงหน้าพร้อมพนมมือ

“ ขอบคุณค่ะเจ๊ หนูรู้สึกอบอุ่นมากสำหรับการต้อนรับค่ะ”

วิชัยจีบปากพูดทั้งที่ยังเคี้ยวอาหาร “ว่าแต่เราเถอะมีชื่อเล่นไหม ชื่อเธอเรียกยากณพิชชา”

สาวน้อยตอบด้วยท่าทางสดใสกว่าเดิม “ เรียกแพมก็ได้ค่ะที่บ้านเรียกว่าแพมคะ”

ว่าแล้วก็เม้าส์มอยถามที่มาที่ไปกันให้วุ่น มื้อกลางวันก็จบลงด้วยบรรยากาศที่ชื่นมื่น

“พวกเธอกลับขึ้นไปก่อนนะ เดี๋ยวชั้นไปเอาเอกสารที่แผนกการตลาดแป๊บหนึ่ง”

ว่าแล้ววิชัยก็จากไปอย่างรวดเร็วสมกับเป็นเลขาของคุณสมทรงผู้ลือชื่อ

“ อืมแพม เธอกลับบ้านไง” สุดาชวนคุย

สาวน้อยตอบกลับไปด้วยท่าทางสบาย ๆว่า

“ นั่งรถเมล์กลับจ๊ะ ก็ราว ๆสองชั่วโมงก็ถึงบ้านสวนพอดี”

สุดาอ้าปากค้าง “โห บ้านเธอไกลจัง” แล้วสองสาวก็มาถึงชั้นเดิม หลังจากทำธุระส่วนตัวเรียบร้อย

หน้าห้องผู้อำนวยการใหญ่ เสียงโทรศัพท์กรีดดังที่โต๊ะเลขาหนุ่ม

“ ว่าไงดม ได้เรื่องหรือยัง” เสียงห้วนของเจ้านายหนุ่มดังมาด้วยน้ำเสียงสม่ำเสมอ

“ ยังฮะบอส เดี๋ยวดมตามให้อีกทีฮะ” ว่าแล้วเลขาหนุ่มก็ครุ่นคิดว่า

‘เธอต้องเป็นคนพิเศษของบอสแน่ๆบอสถึงตามจิกทุกชั่วโมงแบบนี้’ ว่าแล้วเลขาหนุ่มก็โทรลงไปชั้นสิบหกฝ่ายบุคคลทันที

“ ทรายว่าไงหล่อนได้เรื่องหรือยัง ด่วนเลยนะแก เจ้านายฉันจะพ่นไฟใส่ฉันแล้ว”

เลขาเจ้านายหนุ่มส่งเสียงร้อนรนมาตามสาย

“ คุณสมทรงไปประชุมยังไม่กลับเข้ามาเลย อีกชั่วโมงหนึ่งมั้ง ได้เรื่องไงเดี๋ยวฉันจะให้แมสเซนเจอร์ส่งไปให้หล่อนโดยด่วนย่ะ”

ว่าแล้วเลขาหนุ่มก็เคาะห้องพร้อมรายงานเจ้านายหนุ่มที่ข้างหน้าเต็มไปด้วยเอกสาร นานาชนิด ชนิดที่เต็มจนแทบจะล้น

“ บอสคะ คุณวิชัยบอกว่าคุณสมทรงไปประชุมข้างนอกค่ะ อีกประมาณชั่วโมงน่าจะมา”

“ดมฝากบอกไว้แล้วค้า ว่าด่วนมาก” เจ้านายหนุ่มเงยหน้าจากเอกสาร พร้อมด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึมพร้อมกับเอ่ยว่า

“ฝากด้วย เรื่องนี้ตามให้ผมด่วนที่สุด”

“ ฮะบอส”

‘ อะไรกันเนี่ยบอสฉัน ’ เลขาหนุ่มครุ่นคิดโดยลำพังแล้วก็นั่งทำงานต่อ

บ่ายสามโมงเศษ ๆ คุณสมทรงเดินออกมาจากห้องประชุมด้วยใบหน้าที่เคร่งเครียดกำลังจะผ่านโต๊ะเลขาไปแต่ต้องชะงักด้วยน้ำเสียงร้อนรนของเลขาส่วนตัว

“ คุณพระคุณเจ้าช่วยลูกแล้ว” เลขาหนุ่มยกมือไหว้พร้อมบ่นงึมงำ

“ อะไรของเธอยะ มีอะไร ฉันเหนื่อยขอน้ำเย็น ๆสักแก้ว แล้วตามมาคุยในห้อง”

น้ำเสียงคุณระเบียบ สมญานามที่พนักงานตั้งให้อ่อนระทวย คงเหนื่อยและ

เครียดจริง ๆ วิชัยกระวีกระวาดไปที่ห้องครัวของพนักงานเทน้ำ แล้วเดิน

เหมือนวิ่งไปเคาะห้องคุณสมทรงซึ่งนั่งที่เก้าอี้แล้วเอามือคลึงศีรษะไปมา

“ ขอบใจมากเอาว่ามา มีอะไรเร่งด่วนนัก หืม”

“ พี่ดมเลขาคุณพีทให้ท่านดูคลิปที่โหลด แล้วให้ช่วยส่งประวัติโดยละเอียดท่านต้องการด่วนมากค่ะ ให้เลขาโทรมาห้าหนแล้ว”

คุณสมทรงสปริงตัวนั่งตรงทันทีที่ได้ยินว่าคำสั่งคุณพีทพี่เบิ้มใหญ่ของเอสทีจี