บทที่ 582 ไม่ยินยอม

เมื่อรวมกับเครื่องประดับระยิบระยับที่เข้าชุดของเชอรีน ในตอนนี้ก็เหมือนเทพธิดาที่เดินทีละก้าวออกมาจากจักรวาล ทำให้ผู้คนไม่สามารถละสายตาได้

วารุณีมองไปที่สายตาอันตั้งใจของผู้ชมและความจริงจังของกรรมการ มองหน้าลีน่าเป็นอันรู้กันว่า เกมนี้มีเสถียรแล้ว

อีกฝั่งหนึ่ง สีหน้าของอันนาและแลนเซอร์นั้นแย่มาก

เมื่อพวกเธอเห็นว่าการเดินแคตวอล์กของ เชอรีนบนเวทีใกล้จะจบลงแล้ว และไม่มีความผิดปกติใดๆ ท่าทางของพวกเธอดูอดไม่ได้ที่จะร้อนใจ

“นี่ ผงยาที่คุณเอามาสรุปว่าเป็นของจริงหรือของปลอม” แลนเซอร์ลดเสียงเบาลงและถามอันนาอย่างไม่พอใจ

อันนาขมวดคิ้วและตอบว่า “เป็นของจริงสิ ฉันเคยใช้มันมาก่อน จะมีผลอย่างช้าที่สุดภายในสิบนาที”

“แต่ตอนนี้เกินสิบนาทีมานานแล้ว แต่เชอรีนก็ยังไม่มีอะไรผิดปกติ” แลนเซอร์กระทืบเท้าอย่างกังวล

วารุณีและพวกของเธอก็ไม่ได้มาเดินแคตวอล์กสาย และตอนนี้ เชอรีนไม่ได้ทำอะไรให้ขายหน้า พวกเธอจะต้องได้คะแนนสูงอย่างแน่นอน

จากนั้นแผนของพวกเธอก็ล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง

อันนากัดริมฝีปากล่างอย่างแน่น "ฉันจะรู้ได้อย่างไรว่าเธอจะไม่ผิดปกติ ยาฉันก็ใส่ลงไปแล้ว ในกรณีนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะเธออดทนต่อปฏิกิริยาของยาได้ ก็คงเพราะยาไม่ได้ผลแล้วล่ะ"

“ฮึ่ม คุณนี่ช่างไร้ประโยชน์จริงๆเลย รู้อย่างนี้ใช้วิธีของฉันตั้งแต่แรกดีกว่า ใช้กรรไกรตัดชุดและเครื่องประดับของพวกเธอให้ขาด” แลนเซอร์พูดด้วยความโกรธ

อันนาโวยวาย “ตัดให้ขาดเหรอ คุณจะตัดชุดและเครื่องประดับในห้องแต่งตัวแบบนั้น ไม่คิดว่าวารุณีพวกเธอจะรู้ทันทีเหรอ ว่าเป็นฝีมือของคนในห้องแต่งตัว ถ้าพวกเธอตรวจสอบขึ้นมา คิดเหรอว่าพวกเราจะรอด อย่างน้อยยาของฉันจะไม่ทำลายชุดและเครื่องประดับของพวกเธอ และพวกเธอก็จะไม่คิดว่ามีใครมายุ่งกับชุดและเครื่องประดับของพวกเธอ อย่างมากพวกเธอก็คิดว่าเชอรีนแพ้อาหาร ดังนั้นวิธีการของเรา ใครกันแน่ที่ปลอดภัยสุด!"

“ปลอดภัยแล้วอย่างไรล่ะ ก็ไม่มีประโยชน์อยู่ดี!” แลนเซอร์เยาะเย้ย

อันนาบีบมือของเธอ “ฉันขี้เกียจเกินกว่าจะสนใจคุณแล้ว”

มีการทะเลาะกันภายในระหว่างทั้งสอง

และฉากนี้ก็ถูกคนในห้องกล้องวงจรปิดเห็นเข้า

คนในห้องกล้องวงจรปิดได้รับแจ้งจากมารุตเมื่อนานมาแล้ว และได้เฝ้าติดตามทั้งสองคน เพื่อป้องกันไม่ให้พวกเธอออกไปได้

ควบคุมขอบเขต จะได้ง่ายต่อการจับตัว

เมื่อการเดินแคตวอล์กจบลง ผู้จัดการแข่งขันจะจับสองคนนี้ทันที

ในไม่ช้าการเดินแคตวอล์กก็จบลง และนางแบบทุกคนก็ปรากฏตัวขึ้นบนเวที

เหล่าดีไซเนอร์ก็จะต้องขึ้นเวที ยืนข้างนางแบบของตนเอง และขอบคุณผู้ชม

หลังจากขอบคุณผู้ชมแล้ว คณะกรรมการก็จะลงคะแนน และตัดสินเลือกผู้เข้าแข่งขันที่เข้ารอบสู่รอบชิงชนะเลิศนี้

ในท้ายที่สุด รอบชิงชนะเลิศจะมีเพียงสามคนเท่านั้น และสามคนนั้นจะได้รางวัลชนะเลิศ รองชนะเลิศ และรองชนะเลิศอันดับสาม

ดังนั้นการแข่งขันครั้งนี้จึงเป็นการแข่งขันที่สำคัญที่สุดสำหรับนักออกแบบทุกคน

เพราะเมื่อผ่านเข้ารอบ ได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับสาม ถึงแม้ท้ายที่สุดจะไม่ได้รางวัลชนะเลิศและรองชนะเลิศ รางวัล รองชนะเลิศอันดับสามก็เพียงพอแล้วที่จะได้รับความสนใจจากผู้ชมทั่วทุกมุมโลกและเป็นเกียรติประวัติแก่ตนเอง

ดังนั้นเหล่าดีไซเนอร์ทั้งหมดจึงกลั้นหายใจ เพราะกลัวว่าถ้าหายใจดังเกินไป พวกเขาจะไม่ได้ยินว่าพวกเขาเข้ารอบหรือไม่

“วารุณีฉันตื่นเต้นมาก” ลีน่าจับมือวารุณี ฝ่ามือของเธอเหงื่อออก

วารุณีตบหลังมือของเธอ “ไม่ต้องตื่นเต้นหรอก พวกเราต้องเข้ารอบแน่นอน”

อันนาที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เธอได้ยิน ดังนั้นเธอก็หรี่ตาลง เปลือกตาตกและไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

ลีน่ายิ้ม “ก็ถูกของเธอนะ”

เมื่อครู่เธอก็เห็นสีหน้าของคณะกรรมการแล้ว และพวกเขาทั้งหมดพยักหน้า ดังนั้นเธอจึงเดาได้ว่าพวกเธอจะได้รับเข้ารอบ

ว่าแล้วพิธีกรก็นำรายชื่อผู้เข้ารอบสุดท้ายขึ้นบนรันเวย์ แล้วจึงเริ่มประกาศรายชื่อกลุ่มที่ผ่านเข้ารอบ

วารุณี และลีน่าอยู่ในกลุ่มที่สาม