บทที่ 129 เปลือยกายสิ

บทที่ 129 เปลือยกายสิ

“นี่นายใช้วิธีอะไรกันแน่！หัวข้อนี้แทบจะไม่มีใครสามารถทำได้เลยนะ！”

ในตอนนี้ซ่าวเจ๋รู้สึกอับอายจนโมโห เขารู้สึกว่ามันต้องเป็นแบบนี้แน่นอน

“นายซ่าว นายทำแบบนี้มันน่าขายหน้ามากเลยนะ เห็นๆอยู่ว่านายแพ้แล้ว แต่นายไม่ยอมรับเนี่ยนะ?”

โจวลี่ซือเป็นผู้ช่วยนักบิน แน่นอนว่าเธอต้องเคยเห็นหัวข้อสอบแบบนี้มาก่อนอยู่แล้ว นี่มันยากมากจริงๆ

ในสถานการณ์ที่ต้องลงจอดในขณะที่น้ำมันเชื้อเพลิงจะหมด เครื่องบินไม่สามารถบินขึ้นได้ ต่อให้ลงจอด ด้านล่างก็เป็นเทือกเขา ไม่สามารถเอาเครื่องลงจอดได้

ทั้งสองข้างกว้างเกินไป เครื่องบินไม่สามารถวนได้ แล้วเครื่องก็จะตกเนื่องจากไม่มีน้ำมัน

สมัยก่อนโจวลี่ซือคิดอยู่นานสองนาน แล้วก็ทำเครื่องบินตกในห้องจำลองอยู่หลายครั้ง ก็ยังไม่สามารถจากไปอย่างราบรื่นได้สักที

ครูก็เคยบอกไว้แล้วว่าหัวข้อสอบนี้ ไม่มีทักษะอะไร นอกจากต้องบินผ่านช่องเขา ไม่อย่างนั้นเครื่องบินก็จะตก

ในความเป็นจริง หัวข้อสอบนี้นำมาจากทางการทหาร คนที่ขับเครื่องบินพลเรือนแบบพวกเขา แทบจะไม่มีใครสามารถสอบผ่านข้อสอบนี้ไปได้เลย

ด้วยเหตุนี้ทำให้พวกคนที่เข้าสอบของการบินพลเรือนเรียกหัวข้อสอบนี้ว่า หัวข้อหักคะแนนแห่งความตาย

ดังนั้นจึงยังเก็บหัวข้อสอบนี้ไว้ ตอนแรกไว้เตือนเหล่าบรรดาผู้เข้าสอบว่าอย่าอาศัยโชคลอย ต้องมีการคิดกรองไว้ล่วงหน้า ตัดสินใจให้ถูกต้องและแม่นยำ

เพราะว่าถ้าเกิดสถานการณ์แบบนี้ขึ้นมาจริงๆ ก็จะไม่สามารถย้อนกลับไปได้อีกแล้ว

แต่คิดไม่ถึงว่าจะมีคนสอบผ่านจริงๆ แถมเนี่ยเฟิงยังดูผ่อนคลายอีกด้วย ทำได้ยังไงกัน?

“พวกคุณยังเห็นไม่ชัดใช่ไหม? ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวผมสอบให้พวกคุณดูอีกรอบก็แล้วกัน”

เนี่ยเฟิงพูดจบ ก็เลือกสอบอีกรอบ

ในตอนนี้ ผู้คนต่างกลั้นหายใจ ถึงขนาดที่มีคนหยิบมือถือออกมาถ่ายวิดีโอ

พวกเขาอยากรู้ว่าเนี่ยเฟิงบังคับยังไง ถึงได้ขับผ่านช่องเขาแห่งความตายได้อย่างราบรื่นแบบนั้น！

เนี่ยเฟิงทำการควบคุมเกียร์อย่างมีระเบียบไม่วุ่นวาย ตอนที่เข้าใกล้เทือกเขา ตัวเครื่องของเขาเอียงประมาณร้อยแปดสิบองศา

เครื่องบินขับผ่านไปอย่างนิ่งๆ บินลอดผ่านช่องเขาที่แคบขนาดนั้นไป

เนี่ยเฟิงลงจอดลงบนพื้นอย่างนิ่งสงบอีกครั้ง

หลังจากขับเสร็จแล้ว เนี่ยเฟิงก็ลงมาจากห้องจำลอง ผู้คนต่างพากันตกใจจนพูดอะไรไม่ออก

พวกเขากลืนน้ำลายด้วยความยากลำบาก ไม่รู้ว่าเนี่ยเฟิงทำได้ยังไง

แม้ว่าพวกเขาจะถ่ายวิดีโอแล้ว แต่นี่มันก็ยังน่าเหลือเชื่ออยู่ดี！

เนี่ยเฟิงยิ้มๆ“ยังไง?”

ซ่าวเจ๋จึงหันสายตากลับมา“นาย！นายทำได้ยังไงกัน！”

“แน่นอนว่าฉันสุดยอดกว่านายน่ะสิ”

ตอนที่เขาขับเครื่องบินรบ เคยขับลอดผ่านช่องเขาที่โหดร้ายอันตรายกว่านี้อีก เผชิญกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันมามากกว่านี้ไม่รู้ตั้งเท่าไร

แต่เขาก็สามารถบังคับควบคุมให้พ้นจากอันตรายกลับมาสู่สภาวะปกติปลอดภัยได้

ภัยพิบัติที่เกิดขึ้นระหว่างบิน ถ้าอยากจะมีชีวิตอยู่ต่อ มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว

ดังนั้น เนี่ยเฟิงต้องปกป้องตัวเอง แล้วก็ต้องปกป้องเครื่องบินรบด้วยเช่นกัน

โจวลี่ซือรู้สึกสงสัยอย่างช่วยไม่ได้ การปฏิบัติเมื่อตะกี้ของเนี่ยเฟิงลื่นไหลสุดๆ

แต่ทำไมเนี่ยเฟิงถึงไม่เคยบอกเธอเลยว่าตัวเองขับเครื่องบินเป็น?

โจวลี่ซือยิ่งรู้สึกอยากรู้อยากเห็นมากขึ้น เธออยากรู้ว่าช่วงหลายปีที่เนี่ยเฟิงหายตัวไป เขาเจอกับอะไรมาบ้าง

“ซ่าวเจ๋ ถ้าเดิมพันแล้วก็ต้องยอมรับการพ่ายแพ้ ถึงเวลาที่นายต้องเปลือยกายต่อสาธารณะแล้วใช่ไหม?”

จู่ๆสีหน้าของซ่าวเจ๋ก็แดงขึ้นมา เขาไม่คาดคิดว่าตัวเองจะพ่ายแพ้！

“เนี่ยเฟิง！”

ซ่าวเจ๋กัดฟันกรอดๆ แทบจะกลืนกินเนี่ยเฟิงที่อยู่ตรงหน้านี้ลงไปในท้องให้รู้แล้วรู้รอด！

“ว่าไง แต่เรียกฉันก็ไม่มีประโยชน์ ฉันไม่มีทางยอมถอยแน่นอน นายต้องแก้ผ้าต่อหน้าสาธารณะ”

“นี่นาย！”