บทที่ 160 การคิดร้ายของหลี่ซวน

บทที่ 160 การคิดร้ายของหลี่ซวน

ในตอนแรกนั้นโหวหย่งบอกว่าจะช่วยหลี่ซวนจริงๆ

แต่โหวหย่งคิดไม่ถึงเลยว่าหลินซูอินจะหน้าตาดีขนาดนั้น พอเขาเห็นหลินซูอินเท่านั้นก็แทบจะขยับเดินไม่ได้แล้ว แล้วจะช่วยหลี่ซวนได้ยังไงกันล่ะ?

"หุบปากของแกสะ คนสวยอย่างครูหลิน จะรังแกแกได้ยังไงกัน? เห็นได้ชัดว่าแกโกหกทั้งที่ยังลืมตา! ”

หลี่ซวนได้ยินโหวหย่งพูดเช่นนั้น ก็รู้สึกโกรธมาก

ต้องเป็นนางจิ้งจอกหลินซูอินนั่นที่จับวิญญาณของโหวหย่งไป!

หลี่ซวนไม่ได้ซักถามปัญหานี้กับโหวหย่งเลย

หลี่ซวนขบฟันกรามของหล่อนและดวงตาของหล่อนก็ส่องประกายด้วยแสงที่น่าสะพรึงกลัว

"น่าเสียดายที่ดอกไม้ที่สวยงามดอกหนึ่งกลับปักอยู่บนมูลวัว คิดไม่ถึงเลยว่าครูหลินที่สวยขนาดนั้นจะมีแฟนเสียแล้ว"

โหวหย่งมองไปยังทางที่หลินซูอินเดินออกไป แต่หลินซูอินกับเนี่ยเฟิงก็เดินจากไปโดยไม่เหลือแม้แต่เงาตั้งนานแล้ว

"แฟนงั้นเหรอ?"พี่หย่ง แฟนที่พี่พูดถึงนั้นคือผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆหลินซูอินเมื่อครู่นั้นใช่ไหม? ”

หลี่ซวนเห็นว่าโหวหย่งไม่ได้สนใจในตัวเองแล้ว ก็คิดในใจว่ามันคงจบสิ้นแล้ว กว่าหล่อนจะประจบคนได้สำเร็จนั้นมันไม่ง่ายเลย แล้วจะปล่อยมือไปง่ายง่ายอย่างนั้นได้อย่างไร?

ในตอนนั้นเอง โหวหย่งก็เอ่ยปากพูดพอดี

"ใช่แล้ว เจ้าเด็กแมลงวันน่ารังเกียจนั่นมาขวางหน้าฉันกับครูหลินไว้ ฉันดูออกว่า ครูหลินชอบคนที่ประสบความสําเร็จอย่างฉัน! แต่น่าเสียดายที่มีคนเข้ายึดตำแหน่งตัวเลือกหลักไปแล้ว”

ต้องบอกว่าโหวหย่งกับหลี่ซวนพวกเขาทั้งสองนั้นเหมาะสมกันในเรื่องนี้จริงๆ เพราะทั้งสองต่างก็หลงตัวเองเหมือนกัน

หลี่ซวนคิดในใจว่านี่มันไม่ใช่ ความจริงแล้วพวกเขาสองคนเป็นพี่น้องกันต่างหากล่ะ ทําไมอยู่อยู่ถึงกลายเป็นคู่รักกันได้?

หลี่ซวนชําเลืองมองโหวหย่ง และนึกถึงสถานการณ์เมื่อครู่ที่ทั้งสองทักทายกัน มันมีความเป็นไปได้สูงที่เนี่ยเฟิงจะโดนเปิดเผยข้ออ้างออกมา

หลี่ซวนรู้สึกว่าตัวเองนั้นฉลาดหลักแหลมมาก หล่อนจึงรีบพยักหน้าและพูดเสริมว่า "ใช่แล้วใช่แล้ว ครูหลินนี่ตาบอดเสียจริง หาผู้ชายแบบนี้ได้ไง! ถ้าน้องเป็นครูหลินนะ น้องจะต้องชอบพี่หย่งอย่างแน่เลย”

โหวหย่งหรี่ตาลง "นี่เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้จริงๆ แต่ไม่รู้ว่าจะให้ครูหลินเห็นฉันได้ยังไง”

"พี่หย่ง น้องมีแผน เดิมทีน้องมาด้วยกันกับครูหลิน หลายวันมานี้เพราะแฟนคนนั้นของหล่อน พวกเราเลยทะเลาะกัน หากพรุ่งนี้ตอนขึ้นแสดงบนเวที เกิดเรื่องไม่คาดฝันเล็กน้อยกับครูหลิน พี่ก็เป็นฮีโร่ออกมาช่วยสาวสวยสิ ครูหลินจะต้องซาบซึ้งใจจนน้ำตาไหลอย่างแน่นอน! ”

โหวหย่งก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันที "แกหมายความว่ายังไง" ไหนว่ามาสิ! ”

"น้องจําได้ว่าพวกเขาต้องสวมเสื้อผ้าที่สวยงามเมื่อขึ้นแสดงบนเวที และครูหลินก็ได้นําชุดกี่เพ้านั้นมาด้วย พรุ่งนี้น้องจะจงใจทําให้ชุดกี่เพ้านี้เลอะเทอะ เมื่อถึงตอนนั้นพี่ก็โบกมือส่งชุดกี่เพ้ามาให้ครูหลินสิ ครูหลินคงอดที่จะซาบซึ้งใจไม่ได้! ”

โหวหย่งพยักหน้า "ไม่เลว ไม่เลว แกพูดได้ไม่เลวจริงๆ! ”

"เพียงแต่หากน้องช่วยพี่หย่งทำอย่างนี้แล้วโดนสังเกตเข้าล่ะ ต่อไปน้องก็จะเป็นคนผิดไปเลย ครูหลินจะต้องพุ่งเป้ามายังน้องแน่ เพราะน้องก็ไม่มีที่ยืนในโรงเรียนอยู่แล้ว... แต่น้องก็ไม่เสียใจหรอก ทุกอย่างน้องที่น้องทำก็เพื่อพี่หย่ง เพราะน้องชอบพี่หย่งและน้องก็ยังหวังว่าพี่หย่งจะสามารถจีบคนที่พี่ชอบได้”

หลี่ซวนถอนหายใจอย่างน่าสงสาร เมื่อโหวหย่งเห็นว่าหลี่ซวนหลงเขามากขนาดนั้น ความหลงใหลเรื่องหน้าตาก็พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว

"เฮ้อ! มันไม่จําเป็นต้องลำบากขนาดนั้นหรอก! พี่ยังคงชอบน้องอยู่นะ น้องยังเป็นที่รักของพี่ เมื่อครู่ที่ตบน้องไปคงเจ็บน่าดูเลย? ”

หลี่ซวนก็รีบเข้าไปชิดเขาอย่างมือไม้อ่อนแรงทันที "ตีเพราะห่วง ว่าเพราะรัก น้องไม่รู้สึกเจ็บเลยสักนิด!”

"ช่างเป็นที่รักของพี่จริงๆ น้องวางใจเถอะ หลังจากเรื่องนี้สําเร็จ พี่จะให้น้องเป็นขาประจำ เมื่อถึงตอนนั้นถ้าอยากเป็นผู้อํานวยการ ก็มาเป็นผู้อํานวยการได้เลย ถ้าอยากทำงานแผนกไหน ก็ไปแผนกนั้นได้เลย เรื่องนี้พี่แน่ใจแล้ว!"

หลี่ซวนก็รู้สึกตื่นเต้นดีอกดีใจขึ้นมาทันที หลี่ซวนรู้ว่าตอนนี้โหวหย่งตกลงไปในกับดักของหลินซูอินแล้ว