บทที่ 165 ช่วยถอดชุดให้หน่อย

บทที่ 165 ช่วยถอดชุดให้หน่อย

เนี่ยเฟิงทำตัวไม่ถูก เงินแค่นี้สำหรับเขาแล้ว จะกินข้าวยังไม่พอเลย

ต้องรู้ว่า เนี่ยเฟิงรวยระดับเป็นศัตรูแห่งรัฐได้ ถึงขั้นเป็นศัตรูแห่งรัฐที่มั่งคั่ง

ทรัพย์สินสำนักมังกรของเขามีอยู่ทั่วโลก ลำพังร้านธรรมดาทั่วไปร้านหนึ่ง รายได้ต่อเดือนก็มากกว่านี้เยอะมาก

แต่ว่า คนธรรมดาจะหาเงินได้มากเช่นนี้ คงต้องลำบากเป็นพิเศษ อีกทั้งหลินซูอินก็เป็นแค่ครูสอนดนตรี

“เงินนี้ผมไม่รับ”

เนี่ยเฟิงส่ายหน้า

“ได้อย่างไรกัน ของขวัญที่นายให้ฉันก็รับไว้แล้ว ดังนั้นเงินที่ฉันให้นายไว้แต่งภรรยานายก็ต้องรับไว้ถึงจะถูก”

มิน่าเรื่องทั้งหมดเมื่อครู่ถึงได้ราบรื่น ที่แท้พี่สามก็วางแผนเอาไว้แล้วนี่เอง นึกไม่ถึงว่าพี่สามจะทำอุบายใส่เขา

“พี่สาม……”

“ถ้านายไม่ยอมรับเอาไว้ ถ้าอย่างนั้นฉันก็ไม่กล้ารับชุดพวกนี้ไว้เหมือนกัน”

“แต่ว่านี่มันก็มากเกินไปนะ ชุดพวกนี้ผมซื้อกับคนรู้จัก เขาให้ส่วนลดต่ำสุดกับผม ไม่จำเป็นต้องจ่ายเงินมากขนาดนั้น……ที่จริงพวกนั้นมันก็เป็นแค่ป้ายเท่านั้นเอง เอาป้ายออกก็เป็นแค่เสื้อผ้าทั่วไป”

เนี่ยเฟิงพยายามเกลี้ยกล่อมหลินซูอิน

“ในเมื่อนายบอกว่ามันเป็นชุดทั่วไป แล้วทำไมนายต้องใช้เงินจำนวนมากขนาดนั้นไปซื้อมาล่ะ?”

เนี่ยเฟิง:……

สมัยเด็กเนี่ยเฟิงก็พูดเอาชนะหลินซูอินไม่ได้

หลินซูอินเป็นคนน้อยมากที่จะโกรธ ปกติก็ไม่เถียงกับใคร แต่ใช้เหตุผลเข้ากำราบ

ทุกถ้อยทุกคำที่เธอเอ่ยออกมาล้วนทำให้คนอื่นต้องยอมศิโรราบทั้งกายและใจ

แม้ว่าเนี่ยเฟิงจะตีรันฟันแทงอยู่เมืองนอกมานาน แต่ถ้าจะคุยด้วยเหตุผลกันก็สู้หลินซูอินไม่ได้ เพราะสำหรับเนี่ยเฟิงแล้ว คนที่ใช้กำลังไม่มีวันเอะอะเด็ดขาด

“ถ้าอย่างนั้นเอาอย่างนี้ก็แล้วกัน เรามาพบกันครึ่งทาง ถ้านายส่งคืนชุดพวกนี้กลับไป นายก็โอนเงินที่พี่โอนไปคืนมาให้พี่ แต่ถ้านายไม่ส่งชุดพวกนี้กลับคืนไป อย่างนั้นก็ต้องรับเงินที่ฉันให้นายไว้”

ซึ่งเท่ากับว่า ของขวัญของเนี่ยเฟิงมอบให้ไม่สำเร็จ?

เนี่ยเฟิงอดหัวเราะเจื่อนๆ ไม่ได้ เพราะต้องรู้ว่าของที่ราชามังกรแห่งสำนักมังกรมอบให้กับมือ ในโลกนี้ไม่มีใครที่จะปฏิเสธได้

แต่เนี่ยเฟิงก็ไม่สามารถทำอะไรพี่สาวพวกนี้ได้

“ผมเข้าใจแล้ว ผมจะส่งชุดพวกนี้กลับคืนไป แต่อย่างน้อยขอให้มีสักชุดที่พี่เก็บไว้”

เนี่ยเฟิงมองหลินซูอินตาปริบๆ ทำท่าแสนจะน่าสงสาร:

“พี่สามดูแลผมตั้งแต่เด็กจนโต ผมเลยอยากให้ของดีๆ กับพี่สามบ้าง”

หลินซูอินลังเลสักพัก มองดูชุดราตรีที่หรูหราเหล่านี้ สุดท้ายเลือกไว้หนึ่งชุด “ถ้าอย่างนั้นชุดนี้ก็แล้วกัน!”

เนี่ยเฟิงดูปุ๊บ เป็นไปตามคาด หลินซูอินเลือกชุดที่ราคาถูกที่สุด

“อย่างนั้นก็ได้ ชุดอื่นๆ ผมจะส่งคืนกลับไป”

เนี่ยเฟิงเศร้าสร้อยคอตก พอหลินซูอินเห็นเข้า ก็หัวเราะแล้วลูบหัวของเนี่ยเฟิง “เป็นเด็กดีนะ”

หลังจากเนี่ยเฟิงโอนเงินคืนให้หลินซูอิน สั่งให้คนเอาชุดพวกนี้ออกไป ว่าแต่ไหนๆ ก็ซื้อมาแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องส่งคืนกลับไป จึงสั่งให้ผู้ช่วยเก็บชุดพวกนี้เอาไว้

หลินซูอินเป็นพวกอีคิวสูง อีกทั้งจิตใจก็ดีงาม เพราะการเป็นคนมีจิตใจที่ดีงาม จึงมักถูกคนอื่นหลอกใช้ในข้อนี้

เนี่ยเฟิงอยู่โลกภายนอกเคยพบเจอเรื่องต่างฝ่ายต่างหลอกใช้กัน บางคนก็จิตใจดีมาตลอด อยู่ๆ ก็ชั่วร้ายขึ้นมาถึงขั้นทำได้ทุกอย่างด้วยความโกรธ ทำไมถึงเป็นอย่างนี้ไปได้นะ? อาจเพราะอยู่กันไม่ได้ผลประโยชน์ หรืออาจเพราะได้ไม่ถึงจุดนั้น

โลกใบนี้ไม่มีคำว่าดีขาดกับเลวขาด

เพียงแต่ในสายตาของเนี่ยเฟิง แค่รังแกเขากับคนในครอบครัวของเขา คนพวกนั้นในสายตาเขาก็คือเลวขาด!

นายคนแซ่โหวนั่น เขาต้องคอยสอดส่องหน่อยแล้ว ถ้าไม่เพราะวันนี้เห็นแก่หน้าพี่สาม เกรงว่าเนี่ยเฟิงคงจะหักมือเขาทิ้งไปแล้ว จะตบไปแค่ฉาดเดียวให้เขาได้เปรียบได้อย่างไร