บทที่ 176 สั่งแบน

บทที่ 176 สั่งแบน

“ผมรู้สึกว่าคุณกับโหวหย่งสมแล้วที่เป็นสามีภรรยากัน ถึงยังไงพวกคุณสองก็เป็นคนที่ให้ตายยังก็ไม่ยอมรับ”

เนี่ยเฟิงหรี่ตา“ตอนที่พี่สาวของผมแข่งขันอยู่ ชุดกี่เพ้าก็ถูกตัดจนพัง แม้ว่าในตอนนั้นกล้องวงจรปิดจะไม่ได้อัดภาพไว้ แต่หลังจากเกิดเรื่องผมก็ไปหาคนทั้งหมดที่เข้าร่วมการแข่งขันในตอนนั้นจนเจอ แถมได้หลักฐานที่พวกเขาให้มาด้วย ก็คือในตอนนั้นคุณหยิบเอาถุงที่ใส่เสื้อไป จากนั้นก็เอาถุงที่ใส่เสื้อกลับมา”

หลี่ซวนเลียริมฝีปากที่แห้ง ก่อนจะส่ายหัวอย่างแรง“คุณอย่าสาดโคลนใส่คนอื่นแบบนี้สิ ฉันไม่เคยทำเรื่องแบบนั้น อีกอย่างเรื่องทั้งหมดก็ต้องมีหลักฐาน ใครจะไปรู้คุณอาจจะใช้เงินซื้อหลักฐานปลอมมาจากคนพวกนั้นก็ได้ เพื่อที่จะใส่ความฉัน！”

“ผมรู้ว่าคุณจะต้องไม่ยอมรับแน่ๆ ดังนั้นผมก็เลยไม่ได้คิดจะมาพูดเรื่องหลักฐานกับคุณอยู่แล้ว ในเมื่อพวกคุณเป็นคนที่ชอบฉ้อโกง ถ้าอย่างนั้นผมก็ไม่จำเป็นต้องใช้วิธีที่ขาวสะอาดกับพวกคุณ”

เนี่ยเฟิงยิ้มอย่างเย้ยหยัน ในตอนนี้เองข้างนอกก็มีเสียงฝีเท้าเดินมาด้วยความรีบร้อน

ไม่คิดว่าผู้อำนวยการโรงเรียนจะเข้ามา ปกติแล้วผู้อำนวยการจะไม่โผล่หน้าออกมา มีรองผู้อำนวยการสองสามคนมาคอยบริหารจัดการธุระต่างๆให้

หลังจากที่รองผู้อำนวยการเห็นผู้อำนวยการ ก็ร้องห่มร้องไห้ออกมายกใหญ่

“ผู้อำนวยการ คุณมาแล้ว คุณจะต้องมาทวงคืนความยุติธรรมให้กับผมนะ คุณดูมือของผมสิถูกไอ้หมอนี่มันทำจนสภาพเป็นแบนี้ หมอนี่มันเป็นคนทำร้ายผม！”

รองผู้อำนวยการกับผู้อำนวยการเป็นญาติห่างๆกัน ทั้งสองคนเติบโตมาด้วยกัน แม้ว่าจะเป็นญาติห่างๆกัน แต่ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนก็กลมเกลียวกันมาตลอด

ด้วยเหตุนี้เอง รองผู้อำนวยการจึงได้สิทธิพิเศษ สามารถทำอะไรกับบุคลากรหญิงในโรงเรียนได้ตามใจชอบ ส่วนผู้อำนวยการก็ปิดตาข้างเดียวมาตลอดเช่นกัน

แต่ถึงยังไงหลินซูอินก็เป็นตัวหาเงินหาทองให้กับโรงเรียน ดังนั้นผู้อำนวยการจึงไม่ให้โอกาสกับรองผู้อำนวยการได้ทำอะไรเธอ

ผู้อำนวยการถลึงสองตาโต จากนั้นก็เดินก้าวเท้าเข้ามาไม่กี่ก้าว ก่อนจะเตะไปที่รองผู้อำนวยการอย่างแรงหนึ่งที

รองผู้อำนวยการถูกเตะจนกลิ้ง ตอนที่เขากลิ้งไปอย่างทุลักทุเลก็ร้องตะโกนออกมาด้วยความมึนงง

“ผู้อำนวยการนี่คุณจัดการผิดคนแล้วหรือเปล่า? ถ้าคุณจะลงมือจัดการก็ไปจัดการไอ้หมอนั่นสิถึงจะถูก คุณจะมาจัดการผมทำไม！”

หลินซูอินก็รู้สึกอยากรู้เหมือกัน เธอกระพริบๆตา มองไปยังเนี่ยเฟิงหนึ่งที หรือว่าที่เนี่ยเฟิงบอกจะเป็นเรื่องจริงเหรอ? ถ้าอย่างนั้นผู้อำนวยการจะมาเข้าข้างตนเองทำไม?

“จะจัดการนายนี่แหละ ไอ้เจ้าบ้าไปพูดกับท่านประธานกรรมการได้ยังไง? ไม่มีความเคารพท่านประธานกรรมการก็สมควรโดนแล้ว！”

ผู้อำนวยการไม่แยแสเลยแม้แต่น้อย แล้วก็ไม่สนมือที่หักอยู่ของรองผู้อำนวยการด้วย เขาเตะรองผู้อำนวยการ เตะจนรองผู้อำนวยการร้องโอดโอยออกมาเสียงดัง！

หลังจากจัดการจนพอแล้ว ผู้อำนวยการก็บิดๆมือด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม พร้อมกับเดินมาอยู่ตรงหน้าเนี่ยเฟิง พยักหน้าโค้งเอวพร้อมกับพูดกับเนี่ยเฟิง

“ขออภัยท่านประธานกรรมการด้วยนะครับ น่าอับอายจริงใช่ไหมครับ? ผมจะไล่สองคนนี้ออกเดี๋ยวนี้เลยครับ จะไม่ให้พวกเขามาอยู่ขัดหูขัดตาท่านแน่นอนครับ！”

คำพูดพวกนี้ของผู้อำนวยการ ทำให้รองผู้อำนวยการกับหลี่ซวนถลึงตาโต หลี่ซวนเพิ่งจะรู้สึกว่านี่มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ แต่ภาพที่เห็นตรงหน้านี้กลับทำให้เธอรู้สึกสับสนมึนงงไปหมด

“ผู้อำนวยการคุณเข้าใจผิดอะไรหรือเปล่า? คนที่อยู่ตรงนี้จะเป็นจะเป็นประธานกรรมการได้ยังไง?”

เนี่ยเฟิงจัดการกับโหวหย่งจนสภาพเป็นแบบนั้น คนของตระกูลโหวจะขายหุ้นให้กับเขาได้ยังไง?

หลี่ซวนก็มั่นใจอยู่นิดหน่อย ดังนั้นจึงไม่เชื่อคำพูดเมื่อตะกี้ของเนี่ยเฟิง แต่การเปลี่ยนแปลงของผู้อำนวยการ ทำให้หลี่ซวนสงสัยว่าตัวเองฟังผิดหรือเปล่า

สีหน้าของผู้อำนวยการก็ดำมืดขึ้นทันที จากนั้นเขาก็จ้องเขม็งใส่หลี่ซวน

“ที่นี่ไม่ต้อนรับคุณ！ผมได้ยินว่าคุณจงใจทำให้แฟนของท่านประธานกรรมการต้องลำบากใจ！โรงเรียนของพวกเราไม่ต้องการคุณครูแบบคุณ！คุณกับเขาถูกไล่ออกเรียบร้อยแล้ว！”

ผู้อำนวยการจ้องเขม็งพวกเขาสองคนพร้อมกับกัดฟันกรอดๆด้วยความโกรธ พวกเขาสองคนจึงตระหนักได้ถึงความรุนแรงของเรื่องๆนี้

รองผู้อำนวยการกุมมือที่หักของตัวเอง พร้อมกับพูดขึ้นด้วยหน้าที่โชกไปด้วยเหงื่อ