บทที่ 205 ซื้อไม่ไหว

บทที่ 205 ซื้อไม่ไหว

อันที่สามารถแสดงราคาให้ดูได้ แน่นอนก็ต้องเป็นพวกสินค้าที่ราคาค่อนข้างแพง

คางเมิ่งด้านหนึ่งก็ถอนหายใจออกมา หินหยกพวกนี้สวยสุดไปเลยๆ ส่วนอีกด้านก็ตกใจอยู่ไม่น้อยกับราคาเหล่านี้

“พี่เจ็ดชอบเหรอ ถ้าเกิดคุณชอบผมซื้อให้คุณได้นะ”

ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ในงานจัดแสดงนี้เป็นของเนี่ยเฟิงทั้งสิ้น ไม่ว่าคางเมิ่งจะชอบอะไรเนี่ยเฟิงก็สามารถให้เธอได้เลยทันที ต่อให้คางเมิ่งชอบทั้งหมดที่อยู่ที่นี่ เนี่ยเฟิงก็ให้ได้

คางเมิ่งส่ายหัวทันที“ไม่ต้องๆ ของพวกนี้แพงเกินไปจริงๆ ฉันจำได้ว่าเมื่อก่อนตอนที่ไปดูที่ร้านหยกยังไม่ได้แพงขนาดนี้ ทำไมพอมาถึงที่นี่แล้วกลับแพงซะงั้นล่ะ? เพราะว่าเป็นงานประมูลใช่ไหม?”

“หินหยกมีทั้งถูกทั้งแพง แต่คุณพูดถูก เพราะว่าเป็นงานประมูล ดังนั้นสินค้าที่จัดแสดงออกมาจึงค่อนข้างแพงกว่าหน่อย แล้วก็เป็นหยกเกรดดีกว่าหน่อยน่ะ”

คางเมิ่งพยักหน้าอย่างเข้าใจ ถ้าดูจากการงานฝีมือรวมถึงสีของหยกก็พอจะรับกับราคาพวกนี้ได้อยู่ คนที่เดินไปมามากมายเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าตู้โชว์ที่มีหยกเหล่านี้วางโชว์อยู่

“ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าคนที่จัดงานนิทรรศการนี้เป็นใครกันแน่ ถ้าพวกเขาขาดแบรนด์แอมบาสเซอร์ล่ะก็ ฉันรู้สึกว่าฉันเหมาะสมอยู่ไม่น้อยเลยนะ ฉันผิวขาว พอเอาหินหยกพวกนี้มาสวมใส่บนตัวของฉันแล้วก็น่าจะดึงเอกลักษณ์ของมันออกมาได้อย่างง่ายดายเลยล่ะ！”

คางเมิ่งเชิดคางขึ้นด้วยความภูมิใจ เนี่ยเฟิงที่อยู่ข้างๆได้ยินเข้า ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

“ยิ้มอะไร หรือฉันพูดผิดอย่างนั้นเหรอ? นายลองดูคนที่อยู่ตามถนนสิ มีใครที่มีผิวขาวกว่าฉันบ้าง? เหอะ！”

คางเมิ่งทำท่าทางยโสทะนงตัวแบบนี้แค่ต่อหน้าของเนี่ยเฟิงคนเดียวเท่านั้น ถ้าอยู่ในสายตาของคนอื่น เธอก็จะเป็นผู้หญิงประเภทที่ถ่อมเนื้อถ่อมตัว

“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมไปถามให้คุณแล้วกัน ว่าพวกเขาต้องการหาแบรนด์แอมบาสเดอร์ไหม? ถ้าเกิดผมถามได้แล้ว พี่เจ็ดจะให้รางวัลผมใช่ไหม?”

“ถุ้ย！การที่น้องชายจะช่วยจัดการธุระต่างๆของพี่สาวมันก็เป็นเรื่องที่สมควรอยู่แล้ว นายยังจะมาตักตวงผลประโยชน์จากฉันอีกหรือไง? เก่งจริงๆนะนายเนี่ย คายอาหารเช้าที่นายกินวันนี้ออกมาให้หมดเลยนะ！”

คางเมิ่งพูดพลาง ผลักมือของเนี่ยเฟิงออก

เนี่ยเฟิงพูดขึ้นด้วยสีหน้าอมทุกข์ทันที“พี่ จะทำแบบนี้ไม่ได้นะ เห็นๆอยู่ว่าคุณบอกเองว่าคุณจะเลี้ยงอาหารเช้าผม”

“ฉันไม่สน คายออกมาเดี๋ยวนี้！”

ทั้งสองคนมีปากเสียงกัน

“โอ้ คางเมิ่ง? คุณมาแล้ว?”

ในเวลานี้เอง สวีเหมยที่แต่งเนื้อแต่งตัวสวยงาม แต่คิดไม่ถึงว่าชุดเดรสที่สวีเหมยสวมจะเหมือนกับชุดของคางเมิ่ง

คางเมิ่งพอเห็นสวีเหมย ก็ตกใจทันที ถ้าใส่เสื้อมาชนกันแบบนี้ ใครที่รูปร่างหน้าตาน่าเกลียดกว่าคนนั้นก็ต้องรู้สึกอับอาย

สวีเหมยเห็นว่าคางเมิ่งสวมชุดนี้แล้วดูเหมาะสุดๆ เธอจึงขมวดคิ้วอย่างช่วยไม่ได้ แต่ตอนนี้ก็ไม่สามารถอดเสื้อที่สวมอยู่ออกได้แล้ว

“คิดไม่ถึงเลยว่าพวกเราสองคนจะมีสายตาที่เฉียบแหลมเหมือนกันนะ ชุดเดรสที่เลือกมาใส่ก็เหมือนกันเด๊ะ”

คางเมิ่งพยักหน้ายิ้มๆ“ใช่ แต่รูปร่างคุณดีกว่า ใส่แล้วดูสวยกว่าฉันเยอะเลย”

“ใบหน้าของคุณสวย ใส่ชุดนี้แล้วดูเหมาะกว่าฉัน”

ทั้งสองคนใบหน้ายิ้มแย้ม ผลัดกันชมไปมา พูดคุยกัน ดูเหมือนจะสมัครสมานสามัคคีกัน

สวีเหมยหันสายตากลับมา มองไปยังเนี่ยเฟิง“ฉันประเมินแฟนของคุณต่ำไปจริงๆ คิดไม่ถึงว่าแฟนของคุณจะรวยขนาดนี้ ซื้อโรมานี กองติตั้งสามร้อยขวดแหนะ”

“คนแบบพวกเราเนี่ย ปกติแล้วจะไม่ป่าวประกาศว่าพวกเรารวย ถึงยังไงของพวกนี้ก็ไม่ได้มีอะไรน่าอวดอยู่แล้ว”