บทที่ 207 จงใจ

บทที่ 207 จงใจ

“มีปัญญาแค่นี้เหรอ? คุณบอกใช่ไหม ว่าอยากจะประมูลหยกเรืองแสงให้กับแฟนของคุณ ถ้าอย่างนั้นผมจะยอมให้คุณไม่ได้หรอกนะ”

เนี่ยเฟิงยิ้มกว้าง จากนั้นก็ยกป้ายขึ้น พร้อมกับพูดออกมาเบาๆสามคำ“หนึ่งพันล้าน”

ทุกคนในงานต่างถลึงตาโต ราคาเกินแปดสิบล้านหยกเรืองแสงนี้ก็ไม่มีความหมายอะไรแล้ว

เพราะว่าหยกเรืองแสงไม่คุ้มค่ากับเงินมากมายขนาดนั้น

แม้ว่านี่จะเป็นสีเขียวจักรพรรดิชั้นดีขนาดไหน แต่นี่มันก็เป็นแค่สิ่งของของพวกข้าราชบริพารชั้นสูงเท่านั้น

ผู้คนตีค่าของมัน แค่ราคาที่อยู่บนฉลากมากขนาดนั้นมันก็เพียงพอแล้ว ไม่คิดว่าตอนนี้จะมีคนยอมจ่ายเงินถึงหนึ่งพันล้านเพื่อซื้อมัน หรือว่าคนคนนี้สมองไม่ปกติอย่างนั้นเหรอ?

“สองพันล้าน！”

ตอนแรกเหอเหรินเจ๋กะที่จะดูเนี่ยเฟิงขายหน้า แต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกว่าเขาเป็นฝ่ายโดนแหย่โดนกระตุ้นแทน

เนี่ยเฟิงกล้ามาบอกว่าเขาไม่มีปัญญาซื้อสร้อยเส้นนี้ให้เธอ เหอเหรินเจ๋จะยอมได้ยังไง เหอเหรินเจ๋มองเนี่ยเฟิงด้วยความสะใจไม่น้อย แต่เนี่ยเฟิงกลับชูป้ายขึ้นมาอีก

“ห้าพันล้าน”

คางเมิ่งได้ยินราคาที่เนี่ยเฟิงตะโกนออกมาก็อึ้งตะลึง เธอคว้ามือของเนี่ยเฟิงเอาไว้

“นายบ้าไปแล้ว ซื้อสร้อยแค่เส้นเดียวตั้งห้าพันล้านเลยหรือไง！”

“แล้วมันจะยังไงล่ะ? ขอแค่คุณชายเหอซื้อสร้อยเส้นนี้ไม่ได้ ผมก็รู้สึกดีใจแล้ว แล้วปกติเงินก็ไม่ได้ซื้อความดีอกดีใจให้ผมได้ง่ายๆแบบนี้ด้วย”

พอเนี่ยเฟิงพูดจบแล้วก็เอียงหัวมองไปยังเหอเหรินเจ๋

“หกพันล้าน！”

เขาไม่เชื่อ ว่าเนี่ยเฟิงจะกล้าพูดขึ้นมาต่อ

“หนึ่งหมื่นล้าน”

เนี่ยเฟิงพูดพลางโบกๆมือ“คุณชายเหอคุณทำรังแต่พอตัวเถอะ ถ้าที่ตัวไม่มีเงินแล้วก็ไม่ต้องเสแสร้งต่อแล้วล่ะ ระวังจะจ่ายเงินมากขนาดนี้ไม่ไหวเอานะ ขายหน้าแย่เลย”

“คนที่จะขายหน้าคือแกต่างหากล่ะ！”

เหอเหรินเจ๋กัดฟันกรอดๆ“แล้วแกมีเงินถึงหนึ่งหมื่นล้านหรือไง? แกไม่มีเงินมากมายขนาดนั้น แล้วทำไมแกถึงยังพูดพล่ามเพิ่มราคาไปเรื่อยอยู่อีกล่ะ！”

“ทำไมผมจะไม่มี?”

เนี่ยเฟิงฉีกยิ้มกว้าง“ตอนนี้คุณหยุดเพิ่มราคาได้แล้วนะ ให้พวกเขามอบสร้อยคอเส้นนั้นกับผมซะ แต่ถ้าทำแบบนี้ คุณก็คงไม่มีหน้าไปสู้แฟนของคุณแล้วสินะ เมื่อตะกี้คุณยังพูดสัญญาอยู่เลยว่าจะซื้อสร้อยเส้นนี้ให้กับแฟนของคุณไม่ใช่เหรอ? ขอโทษทีนะ ผมรู้สึกว่าเมิ่งเมิ่งของผมเหมาะสมมากกว่า”

เนี่ยเฟิงชำเลืองตาไปมองสวีเหมย“คุณก็เหมาะที่จะใส่พวกของถูกๆมากกว่านะ”

“คุณว่าอะไรนะ！”

สวีเหมยก็ถูกกระตุ้นอารมณ์เหมือนกัน เธอโกรธจนกำมือแน่น ก่อนหน้านี้เธอก็มักจะถูกนำไปเปรียบเทียบกับคางเมิ่งอยู่ตลอด

สวีเหมยรู้สึกเอือมระอามากพอแล้ว

คำพูดนี้ของเนี่ยเฟิง ทำให้สวีเหมยยิ่งทวีความโกรธมากขึ้นไปอีก！

เป็นคนต้องไม่ยอมแพ้ จากนั้นเหอเหรินเจ๋ก็เปิดปากพูด“สองหมื่นล้าน！ฉันจะรอดูว่าแกจะสามารถให้มากกว่าฉันได้อีกไหม！”

ใจทุกคนเต้นอย่างแรง ส่วนในตอนนี้เนี่ยเฟิงก็เผยให้เห็นถึงรอยยิ้มที่มีเลศนัย

“ในเมื่อคุณชายเหอชอบขนาดนั้น ถ้าอย่างนั้นผมก็ยอมกล้ำกลืนฝืนทน ยกสร้อยเส้นนี้ให้กับคุณก็แล้วกัน！คุณชายเหอช่างรักใคร่แฟนของคุณจริงๆนะครับ เมิ่งเมิ่งพวกเราไปดูอย่างอื่นก็แล้วกันนะ”

เนี่ยเฟิงยิ้มอย่างไม่มีพิษไม่มีภัย หลังจากที่ทั้งสองคนที่กำลังโกรธหัวลุกเป็นไฟค่อยๆใจเย็นลงแล้ว ก็พบว่าตัวเองติดกับเข้าแล้ว！