บทที่ 224 มีเลศนัย

บทที่ 224 มีเลศนัย

หลังจากที่เย่หรูเสว่จากครอบครัวพวกเขามา พวกเขาก็ขี้เกียจจะไปยุ่งอะไรแล้วเหมือนกัน เพราะว่าจางลี่ถิงกับเย่ฉงหยางรู้ดีว่าเย่หรูเสว่ไม่มีทางเชื่อฟังตัวเองแน่นอน

แต่ตอนนี้มันต่างออกไป เพราะว่าเย่หรูเสว่ใกล้จะอายุครบยี่สิบเอ็ดปีแล้ว หลังจากที่ถึงอายุเท่านี้ เย่หรูเสว่ก็จะสามารถได้รับเงินสองก้อนใหญ่ ถ้าครอบครัวของพวกเขาได้รับเงินก้อนนี้มาล่ะก็ วันเวลาต่อจากนี้ก็จะไม่ต้องกังวลอีกต่อไป！

อีกอย่างตอนนี้เย่เล่อก็กำลังโตแล้วด้วย พอถึงเวลาที่สามารถหาแฟนได้แล้วก็เป็นเวลาที่จะต้องซื้อบ้านใหม่ด้วยเช่นกัน ไม่อย่างนั้นพอถึงตอนนั้นแล้วลูกสะใภ้ของตัวเองจะไปอาศัยอยู่ที่ไหน? หลังจากคลอดลูกแล้วพวกเขาจะไปอยู่ที่ไหน? หรือจะให้มาแบ่งทรัพย์สินครอบครัวของพวกเขาสองคนหรือไง?

ตอนนี้เย่ฉงหยางกับจางลี่ถิงเวลาพวกเขาว่างในแต่ละวันถ้าไม่ไปกินเหล้าก็ไปเล่นไพ่ วันเวลาผ่านไปอย่างสุขสบาย แต่ว่าเงินก้อนนี้ก็ใช้สุรุ่ยสุร่ายไปจนหมดแล้ว

อีกเดี๋ยวคุณภาพชีวิตก็จะลดลง แล้วจะให้พวกเขาสองคนคิดยังไง?

ลำพังแค่เงินค่าเช่าที่ แทบจะไม่พอกับคุณภาพชีวิตที่สูงของพวกเขาทั้งสี่คนเลยสักนิด

“คุณลุงคุณป้า แบบนี้ไม่ดีเลยนะครับ ในเมื่อเสี่ยวเสว่เลือกผมแล้ว ถ้าอย่างนั้นผมก็มีเหตุผลของเสี่ยวเสว่ สิ่งของที่ไม่มีในตอนนี้ ต่อไปผมก็จะมี ผมจะต้องให้ความสุขกับเสี่ยวเสว่ได้อย่างแน่นอน！”

เนี่ยเฟิงตบๆลงที่หน้าอกของตัวเอง แสดงความจริงใจอยู่ข้างๆ แต่ตอนนี้เย่ฉงหยางจ้องเนี่ยเฟิงตาเขม็ง

เย่ฉงหยางไม่สนว่าเนี่ยเฟิงจะให้ความสุขกับเย่หรูเสว่ได้หรือไม่ แต่ที่พวกเขาสนใจที่สุดก็คือใครได้เป็นคนถือเงินก้อนนั้นของเย่หรูเสว่? ถ้าเย่หรูเสว่ถือไว้เอง จากนิสัยของเธอแล้วจะต้องไม่มีทางให้เงินกับครอบครัวของพวกเขาแน่นอน

นั่นมันเงินก้อนใหญ่เลยนะ เงินก้อนนี้มากถึงขนาดที่ทำให้คนตาลุกวาวได้เลย นี่มันจะต้องเป็นของพวกเขาสิ พวกเขายิ่งคิดแล้วก็ยิ่งโมโห พอได้เงินก้อนนั้นมาแล้วพวกเขาก็จะได้ทำการแบ่งกัน ถ้าแบ่งกันแล้ว วันเวลาที่สุขสบายของพวกเขาก็จะกลับมาสักที！

เย่เล่อวางแผนที่จะเอาเงินก้อนนี้ไปแต่งภรรยา เมื่อก่อนตอนที่เขาอยู่ที่โรงเรียนก็ทำตัวกร่างท่าทางโอหังอยู่ไม่น้อย คนอื่นๆต่างก็เรียกเขาว่าคุณชายเย่！

มือถือรุ่นที่ออกใหม่ถ้าเย่เล่ออยากได้ก็ได้ซื้อ รองเท้าผ้าใบออกใหม่เย่เล่ออยากใส่ก็ได้ใส่ ถึงยังไงเขาก็มักจะถูกกลุ่มคนตามประกบเกาะแกะอยู่ตลอดเวลา สาสมแก่ใจที่ทระนงของเขาไม่น้อย

แต่พอตอนนี้บ้านไม่มีเงินมากขนาดนั้นแล้ว เงินที่เย่เล่อสามารถใช้ได้ก็ยิ่งน้อยลงเรื่อยๆ ตอนนี้เย่เล่อก็รู้สึกตื่นตระหนกไม่น้อย ถ้าเกิดรักษาสถานการณ์แบบในตอนนี้ให้คงอยู่ต่อไปไม่ได้ล่ะก็ จากนี้ไปจะมีคนคอยตามประกบเขาอีกไหม?

นอกจากนี้แล้ว เย่เหม่ยย่าก็คิดแบบนี้เหมือนกัน เย่เหม่ยย่าเป็นคนที่ทะนงตัวสุดๆ ปกติตอนที่เธอซื้อกระเป๋าหรือเครื่องสำอางแบรนด์เนม ตาก็จะกระพริบๆ แต่ตอนที่ขอเงินพ่อแม่ในครั้งนี้ พ่อแม่กลับให้เงินมาน้อยมากๆ

หลังจากที่เย่เหม่ยย่าถามแล้วถามอีกจึงพบว่าตอนนี้บ้านไม่มีเงินแล้วจริงๆ พวกเขาทั้งครอบครัวจึงรู้สึกตื่นกลัวทันที

ดังนั้นพวกเขาจึงมีความคิดที่ชั่วร้ายขึ้นมา ถ้าเย่หรูเสว่แต่งงานกับคนที่พวกเขาเตรียมไว้ให้ แล้วหลังจากนั้นพวกเขาก็จะแบ่งเงินก้อนนี้กัน นั่นมันดีกว่าเห็นๆเลยไม่ใช่เหรอ?

“แกอย่ามาทำเป็นพูดให้สวยหรูหน่อยเลย ใครไม่รู้บ้างว่าแกคิดจะแต่งงานกับลูกสาวของฉัน ก็เพื่อเงินก้อนนั้น！”

เย่ฉงหยางจ้องเนี่ยเฟิงตาเขม็ง“ไอ้เด็กน้อย ฉันแนะนำแกอย่าคิดเพ้อฝันไปไกลดีกว่านะ ลูกสาวของฉันไม่มีทางให้เงินกับคนแบบแกแน่นอน！”

เย่หรูเสว่แค่รู้สึกว่าการกระทำแบบนี้ของพ่อแม่บุญธรรมของตัวเองมันช่างน่าขายหน้าจริงๆ เย่หรูเสว่ไม่เคยพูดถึงเรื่องเงินก้อนนี้กับเนี่ยเฟิงมาก่อน แถมถ้าเนี่ยเฟิงมาเพื่อหวังเงินจริงๆล่ะก็ พวกเธอก็ยอมมอบเงินก้อนนี้ให้เขาด้วยความเต็มใจ ถึงยังไงเงินก้อนนี้ก็เป็นของเนี่ยเฟิงอยู่แล้ว！

ในเวลานี้เอง ด้านนอกห้องพิเศษก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น เย่ฉงหยางกับจางลี่ถิงทั้งสองคนสีหน้าเผยให้เห็นถึงรอยยิ้มดีอกดีใจทันที

จากนั้นพวกเขาทั้งสองคนก็เดินเข้าไปเปิดประตู

ผู้ชายพุงโตสวมแว่นหนึ่งคนเดินเข้ามา ผู้ชายคนนั้นถือกระเป๋าเอกสารมาด้วย ในมือของเขาถือถุงผลไม้มาสองถุง