บทที่ 235 ไม่คู่ควร

บทที่ 235 ไม่คู่ควร

"ซุนลี่ลี่ แฟนของเธอนี่รักเธอมากเลยเน้อ!"

คำเยินยอด้วยความประจบที่ทุกคนแย่งกันพูดนั้น ทำให้ซุนลี่ลี่รู้สึกงุนงงจากนั้นซุนลี่ลี่ก็ยิ้มและถามขึ้นมาทันทีว่า "ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นของระลึกที่แฟนฉันมอบให้ หรืออาจเป็นแค่ของขวัญเล็กน้อยแค่นั้นเอ่อใช่แล้วเย่หรูเสว่ว่าแต่แฟนของเธอที่ยังอยู่ที่นี่ เคยให้อะไรเธอบ้าง?"

เย่หรูเสว่ตะลึงไปครู่หนึ่ง เราเพิ่งจะคบกันได้ไม่นาน...

"เพิ่งจะคบกันได้ไม่นานไม่จำเป็นต้องส่งของขวัญให้กันเหรอ? ในตอนที่ผมกับแฟนเพิ่งคบกันนั้น ผมก็เริ่มมอบมือถือรุ่นใหม่ล่าสุดให้ลี่ลี่แล้ว ผมว่า นี่เป็นการให้ความเคารพกับแฟนตัวเองอย่างต่ำที่สุดแล้วนะ"

เจี่ยงเทาเป็นแอบเปรียบเทียบตัวเองกับแฟนของเย่หรูเสว่ สาวสวยขนาดนี้ คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีแฟนแล้ว

แต่เจี่ยงเทาคิดว่าแฟนคนนี้ของเย่หรูเสว่ก็เป็นแบบนี้แหละ เพราะแค่ดูก็รู้แล้วว่าเขาไม่มีเงิน แค่น่าเสียดายที่ดอกไม้งามต้องปักบนขี้วัว

เย่หรูเสว่เห็นว่าทุกคนกำลังมองมาที่หล่อน หล่อนก็ขมวดคิ้วอย่างอดไม่ได้ ทั้งๆ ที่พูดไปแล้วว่ามันเป็นงานรวมตัวเพื่อนร่วมชั้น แต่ทำไมพอรวมตัวมาจนถึงตอนนี้กลับมีแต่สถานการณ์ตึงเครียดล่ะ?

"ใช่ๆ การที่ผู้ชายให้ของขวัญผู้หญิงนั้นมันเป็นเรื่องที่ธรรมดามาก นอกจากนี้คนคนนี้ก็ยังเป็นแฟนของเธออีกด้วย ของขวัญเล็กๆ แค่นี้ก็คงซื้อให้ได้อยู่นะ และนี่ก็เป็นช่วงเวลาที่ดีในการสร้างความโรแมนติกอีกด้วยอย่าบอกนะว่าแฟนของเธอไม่เคยให้ของขวัญอะไรเธอเลย”

ที่ซุนลี่ลี่พูดแบบนี้ ความจริงแล้วหล่อนจงใจพูดต่างหากเพียงแค่ให้เย่หรูเสว่ไม่มีความสุขซุนลี่ลี่ก็จะยิ่งดีใจ

"เดิมทีผมวางแผนไว้ว่าจะมอบรถคันหนึ่งให้เสี่ยวเสว่ แต่เสี่ยวเสว่เป็นคนประหยัด หล่อนเลยกลัวว่าผมจะใช้จ่ายสิ้นเปลือง"

เนี่ยเฟิงถอนหายใจอย่างอดไม่ได้

"มอบรถให้เลยเหรอ? รถเบนซ์หรือ BMWล่ะ? หรือว่าออดี้?"

ซุนลี่ลี่พูดพร้อมกับดันกุญแจรถตัวเอง รถคันนี้ของหล่อนมีมูลค่าเป็นล้านเลยนะ!

ถึงแม้จะซื้อของมือ 2 แต่คนพวกนี้ต่างก็เป็นพวกบ้านนอกจะมองออกได้ที่ไหนกันล่ะ?

"มอเตอร์ไซค์คันหนึ่ง" เนี่ยเฟิงแสยะปากยิ้ม

เมื่อเขาพูดออกไปทำให้เพื่อนๆ ทุกคนต่างพากันหัวเราะอย่างดังออกมา

"ส่งแค่รถมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งมันจะดูน่าเกลียดเกินไปไหม นอกจากนี้ เย่หรูเสว่ก็เป็นถึงสาวสวยประจำห้องเลยนะ แล้วคุณจะส่งแค่มอเตอร์ไซค์คันหนึ่งให้สาวสวยประจำห้องเรางั้นเหรอ?"

"ใช่แล้ว ถ้าฉันๆ ก็จะส่งมอเตอร์ไซค์ที่ดีคันหนึ่งให้เหมือนกัน หรือว่าเห็นแฟนตัวเองลำบากตากแดดตากฝนไม่ไหวหรือเปล่า? "

"ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกเหรอ? ถ้าเป็นฉัน ฉันจะไม่อยากขี่หรอก!"

เมื่อเนี่ยเฟิงได้ยินดังนั้นก็เบิกตากว้างและมองไปที่เย่หรูเสว่อย่างเสียใจมาก "ต้องขอโทษด้วยนะเสี่ยวเสว่ ผมคิดไม่ถึงเรื่องนี้เลย ผมคิดเพียงอย่างเดียวว่าคุณชอบรถมอเตอร์ไซต์..."

เมื่อเย่หรูเสว่เห็นว่าพวกเขาก้าวร้าว หล่อนจึงไม่อยากอยู่ต่อไปแล้ว งานรวมตัวเพื่อนร่วมชั้นในครั้งนี้มันน่าเบื่อมาก เดิมหล่อนคิดว่า ไม่ได้เจอเพื่อนๆ เหล่านี้นานแล้ว ออกมาเจอกันหน่อยก็คงจะดีเหมือนกัน

แต่ก็คิดไม่ถึงเลยว่า มันจะกลายเป็นแค่งานเปรียบเทียบ

"ไม่เป็นไรค่ะ คุณมอบอะไรฉันก็ชอบหมดเลย"

"ในตอนนี้ฉันก็แค่กัดฟันทำไปไม่ว่ามันจะหนักหนาขนาดไหน แต่การที่เราจะคบกับใครแค่ต้องหาใครสักคนที่ดีๆ หน่อย เพราะหลังจากแต่งงานแล้วความสุขจะบดขยี้เอวของเธอ เช่นเดียวกับผู้ชายที่ลังเลในการใช้เงินกับเธอก่อนแต่งงานเธอคิดว่าจะทนรับกับชีวิตหลังแต่งงานได้ไหมล่ะ?"

ซุนลี่ลี่มองบนอย่างอดไม่ได้แต่ในใจหล่อนทั้งสะใจทั้งเยาะเย้ยเมื่อนึกถึงว่าเย่หรูเสว่จะมีชีวิตที่โหดร้ายกว่าตัวเองซุนลี่ลี่ก็จะรู้สึกมีความสุขเป็นพิเศษ

"ใช่แล้ว เสี่ยวเสว่เงื่อนไขนั้นของเธอดีมากไม่จำเป็นต้องรู้สึกน้อยใจในตัวเองหรอก!"

"หาคนที่ดีหน่อยคนหนึ่งก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ?ฉันเห็นว่าหน่วยงานนั้นของเจี่ยงเทาก็ไม่เลวนะ จะให้เจี่ยงเทาช่วยแนะนำให้ดีกว่าไหม?"

ในใจเย่หรูเสว่รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อยแม้ว่าเย่หรูเสว่จะรู้ว่าคนที่นั่งข้างๆ ตัวเองเป็นน้องชายตัวเองและไม่ใช่แฟนตัวเองแต่เนี่ยเฟิงน้องชายหล่อนกลับโดนคนอื่นต่อว่าขนาดนี้เย่หรูเสว่จึงไม่พอใจเป็นอย่างมาก

"ไม่จำเป็นต้องรบกวนให้พวกคุณช่วยแนะนำคู่ให้หรอกค่ะ ฉันชอบเนี่ยเฟิง และฉันก็รู้ดีว่าเนี่ยเฟิงเป็นคนดี"