บทที่ 270 ลักษณะท่าทีของบุคคลที่รวยชั่วข้ามคืนควรมี

“ใช่แล้ว! ไม่ต้องปล่อยข่าวเขย่าขวัญประชาชนอยู่ที่นี่ ฉันรู้ว่าพวกคุณไม่มีความสามารถขนาดนี้!” มารีเข้าข้างคุณนายถัง ดังนั้นล้วนยืนอยู่ข้างคุณนายถังฝั่งนี้

เนี่ยเฟิงกลับไม่ได้เป็นอะไรมาก เขาจ้องมองร้านค้านี้หนึ่งที จากนั้นเพียงแค่เห็นเขายกมือถือขึ้นมาและโทรออกไป “ซื้อHermesของตึกจิงจั้วหมิงเฉิงขึ้นมา ผมต้องได้รับมันภายในหนึ่งนาที”

ทันทีที่คำพูดของเนี่ยเฟิงที่พูดออกไป ทำให้หัวเราะร่า

มารีอยู่ในร้านค้านี้ล้วนทำมานานขนาดไหนแล้ว? เถ้าแก่ของร้านค้านี้กับมารีล้วนมีอะไรกัน!

สาเหตุที่มารีสามารถนั่งมั่นคงอยู่ตรงตำแหน่งรองผู้จัดการ ก็เนื่องเพราะมีเถ้าแก่ช่วยเหลืออยู่

มารีทำงานอยู่ในร้านค้าHermesไม่รู้นานเท่าไหร่แล้ว เถ้าแก่นี้เป็นไปได้ยังไงที่จะเซ้งร้านออกมาอย่างง่ายดายล่ะ?

ดังนั้นก็อยู่ในเวลานี้ เงากายเงาหนึ่งบุกเข้ามาอย่างรีบเร่ง เพียงแค่เห็นฝ่ายตรงข้ามทำหน้าแบบยิ้มๆ “ขอถามหน่อยว่าเป็นคุณเนี่ยหรือเปล่า?”

คนคนนี้ไม่ใช่คนอื่น แต่เป็นเถ้าแก่ของร้านHermesในตึกจิงจั้วหมิงเฉิงนั่นเอง

หลังจากมารีเห็นเถ้าแก่มาแล้ว เข้าไปหัวเราะเยาะในทันทีพูดว่า “เถ้าแก่คุณดูสิก็คือไอ้คนคนนี้บุกเข้ามาในร้านค้าของพวกเราคุยโวโอ้อวดอย่างไร้ยางอายว่าจะเซ้งร้านค้านี้ขึ้นมาล่ะ!”

ใบหน้าของเถ้าแก่บึ้งขึ้นในชั่วพริบตาเดียว เพียงแค่เห็นเขาหันหน้าไป โกรธตัวสั่นเหลือบมองมารีหนึ่งที “ใครให้คุณพูดสุ่มสี่สุ่มห้าอยู่ต่อหน้าคุณเนี่ยล่ะ! รีบไปกล่าวขอโทษ!”

ในชั่วพริบตาเดียวนั้นมารีก็มึนงงแล้ว เถ้าแก่ชอบเธอมากขนาดไหนล่ะ ยามปกติเธอจะเอาลมได้ลมจะเอาฝนได้ฝน ไม่เคยได้รับความไม่เป็นธรรมแบบนี้มาก่อน คาดไม่ถึงว่าเถ้าแก่ให้เธอขอโทษกับบุคคลที่รวยชั่วข้ามคืนคนหนึ่งหรือ?!

“เถ้าแก่! คุณบ้าไปแล้วหรือ ไอ้คนนี้ก็คือคนบ้านนอกคอกนาคนหนึ่ง พวกเขาเพียงแค่บุคคลที่รวยชั่วข้ามคืน พวกเขาจะมีเงินมากมายขนาดนั้นจากไหนสามารถเซ้งร้านค้าล่ะ!”

เถ้าแก่กลับเตะไปยังมารีอย่างโหดร้ายหนึ่งที เตะมารีจนล้มลงอยู่กับพื้น!

“พูดไม่เป็นก็หุบปากซะ หากล่วงเกินคุณเนี่ยลองดูสิผมจะไม่ฉีกให้คุณเป็นชิ้นๆ!”

มารีน้อยเนื้อต่ำใจร้องไห้ออกมา และคุณนายถังมองเห็นฉากนี้ เบิกตาโพลงทั้งคู่ ไอ้คนทั้งสองนี้ตกลงว่ามีภูมิหลังอะไรกันแน่? สวมใส่ธรรมดาๆ ทำไมมีเงินมากมายขนาดนี้ล่ะ?!

“คุณเนี่ย ต่อจากนี้ร้านค้านี้ก็เป็นของคุณแล้ว และวันหลังถ้าคุณอยากจะลงทุนอะไรอีก เพียงแต่ติดต่อข้าน้อย นี่เป็นความลำบากของข้าน้อยเอง!”

เพียงเห็นเถ้าแก่คนนั้นรีบหยิบนามบัตรออกมายื่นออกไป พูดประจบแบบนี้

“ช่วงนี้อยากจะมาทำการค้าขายเล็กน้อยอยู่ในเมืองเยี่ยนตูจริงๆก็คือไม่รู้ว่าจะลงทุนอะไรจึงจะดี หลังจากนั้นแล้วพวกคุณมีการลงทุนอะไรที่ดีค่อยติดต่อๆผมเถอะ ใช่แล้ว ไล่คนเหล่านี้ออกไปให้ผมให้หมด ที่รักของบ้านผมจะเลือกเสื้อผ้าแล้ว”

เนี่ยเฟิงพูดอยู่จ้องมองคุณนายถังหนึ่งที คุณนายถังอึ้งชะงักอยู่กับที่แล้ว อยากจะเซ้งร้านค้าแบรนด์หรูร้านนี้ขึ้นมา เซ้งสินค้าเหล่านี้ทั้งหมดเลย แต่ว่าจะต้องใช้เงินก้อนใหญ่มากนะ!

อีกทั้งเมื่อกี้ได้ยินคำพูดของพวกเขา พวกเขาดูเหมือนไม่ใช่คนในพื้นที่

ตอนที่คุณนายถังถูกไล่ออกไปยังมึนงงเต็มใบหน้าอยู่ แต่ว่าเธอคิดดูแล้วช่วงนี้สามีไม่ใช่ทำการค้าขายอยู่หรือ? อาจจะสามารถแนะนำไอ้คนที่ทั้งมีเงินพูดค่อนข้างดังทั้งโง่คนนี้ให้กับเขา!

ในเวลานี้คุณนายถังก็ไม่ใส่ใจว่าจะซื้อรองเท้าแล้ว เธอกลับไปอย่างรีบเร่ง

ในร้านนั้นไม่มีคนเลยจริงๆ ยังเหลือพนักงานที่ไม่ได้ถูกไล่ออกไม่กี่คน

หมิงอี๋หานทั้งเลือกเสื้อผ้าอยู่ ทั้งถามว่า “แกซื้อร้านค้านี้ออกมาแล้วจริงๆหรือ?”

“ไม่มีล่ะ” เนี่ยเฟิงส่ายหัวแล้วส่ายหัวอีก

“งั้นแกซื้อใจเถ้าแก่คนนั้นแล้วหรือ? แต่ฉันเห็นเถ้าแก่คนนั้นกับรองผู้จัดการมีความสัมพันธ์กันเล็กน้อยล่ะ ทำไมเขาจะปฏิบัติต่อรองผู้จัดการแบบนี้หรือ?”

หมิงอี๋หานมือเท้าว่องไวหาชุดเดรสได้หลายชุด เธอเดินเข้าไปในห้องลองเสื้อ เปลี่ยนเสื้อเลย

ทั้งสองคนคุยกันผ่านประตูบานหนึ่งอยู่ที่นั่น