บทที่ 271 ร้านน้ำชาฉ่ายหยุน

“ผมคิดว่าผมสวมเสื้อผ้าพวกนี้แล้วจะดูทุเรศ คิดไม่ถึงว่ามันจะไม่เลวเลย”

เพราะว่าเดิมทีเนี่ยเฟิงหน้าตาหล่อเหลาอยู่แล้ว บวกกับรูปร่างที่ผ่านการออกกำลังมาอย่างดี ฉะนั้นถึงจะเป็นเสื้อผ้าที่เวอร์วังขนาดไหน เมื่อสวมอยู่บนตัวของเนี่ยเฟิง มันก็ยังคงไม่เป็นอุปสรรคแม้แต่น้อย

“แต่แบบนี้ก็ไม่ไหวนะ นายต้องใส่พวกเครื่องประดับแพงๆกับแหวนและกำไลด้วย ทางที่ดีต้องมีนาฬิกาเรือนหรูหนึ่งชิ้น”

พวกเขาแทบจะช้อปปิ้งที่ตึกจิงจั้วหมิงเฉิงตลอดทั้งบ่าย

ภายในหนึ่งวันพวกเขาใช้จ่ายในตึกจิงจั้วหมิงเฉิงไปหลายสิบล้านแล้ว

ถึงแม้ตึกจิงจั้วหมิงเฉิงจะเป็นสถานที่ขายสินค้าฟุ่มเฟือย แต่ไม่เคยพบเห็นลูกค้าคนไหนที่ร่ำรวยล่ำซำขนาดนี้มาก่อนเลย

พฤติกรรมของทั้งสองคนแพร่กระจายอย่างรวดเร็วไปยังหูของคนชั้นสูงบางคน

ในความเป็นจริง เนี่ยเฟิงกับหมิงอี๋หานอยากได้ผลลัพธ์แบบนี้อยู่แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้นข่าวยังผ่านการใส่สีตีข่าวแล้ว

ถึงแม้เย่หรูเสว่จะไม่ได้มาด้วย แต่ยังสามารถติดต่อพวกเขาได้

“ได้ข่าวมาว่าวันนี้พวกเธอไปซื้อของมากมายที่ตึกจิงจั้วหมิงเฉิงของที่นั่นราคาแพงมากเลยนะ ……”

“ไม่เป็นไรหรอก ฉันจะไปช้อปปิ้งอยู่แล้ว อีกอย่างฉันก็ซี้กับเถ้าแก่ของตึกจิงจั้วหมิงเฉิง เพราะฉะนั้นของส่วนใหญ่เลยสามารถคืนได้ ใช้เงินไปไม่มากเท่าไรหรอก พวกเธอแพร่ข่าวออกไปให้ทั่วเถอะ”

ในความเป็นจริงนั้น ของที่หมิงอี๋หานซื้อมาไม่ใช่เงินของเธอเลย เพราะว่าเนี่ยเฟิงไม่อนุญาต

ตึกจิงจั้วหมิงเฉิงเป็นของเนี่ยเฟิง ซื้อของในร้านน้องชายตัวเอง ยังต้องจ่ายเงินด้วยเหรอ？

“ถ้าเป็นแบบนี้ก็ดี ฉันเป็นห่วงว่าพวกเธอจะใช้จ่ายเงินฟุ่มเฟือยไปกับการทำภารกิจ！”

เย่หรูเสว่คิดดีแล้ว ว่าจะคืนเงินให้พวกเขาได้อย่างไร แต่คิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะคิดวิธีแทนตนเองแล้ว

“การกระทำของพวกเธอสองคนในตอนนี้ ได้ดึงดูดสายตาของผู้บริหารระดับสูงในเมืองเยี่ยนตูไม่น้อย พวกเขาเรียกตัวเองว่าคนชั้นสูง แต่ในความเป็นจริงนั้นล้วนเป็นกลุ่มคนที่ชอบเปรียบเทียบ โดยเฉพาะบรรดาภรรยาและคนเราของพวกเขา”

เนี่ยเฟิงพยักหน้า“พี่หกวางใจเถอะครับ เราจะต้องทำภารกิจให้สำเร็จลุล่วงไปได้แน่ครับ เอ่อจริงด้วย พี่อยากได้ ตรงนี้มีของลดราคาเราซื้อให้พี่ได้นะครับ”

“ช่างเถอะ ฉันไม่เอาอะไรทั้งนั้น พวกเธออย่าซื้อของฟุ่มเฟือยให้ฉันนะ”

เย่หรูเสว่คิดไม่ถึงว่าขณะปฏิบัติภารกิจพวกเขาสองคนจะนึกถึงตนเอง แต่ทว่าการทำภารกิจในครั้งนี้เหมือนกับกำลังเล่นเสียมากกว่า

“ก็ได้ วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว พวกเราก็เริ่มอยากพักแล้วล่ะ พรุ่งนี้ค่อยเริ่มต่อ”

วันที่สอง ทั้งสองสวมใส่เงินและทองเต็มตัว ช่างดูแพงเหลือเกิน พวกเขายังไม่ได้เริ่มไปใช้จ่ายช้อปปิ้งเลย โทรศัพท์ก็มีเสียงดังขึ้น คนที่โทรมาไม่ใช่ใครอื่น เป็นเถ้าแก่ของแอร์แม็ส

“คุณเนี่ยครับคืออย่างนี้นะครับ เมื่อวานคุณบอกไว้ไม่ใช่เหรอครับ？จะเข้ามาร่วมลงทุนหนึ่งโปรเจคกับทางเรา พอดีว่าตอนนี้เรามีปาร์ตี้น้ำชาน่ะครับ ไม่ทราบว่าคุณสนใจเข้าร่วมไหมครับ！”

“อ่อ？ปาร์ตี้น้ำชางั้นเหรอ ที่ไหนล่ะ？”

“ที่ร้านน้ำชาฉ่ายหยุนครับ”

“ร้านน้ำชานี้ฟังไปแล้วไม่ค่อยเท่าไรเลยนะ！”

เนี่ยเฟิงคิดไม่ถึงว่าปลาจะติดเบ็ดเร็วขนาดนี้ ดูท่าแล้วคนกลุ่มนี้จะเห็นแก่เงินไม่ใช่หน่อย！

“ร้านน้ำชาฉ่ายหยุนเป็นร้านน้ำชาที่ใหญ่ที่สุดและดีที่สุดของเมืองเยี่ยนตูเลยนะครับ！กระผมขอเสียมารยาทเชิญคุณเข้ามาลิ้มลองรสชาติของชาหน่อยนะครับ มีชาหลงจิ่งชั้นเยี่ยมเสิร์ฟด้วยนะครับ”