บทที่ 320 ไอ้บ้าที่น่ารังเกียจ

แม้ว่าคางเมิ่งและเนี่ยเฟิงมักจะทะเลาะกัน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคางเมิ่งจะปล่อยให้คนอื่นมากลั่นแกล้งน้องชายของตัวเองได้เช่นนี้

แม้ว่าคางเมิ่งรู้ว่าคนที่มางานประมูลในวันนี้ไม่ใช่คนรวยก็เป็นคนที่มีอำนาจ แต่ยังไงเนี่ยเฟิงก็ถูกคางเมิ่งเรียกมา ดังนั้นคางเมิ่งไม่ต้องการให้เนี่ยเฟิงถูกรังแกและถูกดูถูกจากคนอื่นอยู่ที่นี่

“เฉาตื๋อเหริน มันน่าเกลียดเกินไปไหมสำหรับคุณที่จะพูดแบบนี้ อะไรที่เรียกว่าลอบเข้ามาได้อย่างไร? ทางเจ้าของแบรนด์ชวนฉันมาเข้าร่วมในงานการประมูล มันก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลมาก ทำไมไปถึงที่คุณแล้วมันก็กลายเป็นแบบนี้ไปเลย”

เฉาตื๋อเหรินตกตะลึง เขาไม่ได้คิดว่าเด็กผู้หญิงที่ประพฤติดีคนนี้จะฉุนเฉียวได้ขนาดนี้ เฉาตื๋อเหรินเริ่มสนใจเธอมากยิ่งขึ้น

“ถึงผู้จัดงานจะบอกคุณว่าพาคนเข้ามาได้ มันก็เป็นแค่คำพูดสุภาพจากทางผู้จัดงานเท่านั้น คุณก็เชื่อจริงงั้นเหรอ?”

คางเมิ่งบดกรามของเธอ “เสี่ยวเฟิง เราไปกันเถอะ!”

เขาไม่สามารถยั่วยุได้แล้วยังหลบไม่ได้เหรอ?

“ผู้ชายคนนี้มันไร้ประโยชน์จริงๆ ดูเหมือนว่าสายตาในการเลือกคนของคุณนั้นไม่ค่อยเท่าไหร่ ถูกรังแกขนาดนี้แล้ว ยังอดทนได้อยู่ ถ้าเป็นผมนะ ผมคงอดทนเช่นนี้ไม่ได้หรอก”

เฉาตื๋อเหรินเยาะเย้ย “น่าเสียดายที่หน้าตา คุณก็เป็นคนที่ตาบอดเช่นกัน มีทรัพยากรที่ดีขนาดนั้นไม่รักษามันไว้ แต่แขวนตัวเองอยู่บนต้นไม้ต้นเดียว ผู้หญิงอย่างคุณในวงการบันเทิงควรวางแผนตรอดชีวิตที่เหลือของคุณไม่ใช่หรอ?”

คางเมิ่งรู้ดีว่า วงการบันเทิงมีคนแปลกประหลาดอยู่มากมาย แต่คางเมิ่งก็เข้าใจถึงความตั้งใจเดิมของตัวเองที่จะเข้าสู่วงการบันเทิง เธอไม่ได้มีความตั้งใจเพื่อจะแต่งงานกับคนรวย

ก่อนหน้านี้ หลังจากที่เนี่ยเฟิงหายตัวไป คางเมิ่งก็รู้สึกเศร้ามาก เธออยากจะตามหาเนี่ยเฟิง เพราะคางเมิ่งไม่เชื่อเลยว่าเนี่ยเฟิงจะตายไปแล้วจริงๆ

แต่ด้วยตัวตนของคางเมิ่งไม่มีทางที่จะหาเบาะแสใดๆ ได้ ดังนั้นคางเมิ่งจึงคิดว่าจะหาเงิน เพราะการจ้างทีมงานนักสืบเอกชนยังต้องใช้เงินเป็นจำนวนมาก

คางเมิ่งเริ่มเป็นที่นิยมด้วยวิดีโอร้องเพลงของตัวเอง จากนั้นคางเมิ่งก็คิดว่า มันคงจะดีกว่าถ้าสามารถเข้าสู่วงการบันเทิงได้ เพราะคางเมิ่งตั้งใจที่จะพึ่งพาชื่อเสียง ในการเผยแพร่ข้อความเกี่ยวกับการตามหาเนี่ยเฟิง

เพียงแต่ก่อนที่คางเมิ่งจะดำเนินการตามแผน เนี่ยเฟิงก็กลับมาเอง และคางเมิ่งก็อยากจะกลายเป็นนักแสดงที่มีสติสัมปชัญญะในกระบวนการนี้ ซึ่งเป็นความฝันของคางเมิ่งเช่นกัน

แน่นอนคางเมิ่งรู้ดีว่าตัวเองสวย เมื่อครั้งแรกที่เธอกลายเป็นคนดังทางอินเทอร์เน็ต หลายคนมักจะให้ของขวัญแก่คางเมิ่ง และพวกเขาให้เงินเป็นจำนวนมาก และพูดอย่างตรงไปตรงมาว่าตราบใดที่คางเมิ่งตามเขาไป งั้นเขาก็จะให้คางเมิ่งเพลิดเพลินกับความรุ่งโรจน์และความมั่งคั่งอย่างไม่สิ้นสุด

แต่คางเมิ่งไม่เคยหวั่นไหว เป็นเพราะคางเมิ่งไม่เคยต้องการสิ่งลวงตาเหล่านี้เลย

ในตอนนี้เฉาตื๋อเหรินกลับพูดคำเหล่านี้ออกมาได้

“ฉันไม่รู้ว่าคุณเคยเจอผู้หญิงมามากขนาดไหน แต่ฉันต่างจากคนที่คุณกำลังพูดอยู่ในปาก ฉันจะชอบใครหรือไม่ชอบใคร มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณเลย ฉันจะขอบอกคุณอย่างจริงจังเลยว่า คนที่ฉันเกลียดที่สุดก็คือคนอย่างคุณ! ฮึ้!”

“ปากไม่ตรงกับใจ”

คางเมิ่งคิดอยู่ตลอดเวลา แต่เธอไม่ได้คาดคิดว่าผู้ชายอย่างเฉาตื๋อเหรินจะหลงตัวเองได้มากขนาดนั้น เธอเกือบจะระเบิดด้วยความโกรธ

“ผมไม่ปฏิเสธ เพราะผมไม่ชอบพูดคุยกับสัตว์ เพราะมันจะทำให้ของตัวเองต่ำลง เสี่ยวเมิ่ง คุณก็อย่าไปคบกับคนแบบนี้ ไม่อย่างนั้นมันก็จะทำให้ไอคิวของคุณต่ำลงไปด้วย”

คำพูดของเนี่ยเฟิงทำให้เฉาตื๋อเหรินตบโต๊ะและลุกขึ้นยืน “คุณหมายความว่าอย่างไร? นี่คุณกำลังดูถูกผมอยู่เหรอ คุณไม่กลัวว่าผมจะส่งคุณเข้าคุกเหรอ?”

“ถ้าคุณมีความสามารถแบบนี้ ก็เชิญไปทำตามสบายเลย และผมก็ไม่ได้ห้ามคุณไว้นิ”

เนี่ยเฟิงยักไหล่ แล้วจากไปพร้อมกับคางเมิ่ง