บทที่321 โดนเหมาหมดแล้ว

อัญมณีเหล่านี้ดูไม่เลวเลยนะ แต่อย่างไรเธอก็ยังรู้สึกว่าไม่เพียงพอ

คางเมิ่งพลิกดูสักพักก็ถอนหายใจอย่างไม่มีทางเลือก “ฉันจนเกินไป ถ้าฉันมีเงินมากขึ้นอีกสักหน่อย ก็จะเลือกไม่ยากเลย”

คางเมิ่งไม่ได้อยากซื้อให้ตัวเอง แม้จะเป็นความจริงที่เด็กสาวจะไม่สามารถเดินหนีได้เมื่อเห็นเครื่องประดับเหล่านี้ แต่คางเมิ่งจะรู้ว่าเงินที่เธอหาได้ในช่วงนี้นั้นพอซื้อแค่หนึ่งชิ้น แต่ก็ต้องถูกว่านี้หน่อย

“ต่อไปจะต้องร่ำรวยมากขึ้นเรื่อยๆ อย่างแน่นอน คุณไม่ต้องกังวล คุณดูมานานแล้ว อยากได้ชิ้นไหนบ้างหรือเปล่า? เนี่ยเฟิงโพล่งถามออกมา

อันที่จริงของพวกนี้ไม่เคยอยู่ในสายตาของเนี่ยเฟิงเลย ให้ซื้ออัญมณีทั้งหมดในอัลบั้มนี้ก็ยังไม่มีปัญหา

“ฉันไม่มีอะไรที่อยากได้ เดี๋ยวลองไปประมูลดูของจริงกันดีกว่า?”

คางเมิ่งและเนี่ยเฟิงหาที่นั่งแล้วนั่งลง อีกไม่นานการประมูลกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว

แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนไม่ทันตั้งรับก็คือ พิธีกรขึ้นมาบนเวทีแล้วกล่าวขอโทษ “ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี ขอประทานโทษจริงๆ การประมูลในวันนี้ไม่สามารถจัดขึ้นได้ ทุกท่านสามารถเปลี่ยนไปที่ห้องจัดแสดงนิทรรศการได้”

คำพูดของพิธีกรฟังดูช่างเหลือเชื่อ ทุกคนมองหน้ากันและกัน บางคนก็พูดอย่างไม่พอใจว่า “เกิดอะไรขึ้นกับทางผู้จัด? พวกคุณเป็นคนเชิญพวกเรามาที่นี่เอง แต่ตอนนี้มาบอกว่าไม่สามารถจัดงานได้งั้นเหรอ?”

“ก็ใช่น่ะสิ ถึงแม้ว่าจะจัดงานไม่ได้ พวกคุณก็ต้องมีคำอธิบายให้พวกเราสิ? แค่บอกว่าจัดไม่ได้ก็จบแล้วเหรอ? แบบนั้นมันขายผ้าเอาหน้ารอดเกินไปหรือเปล่า?”

แขกเหรื่อที่มาร่วมงานเริ่มพูดคุยวิพากษ์วิจารณ์ทางผู้จัด

ทางผู้จัดมีสีหน้าลำบากใจ พวกเขาไม่อยากทำให้บรรดาแขกเหรื่อจำนวนมากขุ่นเคืองใจจริงๆ แต่ก็ไม่รู้จะทำเช่นไร

ใครใช้ให้พวกเขาไม่มีสินค้าสำหรับประมูลในตอนนี้ล่ะ...

“ต้องขอโทษด้วยจริงๆ” ผมเองที่ทำให้ทุกคนเดือดร้อน”

คนที่พูดไม่ใช่ใครอื่น เฉาตื๋อเหรินนั่นเอง เขายืนขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มแล้วกล่าวขอโทษทุกคนด้วยสีหน้ารู้สึกผิด

ทุกคนจำได้ว่าเขาคือเฉาตื๋อเหริน ตอนแรกยังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็ติดอยู่ที่ปากพูดไม่ออก

วันนี้ผู้ที่ได้รับเชิญส่วนใหญ่มาจากเมืองหนานหู พวกเขาจะไม่รู้จักเฉาตื๋อเหรินได้อย่างไร?

เฉาตื๋อเหรินเป็นทายาทเศรษฐีรุ่นหนุ่มสาวที่มีชื่อเสียง เขามาจากครอบครัวที่ร่ำรวยมาก แม้ว่าพวกเขาต้องการตั้งตัวเป็นศัตรู ก็จะไม่เป็นศัตรูกับคนอย่างเฉาตื๋อเหรินแน่นอน

“ผมชอบสินค้าทุกรายการในการประมูลครั้งนี้ ดังนั้นผมก็เลยเหมาหมดเลย ต้องขอโทษด้วยจริงๆ ที่ให้พวกคุณมาเสียเที่ยว”

แม้ว่าเฉาตื๋อเหรินจะพูดเช่นนั้น แต่ในความเป็นจริงนั้นรอยยิ้มแห่งชัยชนะได้ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของเขา ซึ่งทำให้ผู้คนโกรธมาก

แต่เฉาตื๋อเหรินคนนี้นั้นร้ายกาจมากจริงๆ ควรจะกล่าวว่าครอบครัวของเฉาตื๋อเหรินนั้นร้ายกาจมากกว่า

แม้ว่าพวกเขาจะทำเรื่องแบบนี้ออกมา แต่ก็ไม่มีใครกล้าพูดคำว่า “ไม่” กับเฉาตื๋อเหริน

ในเวลานี้บางคนถึงกับเข้าไปสอพลอเฉาตื๋อเหริน “คุณชายเฉามีเงินก็พูดเสียงดังได้! บอกจะเหมาก็เหมาหมดจริงๆ! แต่ส่วนใหญ่ที่นำมาจัดแสดงในครั้งนี้เป็นเครื่องประดับของผู้หญิง คุณเฉามีคนที่ต้องการมอบให้แล้วหรือ?”

ทุกคนค่อนข้างไม่พอใจ แต่ก็ต้องกลืนคำพูดของตัวเองลงไป

“ใช่แล้ว ผมมีคนที่ถูกใจแล้วจริงๆ และผู้หญิงคนนั้นก็อยู่ที่นี่ในวันนี้ด้วย”

พอเฉาตื๋อเหรินพูดเช่นนี้ออกมาก็ทำให้ทุกคนตื่นตระหนกตกใจ “โอ้พระเจ้า? นี่คือเรื่องจริงหรือเปล่า? ถ้าเป็นจริงมันก็แสนโรแมนติกเหลือเกิน!”

วันนี้คนที่มาที่นี่ไม่ได้มีแค่ผู้ชายเท่านั้น แต่ยังมีผู้หญิงด้วย

เดิมทีพวกเธอวางแผนที่จะซื้อเครื่องประดับที่เหมาะกับตัวเอง แต่เฉาตื๋อเหรินได้รวบโอกาสไปหมดแล้ว

พวกผู้หญิงต่างอิจฉาริษยา ไม่รู้ว่าคนที่โชคดีคนนั้นเป็นใคร

หลังจากนั่งลงได้ไม่นาน คางเมิ่งก็พูดอย่างไม่พอใจว่า “บ้าเอ๊ย เจ้าหมอนี่ทำพฤติกรรมเหมือนเศรษฐีชั่วข้ามคืน!”