บทที่ 332 แก้ไขความเข้าใจผิด

ดังนั้น ฝูยานหรงจึงมั่นใจในวรยุทธ์การต่อสู้ของตัวเองเป็นอย่างมาก

เนี่ยเฟิงอดที่จะเป่าผิวปากไม่ได้“ดูท่าทางไม่เลวเลยนะ ในเมื่อคุณคือเด็กผู้หญิง งั้นผมจะให้คุณเริ่มก่อนแล้วกัน！”

ฝูยานหรงหัวเราะ“ช่างเป็นสุภาพบุรุษจริงๆ งั้นฉันจะลงมือเบาหน่อยแล้วกัน！”

ต้องบอกว่า ฝูยานหรงแขนขาคล่องแคล่วมาก เด็กผู้หญิงทั่วไปไม่สามารถฝึกได้แบบเธออย่างแน่นอน แต่ทักษะหมัดของเธอก็ยังล้าหลังพี่สาวคนที่สองของเขาอยู่มาก

เนี่ยเฟิงที่มองปราดเดียวก็สามารถมองทะลุเทคนิคของฝูยานหรงได้ เขาไม่ได้คิดจะหลบแม้แต่น้อย แต่พลิกแพลงตามสถานการณ์

ฝูยานหรงถูกรื้อถอนกระบวนท่ามากกว่าสิบท่า จึงรู้สึกว่าไม่ได้การแล้ว โดยปกติทั่วไป พวกถุงสุราห่อข้าว（เสียดสีคนที่ไร้ความสามารถว่าทำได้เพียงแค่กินดื่มไม่มีปัญญาทำอะไร）พวกนั้นไม่มีทางรับกระบวนท่าเกินห้าท่าได้อย่างแน่นอน

แต่ผู้ชายตรงหน้า กลับยืนอยู่กับที่ ไม่ได้คิดหลบหลีกแม้แต่น้อย แล้วจัดการแกะรื้อถอนกระบวนท่าทั้งหมด！

ฝูยานหรงกัดฟันกรามดังกรอด ใช้แรงเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ แต่เนี่ยเฟิงยังคงไม่มีท่าทีจะขยับเลยแม้แต่น้อย！

“ทำไมคุณถึงไม่สู้กลับล่ะ！”

ฝูยานหรงเห็นเนี่ยเฟิงไม่มีความคิดที่จะสู้กลับเลย ทันใดนั้นจึงรู้สึกว่าตัวเองโดนดูถูก！

ถึงแม้เนี่ยเฟิงที่อยู่ตรงหน้าของเธอจะเก่ง จนสามารถรื้อถอนกระบวนท่าของเธอได้ แต่นี่อาจจะเป็นสิ่งที่เขาบังเอิญเคยฝึกมาก็เป็นได้！

ถ้าหากฝ่ายตรงข้ามไม่เคลื่อนไหว ลำพังแค่กระบวนท่า ถึงฝูยานหรงจะมีความสามารถขนาดไหน ก็ไม่มีทางที่จะแสดงออกมาได้

เนี่ยเฟิงได้หัวเราะแต่ไม่พูดอะไร

การแสดงออกนี้เรียกได้ว่าทำให้ฝูยานหรงโกรธมาก ฝูยานหรงทั้งโกรธทั้งอาย เธอพุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างโกรธเคือง ทุกกระบวนท่าทำให้เสียชีวิตได้！

“เมื่อกี้คุณบอกว่าให้ฉันเริ่มก่อน ตอนนี้ไม่ให้ฉันทำแล้วงั้นเหรอ?”

เนี่ยเฟิงรู้ดี ว่าคนคนหนึ่งใช้กำลังทั้งหมดที่มีกับอ่อนข้อให้ เมื่อกี้ฝูยานหรงอาจจะมีการอ่อนข้อให้

เพราะฉะนั้นเนี่ยเฟิงจึงไม่ได้แสดงฝีมืออะไร แต่กำลังจัดการกับมันอยู่

แต่ ตอนนี้กระบวนท่าของฝูยานหรงล้วนหมายเอาชีวิต กระบวนท่าทั้งหมดพุ่งตรงไปยังจุดที่เบาะบางของร่างกายทั้งสิ้น นี่เป็นสิ่งที่เก่งมากเลยทีเดียว

“หยุดพูดพร่ำเพรื่อได้แล้ว！”

นี่เป็นครั้งแรกที่ฝูยานหรงพบเจอเข้ากับคนที่เก่งกาจ เธอถูกบีบบังคับจนทำอะไรไม่ได้ จึงทำได้เพียงแค่ใช้พลังกำลังทั้งหมดที่มี！

“คนที่ถูกความเกลียดชังปิดบังดวงตา มันยากที่จะรับรู้สัมผัสได้ถึงจุดบกพร่องของผู้อื่นได้ เหมือนกับคุณ ที่ใจร้อนเกินไป ไม่เพียงแต่หาจุดบกพร่องของผมไม่เจอ วันนี้ทั้งตัวของคุณล้วนมีจุดบกพร่องเต็มไปหมด”

เนี่ยเฟิงที่แกะกระบวนไปด้วย อีกด้านหนึ่งยังสามารถเยาะเย้ยฝูยานหรงได้อีกด้วย

ฝูยานหรงไม่อาจทนต่อคำพูดของเนี่ยเฟิงได้ นี่มันคือความอัปยศอดสูชัดๆ！

ฝูยานหรงกัดฟันกรอด เห็นเพียงเท้าของเธอลอยออกไป แล้วเตะไปที่ประตูหน้าของเนี่ยเฟิง！

เนี่ยเฟิงจึงจัดการล็อกข้อเท้าของฝูยานหรงไว้“คุณดูสิ ตอนนี้ผมสามารถจู่โจมตำแหน่งสามจุดด้านล่างร่างกายของคุณได้เลยนะ โดยเฉพาะตำแหน่งตรงน่องของคุณ ซึ่งกระดูกเปราะบาง แตกหักได้ง่าย อีกทั้งเมื่อถูกสัมผัสโดนจะมีอาการเจ็บปางตาย”

ฝูยานหรงรีบชักเท้ากลับมาอย่างรวดเร็ว ใช้จังหวะนี้ปล่อยหมัดออกไป！

“การออกหมัดตรงมันใช้อะไรกับผมไม่ได้หรอกนะครับ ผมสามารถจับมันได้อย่างง่ายดาย เพราะฉะนั้นอย่าใช้หมัดตรง เวลานี้ต้องใช้การสอยหมัดจะดีกว่า”

“หยุดพูดพร่ำเพรื่อได้แล้ว！”

ตอนนี้ฝูยานหรงยังไม่สามารถสัมผัสชายเสื้อของเนี่ยเฟิงได้เลย แต่เนี่ยเฟิงกลับสามารถวิเคราะห์ว่าเธอควรจะจู่โจมอย่างไรได้อย่างมีเหตุมีผล！

ฝูยานหรงใจร้อนขึ้นมาเรื่อยๆ ยิ่งต่อสู้อารมณ์ของเธอก็ยิ่งร้อนรนมากขึ้นเรื่อยๆ

ข้อห้ามของคนฝึกฝนศิลปะการต่อสู้คือความใจร้อน เพราะเมื่อใจเกิดโทสะก็จะง่ายต่อการเสียสมาธิ

เป็นไปตามคาด เนี่ยเฟิงสังเกตถึงความผิดพลาดอันใหญ่หลวงของฝูยานหรง เห็นเพียงเนี่ยเฟิงล้มฝูยานหรงได้ภายในพริบตาเดียว ฝูยานหรงไม่รู้สึกตัวเลย

เธอรับรู้ได้ถึงโลกกำลังหมุน แล้วก็ถูกเนี่ยเฟิงจัดการกดเธอไว้กับโต๊ะจนไม่สามารถขยับเขยื้อนได้

มือของเนี่ยเฟิงล็อกข้อมือของฝูยานหรงจนแน่น ทำให้ฝูยานหรงไม่สามารถดิ้นขยับไปไหนได้！