บทที่ 340 ยืมคน

สนามประลองใต้ดิน พอเห็นชื่อก็น่าจะรู้ดีกันอยู่แล้วว่าถูกสร้างอยู่ที่ใต้ดิน

ใช้เงินจ่ายก็สามารถซื้อบัตรผ่านเข้ามาได้แล้ว เมื่อเข้าไปแล้วก็จะพบผู้คนมากมาย ค่ำคืนในวันนี้นักสู้ต้องต่อสู้กับใคร

บางคนอาจจะคิดว่านี่คือความรุนแรงและการนองเลือด แต่นี่เป็นเรื่องของความเต็มใจที่จะต่อสู้และทนเจ็บ

นอกจากนี้ ที่นี่เป็นพื้นที่ของพวกเขา เพราะฉะนั้นจึงไม่มีคนกล้ายุ่งกับพวกเขา และสนามประลองใต้ดินเมืองหนานหูแห่งนี้ก็ตั้งอยู่ในจัตุรัสย่านที่แพงที่สุดในเมืองศูนย์การค้าของเมืองหนานหู

บนหัวของพวกเขาคือไนต์คลับริมถนนที่คึกคักมาก แต่ข้างใต้นี้ยังมีสนามประลองที่น่าตื่นเต้นมากอีกด้วย

เถ้าแก่สนามประลองใต้ดินกำลังสูบซิการ์อยู่ เขายืนดูเฉากวงหมิงที่อยู่ด้านหน้าของตัวเอง แล้วอดที่จะพูดพลางหัวเราะขึ้นมาไม่ได้“เถ้าแก่เฉาไม่ชอบสถานที่ของผมไม่ใช่หรือครับ？คุณมาที่นี่ทำไมเหรอ?”

“ผมไม่เคยพูดมาก่อนนะครับว่าไม่ชอบที่นี่ของคุณ เป็นเพียงสิ่งที่คุณคิดไปเองเท่านั้น ที่ผมมาในวันนี้เพื่อมาขอยืมคนของคุณหนึ่งคน”

ผู้คนต่างขนานนามเถ้าแก่สนามประลองคนนี้ว่าท่านเทพ เป็นเพราะเขารูปร่างอ้วนท้วม เวลายิ้มจนตาหยีแล้วเหมือนกับพระสังกัจจายน์

ท่านเทพที่ได้ยินเฉากวงหมิงพูดมาแบบนั้น จึงเกิดสนใจขึ้นมาทันที“ช่างหายากจริงๆ เมื่อก่อนเราทะเลาะกันใหญ่โตขนาดนั้น ตอนนี้คุณกลับมาหาผมเพื่อจะยืมคนเนี่ยนะ？”

“คราวนี้ไม่เหมือนกัน คุณอยากเสนอราคาเท่าไหร่ก็ได้ไม่มีปัญหา แต่คุณจะต้องยืมคนให้กับผม”

ท่านเทพพึ่งเคยเห็นสีหน้าท่าทางร้อนใจของเฉากวงหมิงเป็นครั้งแรก เขากำลังคิดในใจว่าเฉากวงหมิงจะต้องเจอจดยากอย่างแน่นอน ถึงได้หมดหนทางจนต้องมาขอยืมคนจากเขา

“ในโลกใบนี้ไม่มีสหาย และศัตรูตลอดไป ในเมื่อคุณบอกว่าเสนอราคาเท่าไหร่ก็ได้ งั้นผมจะให้คุณยืมคนก็ได้ ไหนคุณบอกมาสิว่าจะยืมใคร？”

“ผมจะเอาราชาอะไหล คนที่แข่งที่นี่มาสามสิบแปดสังเวียน ขุนศึกผู้ไม่เคยแพ้แม้แต่ครั้งเดียว！”

“อยากยืมอะไหลของพวกเรางั้นเหรอ?เหลือเชื่อจริงๆ แต่คุณเองก็พูดแล้วนะ ว่าราชาอะไหลของเราเป็นขุนศึกผู้ไม่เคยแพ้ ถ้าคุณอยากเจอเขาก็ต้องจ่ายในราคาที่ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน เรื่องราคาคุณจะจ่ายไหวเหรอ?”

“ท่านเทพ ดูคุณพูดเข้าสิ ถึงจะต้องจ่ายในราคาที่ไม่ธรรมดาผมก็มีปัญญาจ่ายอยู่แล้ว คุณอย่าดูถูกผมไปหน่อยเลย หลายปีมานี้ผมทำธุรกิจอย่างประสบความสำเร็จ คุณเองก็รู้ดีว่าต้องใช้เงินมากเท่าไหร่ เสนอราคามาดีกว่า”

อันที่จริงแล้วที่ท่านเทพพูดเช่นนี้ ความจริงแล้วเพื่ออยากจะลองใจเฉากวงหมิงเท่านั้น ดูว่าเฉากวงหมิงจะยืมคนไปทำอะไรกันแน่ แต่พอเห็นท่าทางของเฉากวงหมิงแบบนั้นท่าเทพจึงกลอกตา“งั้นผมจะขอเสนอราคาแล้วนะ หนึ่งร้อยล้าน”

“ได้！”

เฉากวงหมิงไม่พูดอะไรทั้งนั้นพยักหน้ารับปากทันที ซึ่งมันทำให้ท่านเทพแปลกใจเล็กน้อย ถึงแม้เฉากวงหมิงคนนี้จะมีเงิน แต่เขาเองเป็นพ่อไก่ขนเหล็ก（คนขี้เหนียว คนขี้งก）ที่ขี้งกมากๆ ตกลงเกิดเรื่องกันแน่ที่ทำให้เฉากวงหมิงไม่ต่อราคา แล้วให้เงินอย่างไม่อ้อมค้อม？

“คนน่ะผมให้คุณยืมได้อยู่แล้ว แต่คุณต้องรู้ว่าที่นี่มีกฎกติกา ยืมคนให้คุณได้ไม่มีปัญหา แต่ว่านะ คนของผมจะสู้แค่ในสนามประลองใต้ดินเท่านั้น”

“ผมรู้กติกาของคุณดี เพราะฉะนั้นคืนพรุ่งนี้ผมจะพาคนมาที่นี่ คุณจัดการแข่งขันต่อสู้ถึงเป็นถึงตายก็พอ！ต้องทำให้ราชาอะไหลสังหารไอ้หมอนั่นให้ได้ เพื่อระบายความเกลียดชังที่อยู่ในใจของผม”

ท่านเทพพยักหน้าอย่างเข้าใจในทันที เขาคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นเสียอีก ที่แท้ก็มีคนผิดใจกับเฉากวงหมิงนี่เอง เฉากวงหมิงอยากยืมการชกต่อยเพื่อฆ่าฝ่ายตรงข้ามนี่เอง เนื่องจากบนสังเวียนแห่งนี้ไม่มีการพูดถึงเรื่องความเป็นความตาย

แต่ไม่ว่าฝ่ายตรงข้ามจะเป็นใครไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของราชาอะไหลได้อย่างแน่นอน อะไหลเป็นคนที่ศึกษาในสำนักที่มีชื่อเสียง ฝีมือโหดเหี้ยมเลือดเย็น หมัดที่ชกออกไปแต่ละหมัดล้วนหมายเอาชีวิตได้เลย นี่ก็เป็นสมบัติลำค้าของร้านในสนามประลองของท่านเทพ

“จ่ายตังค์มาก่อนค่อยยืมคน โอนเงินมา”

เฉากวงหมิงไม่เยิ่นเย้ออืดอาดอะไรอีก แล้วจึงรีบโอนเงินมัดจำไปให้อย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นก็พูดกับท่านเทพว่า“เงินที่เหลือรอคนของคุณกระทืบไอ้หมอนั่นให้ตายก่อน ผมค่อยให้คุณ”