ตอนที่ 418
บทที่ 418 อับอายขายหน้า
October 28, 2026
ตอนนี้หวงห้าวซวนรู้สึกตื่นเต้นดีอกดีใจมาก เพราะเขารู้ว่าพวกเขาเลือกถูกคนแล้ว คนที่ชื่อเนี่ยเฟิงคนนี้ไม่ใช่ง่ายๆเลยจริงๆ เป็นไปได้ยังไงที่คนปกติจะมีความเร็วที่เร็วขนาดนั้นล่ะ?
พวกเขาตู้เจิ้งเอินเสียลูกแรกไปแล้ว พวกเขาโมโหอย่างมาก ไม่ว่าเป็นเช่นไรล้วนต้องให้เนี่ยเฟิงเห็นดีสักหน่อย
เนี่ยเฟิงก็คือตั้งใจทำเช่นนี้ จ้องมองลักษณะท่าทีที่กระหืดกระหอบของพวกเขา เนี่ยเฟิงก็รู้สึกน่าขำมาก
ก็แค่อาศัยเด็กเมื่อวานซืนไม่กี่คนนี้ยังอยากจะขวางตัวเขาเองไว้เหรอ เป็นนิทานพันหนึ่งราตรีของอาหรับจริงๆเลย
รูปร่างเนี่ยเฟิงว่องไวมาก ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งเข้ามาเขาหลุดออกจากหลายคนนั้นไปได้แล้ว ได้ลูกบาสมาอย่างราบรื่น คว้าสองคะแนนมาให้ทีมสีแดงอีกครั้ง
คราวนี้ช่างทำให้ตู้เจิ้งเอินเดือดดาลโกรธเป็นฟืนเป็นไฟแล้วจริงๆ ตู้เจิ้งเอินกับพวกสมาชิกในทีมของเขาตั้งแต่ไหนแต่ไรไม่เคยเสียเปรียบอย่างนี้มาก่อนเลย ถึงแม้ว่าอยู่ที่การแข่งขันกีฬาระดับเขตเมืองพบเจอกับคู่แข่งที่แข็งแกร่ง ก็ไม่เคยแข่งขันพ่ายแพ้อย่างนี้มาก่อนเช่นกัน
ตู้เจิ้งเอินส่งสายตาให้กับสมาชิกในทีมของตนเอง ต่อจากนี้ดูลักษณะท่าทีพวกเขาจะต้องป้องกันเนี่ยเฟิงไว้อย่างเข้มงวดแล้ว
พวกเขาหวงห้าวซวนแย่งลูกบาสมาได้ แต่เนี่ยเฟิงถูกล้อมรอบไว้ ก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงจะส่งลูกบาสเข้าไปได้ พวกเขาก็เลยจะนำลูกบาสไปเลย์อัพเสียเลย
สิ่งที่ตู้เจิ้งเอินรอก็คือโอกาสนี้ เพียงเห็นเขาพุ่งไปข้างหน้าอย่างยอดเยี่ยมล้ำเลิศดันหวงห้าวซวนออกไป หวงห้าวซวนรู้ว่าสมาชิกในทีมของพวกเขามักจะใช้แผนสกปรก แม้ว่าหวงห้าวซวนสูงเท่ากับตู้เจิ้งเอิน แต่เขากลับไม่มีความแข็งแรงกำยำเท่ากับตู้เจิ้งเอินจริงๆ
ลูกบาสที่อยู่ในมือเขาเกือบถูกแย่งไป! ในเวลานี้หวงห้าวซวนโยนลูกบอลออกไปเสียเลย สมาชิกในทีมที่อยู่ข้างหลังรีบเร่งเข้ามาแย่งชิง
เพียงแค่ตอนนี้หวงห้าวซวนก็มีรูปร่างเอนเอียงล้มอยู่กับพื้นไปแล้วเช่นกัน
“ไอ้ควย! กรรมการตัดสินเกิดเรื่องอะไรกันแน่ล่ะ? นี่ทั้งๆที่ชนคนไปแล้ว ตั้งใจชนคนนะ!”
เหลยจ้านเห็นฉากนี้ โมโหจนตบขาโดยตรง แต่อาจารย์ไม่ได้เป่านกหวีดมาโดยตลอด พวกเขาโมโหอย่างมาก
ตามความจริงไม่ใช่อาจารย์เข้าข้างพวกเขาเลย เพียงแค่มุมมองของกรรมการตัดสินทั้งสองคนล้วนไม่เห็นตู้เจิ้งเอินชนหวงห้าวซวนออกไป
ตู้เจิ้งเอินอยู่ในสนามแข่งมักจะใช้แผนนี้ ใช้มานานจนเชี่ยวชาญเหลือเกินแล้ว
ไม่นานลูกบาสก็ส่งถึงมือของพวกเขา ตู้เจิ้งเอินรับลูกบาสได้ตื่นเต้นดีอกดีใจ ก้าวสองก้าวเลย์อัพ แต่ลูกบาสของเขาถึงขนาดถูกบล็อกแล้ว!
ยังไงตู้เจิ้งเอินก็นึกไม่ถึง ถึงขนาดมีวันที่ตนเองจะถูกบล็อกต้องรู้ว่ากำลังมือของเขาแรงมากนะ แต่ก่อนตอนที่แข่งขันกีฬาระดับเขตเมืองมีคนคิดที่จะแย่งลูกบาสของเขา แต่ก็แย่งไปไม่ได้ สุดท้ายยังถูกตัดสินชี้ขาดว่าฟาวล์อีก
แต่ตอนนี้ลูกบาสของเขาถึงขนาดตกอยู่ในมือของเนี่ยเฟิง ตู้เจิ้งเอินรีบเร่งไล่ตามเข้าไป
ตอนนี้พูดได้ว่าเขาทุ่มสุดแรงทั้งหมดไล่ตามเนี่ยเฟิง แท้ที่จริงตู้เจิ้งเอินจะไล่ไม่ทันเลยสักนิด เนี่ยเฟิงกลับตั้งใจหยุดสักพักหลังจากตู้เจิ้งเอินเห็นความเร็วของเนี่ยเฟิงช้าลงแล้วดีใจกับเรื่องที่คาดไม่ถึงนี้
แต่นึกไม่ถึงวินาทีถัดมาเนี่ยเฟิงชู้ตบาสโดยตรง!
“รีบขวางไว้!”
ระยะห่างที่ไกลขนาดนั้นชู้ตบาสเหรอ? เขาบ้าไปแล้วมั้ง?
ชู้ตบาสกับส่งบาสไม่เหมือนกัน พวกเขารู้ พวกสมาชิกในทีมของตู้เจิ้งเอินอยากจะไปแย่งรีบาวด์ไม่ทันแล้ว!
“ชู้ต 3 แต้ม! สวยงามนะ!”
เหลยจ้านอดไม่ไหวที่จะผิวปากหนึ่งที่
เนี่ยเฟิงแสยะปากยิ้มหนึ่งที เขาจ้องมองตู้เจิ้งเอินที่กระหืดกระหอบ “นี่เพียงแค่เริ่มต้นเท่านั้น”
ตู้เจิ้งเอินยังช่างไม่เคยได้รับการลบหลู่อย่างนี้มาก่อน เสียลูกต่อกันสามลูก!
ที่ไหนเขาจะรับได้ล่ะ?
เดิมทีหวงห้าวซวนยังอยากจะแข็งใจไว้ แต่เมื่อกี้เขาล้มอยู่กับพื้น บนแขนถลอกเป็นแผลร้ายแรงมาก จำเป็นต้องไปพบแพทย์โรงเรียนที่นั่น
ได้แต่ให้ตัวสำรองเข้าไปแล้ว แต่หวงห้าวซวนรู้สึกว่าการแข่งขันนี้จะต้องชนะเลิศได้อย่างแน่นอน!
ตู้เจิ้งเอินส่งสายตาให้กับพวกสมาชิกในทีมหนึ่งที ให้พวกเขาขวางเนี่ยเฟิงไว้ เนี่ยเฟิงรู้เล่ห์กลของเขามานานแล้ว
ก็แค่ไอคิวอย่างเขานั้น นี่ถ้าอยู่ในสนามรบ คาดว่าจะถูกยิงตายไปนานแล้ว
แต่ว่าโรงเรียนก็เป็นเช่นนี้ คนบางคนมีฝีมือหน่อยก็จะดีใจจนเหลิง
เนี่ยเฟิงทอดถอนใจ นี่ก็อาจจะเป็นจิตใจฮึกเหิมมั้ง?
จิตใจฮึกเหิมแค่นี้อยู่ในสายตาของเนี่ยเฟิงไม่คุ้มที่จะเอ่ยถึงเลย
เนี่ยเฟิงจะตีความมั่นใจในตนเองของทีมพวกเขาตู้เจิ้งเอินให้พ่ายแพ้ยับเยิน