บทที่ 432 คนทดลองยา

ชีอิจิโร่ วาตานาเบะร้องอย่างเจ็บปวดจนหน้าตาบิดเบี้ยว มือของเขาไม่สามารถแม้แต่จะถือดาบซามูไรไหว ความเจ็บปวดแบบนี้มันทำให้คนไม่สามารถทนไหวจริงๆ！

เนี่ยเฟิงใช้จังหวะนี้รุดไปด้านหน้า ยังคงบีบให้ชีอิจิโร่ วาตานาเบะตอบโต้กลับ

ชีอิจิโร่ วาตานาเบะรู้ดีว่าเขาไม่สามารถต่อต้านเนี่ยเฟิงได้ จึงรีบคุกเข่ากับพื้น“ผมขอยอมแพ้！”

เนี่ยเฟิงจึงหยุด

แต่ในตอนนี้ชีอิจิโร่ วาตานาเบะโจมตีกลับ！เห็นเพียงแค่เขายกมือขึ้นมา แล้วใช้ดาบซามูไรแทงไปที่ท้องของเนี่ยเฟิง！

เนี่ยเฟิงเป็นคนที่ไม่สามารถผ่อนคลายการระแวดระวังได้ เขาคาดการณ์ไว้แล้วว่าชีอิจิโร่ วาตานาเบะจะต้องใช้วิธีนี้ เป็นไปได้อย่างไรที่เขาจะไม่ระวัง？

ในตอนที่ชีอิจิโร่ วาตานาเบะโจมตีกลับไปนั้น เนี่ยเฟิงควบคุมคนก่อน โดยการใช้กิ่งไม้เสียบทะลุคอหอยของชีอิจิโร่ วาตานาเบะ เขาลืมตาอย่างไม่ยอมแพ้ สุดท้ายก็ล้มลงจมกองเลือด……

เนี่ยเฟิงหัวเราะอย่างเย้ยหยัน“ยังจะคิดลอบจู่โจมผมอีกงั้นเหรอ ไม่เจียมตัวจริงๆ”

เนี่ยเฟิงพูดจบ ก็มองไปที่ท่านเสือ“อย่าเก็บซ่อนอยู่อีกเลย ผมรู้ว่าวรยุทธของคุณไม่เลวเลย มาเถอะ”

เขาพูดจบ ก็กวักมือไปทางท่านเสือ ท่านเสือถึงกับกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก ไอ้เด็กเมื่อวานซืนคนนี้รู้ได้อย่างไร？

เดิมทีท่านเสือคิดว่าเนี่ยเฟิงจะถูกชีอิจิโร่ วาตานาเบะจัดการ แต่คิดไม่ถึงว่าชีอิจิโร่ วาตานาเบะจะไม่สามารถต้านรับไหว เขาเป็นหนึ่งร้อยอันดับแรกของนักดาบที่เก่งที่สุดในโลกไม่ใช่เหรอ？

หนึ่งร้อยอันดับแรกมีสภาพนี้เนี่ยนะ？

ตอนนี้ท่านเสือไม่สามารถหนีได้แล้ว เขาถูกเนี่ยเฟิงเรียกชื่อขานแซ่แล้ว เขาจึงหรี่ตาลง แล้วหัวเราะพลางพูดขึ้นมาว่า“ไอ้เด็กนี่ไม่เลวเลยจริงๆ”

“ผมจะให้โอกาสคุณหนึ่งครั้ง”

เนี่ยเฟิงเงยหน้าไปทางท่านเสือ“ผมจะไม่ใช่อาวุธใดๆทั้งสิ้น ผมจะใช้มือเปล่าต่อสู้กับผม แต่คุณต้องบอกผมว่าใครเป็นคนบงการคุณ”

ท่านเสือหรี่ตาลง เขาสามารถขึ้นมานั่งในตำแหน่งนี้ได้ แน่นอนว่ามีความสามารถที่เหนือคน

“รอให้นายชนะฉันแล้วค่อยว่ากันเถอะ”

ท่านเสือพูดจบ ก็คว้าดาบคู่ที่อยู่ข้างๆเขา เห็นเพียงแค่เขาใช้กำลัง ร่างของเขาโก่งเหมือนตั๊กแตนตัวหนึ่ง

รูปร่างอันผอมแห้งของเขา ตอนนี้กล้ามเนื้อของเขาบวมขยายขึ้นมาในทันที！

บนแขนของเขามีเส้นเลือดปูนโปนออกมา มีรัศมีแสงสีม่วงแดงแผ่กระจายออกมา เนี่ยเฟิงเริ่มค้นพบตั้งแต่เมื่อสักครู่แล้วว่า คนคนนี้ไม่ธรรมดาเลย

ดวงตาของเขาเบิกโพลง กระโจนพุ่งตัวเข้าใส่เนี่ยเฟิงเหมือนขีปนาวุธ ดาบคู่ที่อยู่ในมือของเขามีแสงอันน่ากลัวแผ่กระจายออกมา！

เขาเคลื่อนไหวเร็วมา เกือบจะตามเนี่ยเฟิงทันแล้ว

เนี่ยเฟิงเลิกคิ้ว หลังจากนั้นก็ก้าวถอยหลังอย่างรวดเร็ว！

แต่ท่านเสือไม่ได้คิดจะปล่อยเขาไป

ตอนนี้บรรดาลิ่วล้อพุ่งเข้ามาหมายที่จะช่วยท่านเสือ

เนี่ยเฟิงสัมผัสได้ถึงความตั้งใจของพวกเขา ดังนั้นเขาจึงหลบหลีกด้วยความเร็วสูง บรรดาลิ่วล้อไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา กระทั่งยังถูกท่านเสือทำให้ได้รับบาดเจ็บ

ดาบของท่านเสือเคลื่อนไหวเร็วมาก และแหลมคมมากเช่นกัน ดาบฟันลงไปทำให้คนขาดเป็นสองท่อนทันที！

แต่ท่านเสือไม่มีเวลาสนใจอะไรมาก ตอนนี้เขาทั้งใจของเขาคือการปลิดชีพของเนี่ยเฟิง！

เมื่อเทียบกับชีอิจิโร่ วาตานาเบะแล้ว ท่านเสือเก่งกาจกว่าเยอะมากจริงๆ

ความเกรี้ยวกราดในตัวของเนี่ยเฟิงที่ถูกกักเก็บมานานเริ่มเดือดขึ้น เขารวบรวมพลังเล็กน้อยแล้วต่อสู้กับท่านเสือ

ถึงแม้ในมือของเนี่ยเฟิงจะไม่มีอาวุธ แต่ความเร็วของเนี่ยเฟิงไม่อาจเอื้อเฟื้อปรานีได้ ท่านเสือสัมผัสได้ถึงความเหลือบ่ากว่าแรง เขาใส่แววตาอันตรายมองไปที่เนี่ยเฟิง ราวกับว่าจะใช้สายตาสังหารเนี่ยเฟิงยังไงอย่างนั้น

ในเวลานี้เอง ท่านเสือเหมือนจะพบจุดบกพร่องของเนี่ยเฟิงแล้ว เห็นเพียงแค่เขาเต็มไปด้วยความยินดีปรีดา แล้วใช้ดาบหันไปที่เนี่ยเฟิง

ดาบสองเล่มนี้คมขนาดไหนคงไม่ต้องพูดแล้ว ถ้าถูกฟันลงไปจริงๆ เนี่ยเฟิงมีแต่ตายกับตาย ไม่สามารถรอดได้

แต่คิดไม่ถึงว่าใบหน้าตกตะลึงของเนี่ยเฟิงในตอนแรกจากที่ตกใจจะเปลี่ยนกลายเป็นหยอกเย้าแบบนี้“ร้อนรนใช่ไหม？แต่เสียดายผมตั้งใจ”