บทที่ 470 เมืองซานเจียง

เดิมทีเนี่ยเฟิงก็จะไปอยู่แล้ว ชิวมู่เฉิงก็จะไปด้วยพอดี เขากลับไม่มีอะไรยังไงก็ได้

ประเด็นหลักคือเนี่ยเฟิงก็เข้าใจเช่นกัน ชิวมู่เฉิงเป็นห่วงเขา กังวลว่าเขาจะถูกรังแก นี่ก็เป็นเรื่องปกติมากเช่นกัน

“ได้ ทั้งหมดฟังการวางแผนของพี่ใหญ่ก็ได้แล้ว!”

ชิวมู่เฉิงเห็นเนี่ยเฟิงรับปากแล้ว ก็เลยพยักหน้าแล้วพยักหน้าอีก “งั้นพรุ่งนี้แกเก็บของก่อนสักหน่อยเถอะ ถ้าพวกเราจะไปละก็ต้องไปล่วงหน้า”

เนี่ยเฟิงก็ไม่มีอะไรที่จะเก็บ เขาเก็บเสื้อผ้าไม่กี่ตัวเท่านั้น ก็เลยไปเมืองซานเจียงพร้อมกับชิวมู่เฉิงเลย

ชิวมู่เฉิงล้วนทำการค้าขายอยู่ที่เมืองจินไห่มาโดยตลอด แต่ว่าก่อนหน้านั้นคุณนายใหญ่มีความคิดที่จะอยากคบหากันกับคนมากกว่านี้

เพราะว่าคุณนายใหญ่อยากจะใช้หน้าตาที่งดงามของชิวมู่เฉิงมาเป็นใบเบิกทาง ถ้าหากได้รับการชื่นชอบของพ่อค้าที่ร่ำรวยในเมืองซานเจียงแล้ว สำหรับตระกูลชิวมากล่าวแล้วเธอก็คือเป็นแรงกำลังหนุนเสริมที่ยิ่งใหญ่มากๆอย่างหนึ่งเลย

พูดมาแล้ว หน้าตาของชิวมู่เฉิงดีเลิศจริงๆนะ ดังนั้นได้ดึงดูดความสนใจของคนไม่น้อย

คนมากมายล้วนอยากจะได้ชิวมู่เฉิง ในตอนต้นตอนที่คุณนายใหญ่พาชิวมู่เฉิงไปเมืองซานเจียง ยังเกิดความครึกโครมฮือฮาขึ้นมาไม่น้อย

ในเมืองซานเจียงที่ชื่อว่า “ลิ่วซานเหมิน” ในนั้นมีลูกชายของพ่อค้าที่ร่ำรวยคนหนึ่งชื่นชอบชิวมู่เฉิง ทำการจู่โจมต่อชิวมู่เฉิงอย่างดุเดือด

ในเวลานั้นคุณนายใหญ่ช่างจิตใจเริงร่าไปด้วยความสมหวังจริงๆ นั่นเป็น “ลิ่วซานเหมิน” นะ ทั้งยังเป็นหนึ่งในพ่อค้าที่ร่ำรวยที่เก่งที่สุดในเมืองซานเจียง

นี่ถ้าให้ชิวมู่เฉิงแต่งเข้าไปได้จริงๆ งั้นความเจริญรุ่งเรืองของพวกเขาตระกูลชิวก็ไม่ใช่กำลังจะมาถึงในไม่ช้านี้เลยเหรอ?

เรื่องที่ลูกชายของพ่อค้าที่ร่ำรวยตามจีบชิวมู่เฉิงนั้นไม่นานก็ถูกสื่อมวลชนเปิดเผยออกมา

เยี่ยมมาก เพราะว่าชิวมู่เฉิงสวยเกินไปแล้ว น้องชายของพ่อค้าที่ร่ำรวยอีกคนหนึ่งในลิ่วซานเหมินก็ชื่นชอบเธอเช่นกัน ไม่ว่ายังไงก็จะแต่งงานกับชิวมู่เฉิง

เดิมทีทั้งสองตระกูลก็โต้แย้งกันทางการค้าอยู่แล้ว ตอนนี้ก็ยังเป็นศัตรูในความรักเจอกันตาแดงเป็นพิเศษอีก

ดังนั้นพวกเขาทั้งสองลงมือชกต๋อยกันอย่างรุนแรง เกือบจะมีคนเสียชีวิต

ต่อมาตอนที่พวกเขาทั้งสองถามชิวมู่เฉิงว่าจะแต่งงานกับใคร ชิวมู่เฉิงไม่เลือกสักคน กลับเมืองจินไห่ไปเลย

สาเหตุคือ “ฉันมีธุรกิจอย่างหนึ่งยังไม่ได้คุย ขออภัยที่ต้องขอตัวไปก่อนแล้ว”

ในเวลานั้นคุณนายใหญ่ชิวโมโหแทบจะตายแล้วจริงๆ โอกาสที่ดีขนาดนั้นวางอยู่ต่อหน้าไม่ได้ไปทะนุถนอม ถึงแม้ว่าวันหลังคิดที่จะหาลูกเขยที่มีฐานะร่ำรวยอีก ล้วนเป็นไปไม่ได้แล้ว

แต่ในเวลานั้นชิวมู่เฉิงมีเพียงความคิดเดียว——หาเนี่ยเฟิงให้เจอ

นอกจากนี้แล้ว เธอก็ไม่คิดอย่างอื่นอีกเลย

ชิวมู่เฉิงกลับถึงเมืองจินไห่ ยังมีผู้ชายที่เจ้าชู้ไก่แจ้ไม่น้อยล่ะ

เดิมทีคุณนายใหญ่ชิวคิดที่จะคัดเลือกทีละคน เพียงแค่ชิวมู่เฉิงล้วนหลบไม่เจอกัน คุณนายใหญ่ชิวไม่มีทางอื่นจริงๆ และไม่กล้าไประบายความโกรธกับชิวมู่เฉิงอีก

ตอนนั้นชิวมู่เฉิงรับปากคุณนายใหญ่ชิวจะแต่งงาน ก็เป็นเพราะว่าคุณนายใหญ่ชิวรับปากจะเพิ่มกำลังตามหาเบาะแสในปีนั้น

ชิวมู่เฉิงไม่มีความรู้สึกมากอะไรกับเมืองซานเจียง หลายปีก่อนเคยมาครั้งหนึ่งตอนนี้มาอีกแล้ว

เนี่ยเฟิงกับชิวมู่เฉิงทั้งสองคนออกจากสนามบินของเมืองซานเจียง มองเห็นการจัดแต่งของสนามบินถึงแม้ว่าชิวมู่เฉิงที่มีประสบการณ์และความรู้ที่กว้างขวางก็ตื่นตะลึงกับระดับความโออ่าหรูหราของที่นี่เช่นกัน

เธอย่อมรู้ว่าเมืองซานเจียงมีชื่อเรียกเป็น “เมืองแห่งหยกแก้ว” อย่างนี้ เป็นเมืองหลวงของมณฑลซานเจียง เมืองซานเจียงจะโออ่าหรูหราหน่อย ก็ไม่มีอะไรพอที่จะวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักๆได้เช่นกัน

“มิน่าล่ะคนอื่นล้วนพูดว่าเมืองซานเจียงเป็นโซนคนรวยล่ะ เป็นอย่างที่คิดไว้ไม่เหมือนกันจริงๆ!”

ลักษณะท่าทีของเนี่ยเฟิงดูเหมือนอยากรู้อยากเห็นมาก แต่ตามความเป็นจริง เงินทองกับอำนาจอยู่ต่อหน้าเขาก็เหมือนเช่นดั่งของที่ไม่มีค่าไม่คุ้มที่จะเอ่ยถึง

“อย่ามีความกดดันเลย ถ้าหากแกชอบ วันหลังพี่สามารถซื้อบ้านสักหลังให้แกอยู่ที่นี่”

ราคาบ้านของที่นี่เทียบกับเมืองจินไห่มากล่าวแล้วยิ่งแพงกว่าเยอะเลย

“ไม่ต้องๆ ผมชอบอยู่กับพวกพี่ๆ อยู่กับพวกคุณผมจึงจะรู้สึกถึงความสุข”