บทที่ 486 การเชื้อเชิญของเธอ

ชิวมู่เฉิงมีความตื่นตัวเล็กน้อยจ้องมองไปยังเนี่ยเฟิง จากนั้นทำตายี๋แล้วทำตายี๋อีก

“แกน่าจะไม่ได้คิดว่าจะให้ฉันช่วยแกบริหารจัดการบริษัทมั้ง?”

“ผมไม่ได้อยากจะให้พี่ใหญ่ช่วยผมบริหารจัดการบริษัท แต่อยากจะให้บริษัทหลายแห่งแก่พี่ใหญ่คุณก็รู้ว่ากิจการอยู่ในมือมากไปแล้ว ก็อาจจะสับสนวุ่นวายยุ่งอุตลุดไปได้”

คำพูดเหล่านี้ของเนี่ยเฟิงพูดอย่างไม่มีความกดดันสักนิดจริงๆ แต่ว่าความสามารถที่จะพูดให้ยอมรับสักนิดก็ไม่มี ชิวมู่เฉิงก็ไม่ใช่คนโง่ เธอย่อมรู้ว่าเนี่ยเฟิงก็คืออยากจะยัดบริษัทให้กับตัวเธอเอง

“ไม่ใช่มีกิจการมากมายอยู่ในมือของพวกแกสำนักมังกรเหรอ? ลักษณะท่าทีดูแล้วล้วนไม่เหมือนจะสับสนวุ่นวายยุ่งอุตลุดสักนิดเลย แต่ก่อนมีรูปแบบอะไร งั้นก็ทำตามรูปแบบอย่างนั้นก็พอแล้ว”

ได้ยินชิวมู่เฉิงปฏิเสธตัวเขาเองอย่างใจเย็นขนาดนั้น เนี่ยเฟิงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจหนึ่งที

“พี่ใหญ่ คุณก็รู้น้ำจิตน้ำใจของผมเช่นกัน ตลอดเวลาพวกคุณล้วนคิดเพื่อผมอยู่ ไปวิ่งเต้นบากบั่นเพื่อผมหลายปีขนาดนั้น ตลอดเวลาก็ไม่เคยคิดที่จะยอมแพ้ในการตามหาผม ดังนั้นผมรู้สึกผิดมาก ผมหวังว่าผมจะสามารถทำการชดเชยสักหน่อย”

เนี่ยเฟิงพูดอยู่สัตย์ซื่อจริงใจมากๆจ้องมองไปยังชิวมู่เฉิง “พี่ใหญ่ไม่ยอมรับปากการร้องขอเล็กๆอย่างนี้ของผมเลยเชียวเหรอ? หรือว่าพี่ใหญ่รู้สึกว่าการบริหารจัดการบริษัทเป็นเรื่องที่ยุ่งยากมากเรื่องหนึ่งล่ะ?”

ชิวมู่เฉิงอยู่ด้านทำธุรกิจการค้ามีฝีมือของตนเองอย่างแท้จริง อีกทั้งถึงแม้ว่าไม่พึ่งพาอาศัยหน้าตาที่งดงาม เธอก็สามารถอาศัยพลังความสามารถทำให้วิสาหกิจพัฒนาขยายขึ้นมาได้เช่นกัน

“ถ้าหากพี่ใหญ่ไม่รับปากล่ะก็ งั้นผมก็ให้วิสาหกิจเหล่านี้ล้วนโยกย้ายไปเลยเถอะ ให้พนักงานเหล่านี้ไปเกิดเองตายเองด้วยตนเองเถอะ”

เนี่ยเฟิงพูดอยู่แม้แต่ข้าวก็ไม่กินแล้ว ลักษณะท่าทีดูแล้วเหมือนดั่งจิตใจร้อนรุ่มกระสับกระส่ายแบบนั้น ในใจชิวมู่เฉิงคิดอยู่ว่าไอ้หนุ่มนี่ช่างเจ้าเล่ห์มากนะ

“ฉันสามารถบริหารจัดการบริษัทหลายแห่งแทนแก แต่ว่าแกเอาบริษัทเหล่านั้นวางไว้ใต้ชื่อฉันไม่ได้”

ความคิดเดิมของเนี่ยเฟิงคิดที่จะเอาทรัพย์สมบัติเหล่านั้นล้วนโอนไปไว้ใต้ชื่อของชิวมู่เฉิง อย่างนี้ชิวมู่เฉิงก็ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกคนที่ร่วมกิจกรรมถือเอาเงินทุนต่างๆมาเป็นเงื่อนไขขู่เข็ญต่างๆนานา

แต่ว่าชิวมู่เฉิงฉลาดจริงๆ แม้ว่าเธอรับปากเนี่ยเฟิงแล้ว แต่ตามความจริงรับปากช่วยเนี่ยเฟิงบริหารจัดการบริษัทเท่านั้น

แท้ที่จริงแล้วนี่ก็ดีมากเช่นกัน อย่างน้อยชิวมู่เฉิงยอมถอยอีกก้าวหนึ่ง เนี่ยเฟิงก็รู้สึกดีใจมาก

หลังจากทั้งสองคนกินอาหารเช้าเสร็จ เนี่ยเฟิงได้รับบัตรเชิญฉบับหนึ่ง บัตรเชิญฉบับนี้ดำมืดไปหมด ใช้ตัวอักษรสีทองสวยงามเขียนอยู่ข้างบนว่า “เชื้อเชิญคุณเนี่ยเฟิงคืนนี้เดินทางไปยังวิลล่าดอกกุหลาบอย่างสัตย์ซื่อจริงใจ หลันเฟิงหลิง”

ตอนที่เนี่ยเฟิงเห็นบัตรเชิญฉบับนี้ หัวเราะเย็นชาเสียงหนึ่ง ดูแล้วผู้หญิงคนนี้จะระงับอารมณ์ไม่ไหวแล้วจริงๆ ถึงยังไงพวกเขาก็ได้ประสบกับความเสียหายอย่างยับเยินเช่นนี้

ตอนนี้หอการค้าทั่วไปสูญเสียซ้ำสองในครั้งเดียวเลย เดิมทีหลันเฟิงหลิงคิดที่จะวางแผนทำร้ายเนี่ยเฟิง แต่นึกไม่ถึงถูกเนี่ยเฟิงถึงขนาดพลิกกลับวางแผนทำร้ายไปก่อน ในปัจจุบันนี้หอการค้าใกล้จะยุบ

ไม่ว่าเป็นคนของลิ่วซานเหมินหรือว่าคนของสิบอันดับยักษ์ใหญ่หรืออาจจะป็นมหาเศรษฐีที่มีมหาอำนาจครองถิ่นหนึ่งในแต่ละเมืองแต่ละเขต ปัจจุบันนี้ล้วนตกอยู่ในความหวาดกลัวไม่เป็นสุข อีกทั้งเป็นเพราะว่าวิสาหกิจส่วนใหญ่ล้วนถูกสำนักมังกรรับซื้อไปแล้ว ดังนั้นตอนนี้มณฑลซานเจียงคลุมเครือกลายเป็นโลกหล้าของสำนักมังกรแล้ว

ยังจะมีคนกล้าเป็นศัตรูกับสำนักมังกรที่ไหนล่ะ ถึงยังไงสำนักมังกรก็เป็นเป้าหมายที่แส่หาเรื่องไม่ง่ายจริงๆ

เนี่ยเฟิงไม่ได้เล่าเรื่องที่ได้รับบัตรเชิญฉบับนี้ให้กับชิวมู่เฉิงฟังเลย

ถ้าชิวมู่เฉิงรู้เรื่องนี้ย่อมจะกังวลเป็นพิเศษแน่นอน ยิ่งกว่านั้นคืนนี้หลันเฟิงหลิงเชื้อเชิญตัวเขาเองไปเข้าร่วมงานเต้นรำ ย่อมจะไม่มีเรื่องดีอะไรแน่นอน วิลล่าดอกกุหลาบเป็นกิจการของหลันเฟิงหลิง หลันเฟิงหลิงเชื้อเชิญเขาไปที่นั่น เกรงว่าจะเป็นการวางตาข่ายดักแน่นหนาแล้ว

เนี่ยเฟิงเริ่มตั้งแต่แรกก็ประชิดต่อหลันเฟิงหลิงทีละก้าวอย่างแน่น ถึงแม้ว่าผู้หญิงคนนี้เล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวลึกขนาดไหน เธอก็น่าจะถูกบีบจนร้อนใจแล้วเช่นกัน ปัจจุบันนี้ในมือไม่มีไพ่ตายอะไรที่จะหยิบออกมาใช้ได้เลย

เนี่ยเฟิงกลับอยากจะดูว่าหลันเฟิงหลิงตกลงคิดอยากจะทำอะไรกันแน่

ในเวลานี้หลันเฟิงหลิงสูญเสียพลังอย่างร้ายแรง หอการค้าทั่วไปใกล้จะยุบ หลันเฟิงหลิงได้ควักเงินก้อนใหญ่ออกมาจริงๆ

เดิมทีหลันเฟิงหลิงคิดว่าจะสามารถทำให้เนี่ยเฟิงได้รับความพ่ายแพ้ ใครจะรู้ว่าเนี่ยเฟิงมีฝีมือถึงขนาดนี้