บทที่ 513 เข้าเรียน

อลิซพยักหน้าแล้วพยักหน้าอีก ประเด็นหลักคือเนี่ยเฟิงร้ายกาจมากเกินไปแล้วจริงๆ เมื่อกี้ก็เหมือนเช่นดั่งเทวดาจุติลงมาช่วยเธอ

“งั้นคุณจะต้องจ่ายค่าตอบแทนสักหน่อยจึงจะได้”

อลิซเห็นเนี่ยเฟิงซุกเข้ามาแล้ว ใบหน้าของเธอแดงขึ้นในทันที เธออ้ำๆอึ้งๆถามว่า “ฉันต้องจ่ายอะไรเหรอ? คุณต้องการเงินเท่าไหร่?”

“ใช้เงินซื้อผมไม่ได้นะ” เนี่ยเฟิงลูบคางแล้วลูบคางอีก พินิจพิเคราะห์อลิซขึ้นลงอยู่ เห็นอลิซใบหน้าแดงขึ้นแล้ว เขาเพียงรู้สึกว่าสนุก ดังนั้นเขาหยอกล้อพูดอยู่ว่า “ไม่งั้นคุณอุทิศตัวเองทั้งหมดเถอะ?”

แป๊บเดียวใบหน้าของอลิซแดงขึ้นเลยก็เหมือนเช่นดั่งแอปเปิล “คุณ! คุณพูดอะไรนะ!”

“ไม่ยินยอมล่ะก็แล้วไป” เนี่ยเฟิงยักไหล่แล้วยักไหล่อีก “ยังไงภารกิจผมก็ทำสำเร็จแล้ว สำหรับผู้ชายคนนี้คุณอยากจะจัดการยังไงเป็นเรื่องของคุณ ไม่เกี่ยวอะไรกับผม”

เนี่ยเฟิงพูดจบ ก้าวเดินเร็วเหมือนดาวตกออกจากห้องเปลี่ยนเสื้อเลย

เดิมทีอลิซอยากจะไล่ตามขึ้นไป แต่เห็นไอ้คนที่หมดสตินอนอยู่กับพื้น เธอยุ่งจนทั้งตัวเป็นเกลียวอีก ได้เพียงแต่รอยามรักษาความปลอดภัยเข้ามาจัดการ

ในเวลานี้อลิซก็ไม่มีอารมณ์จะไปเรียนแล้ว เดิมทีเธอก็ไม่จำเป็นต้องเรียนอยู่แล้ว เพราะว่าเธอเป็นเจ้าเมืองน้อยของเมืองทอง

บวกกับเนี่ยเฟิงส่งภารกิจเสร็จแล้ว เจ้าเมืองเมืองทองดีใจมากๆ แต่ก็กังวลความปลอดภัยของลูกสาวตนเองมาก หลังจากติดต่ออลิซแล้ว รีบให้บอดี้การ์ดไปรับอลิซกลับมา

อลิซอยู่บนรถยังคิดเรื่องของเนี่ยเฟิงอยู่ เธอยิ่งคิดยิ่งรู้สึกเขินอาย เพราะว่าเธอไม่เคยเห็นผู้ชายแบบนี้มาก่อนเลย ตอนนี้เธอก็ยังรู้สึกว่าหัวใจดวงหนึ่ง “ตึง ตึง” เต้นมั่วไปหมดควบคุมไม่อยู่

ในเวลานี้เนี่ยเฟิงไม่มีความคิดเหล่านี้นะ หลังจากเขาส่งมอบภารกิจเสร็จ เจ้าเมืองของเมืองทองอยากจะให้เขาเข้าพบ เพราะว่าเขาใช้ฝีมือรวดเร็วรุนแรงจัดการคนร้ายที่คุกคามอลิซคนนั้นไปแล้ว

เนี่ยเฟิงไม่ได้ไปพบกับเขาเลย แต่ให้เขาเปลี่ยนค่าตอบแทนเป็นจดหมายแนะนำ

ต้องรู้ว่า นั่นเป็นเหรียญสิบล้านเหรียญ นี่ไม่ใช่จำนวนน้อยๆ! ซื้อจดหมายแนะนำอยู่ในตลาดมืดล้วนไม่ถึงราคานี้ วัยรุ่นคนนี้ถึงขนาดเปลี่ยนเป็นจดหมายแนะนำโดยตรงเลย

แม้ว่าเจ้าเมืองเมืองทองตกใจมาก แต่ยังคงเปลี่ยนเป็นจดหมายแนะนำให้กับเนี่ยเฟิง

เขากลับอยากจะรู้จักนักล่าเงินรางวัลคนนี้มากๆ แต่น่าเสียดายนักล่าคนนี้ไม่ระบุชื่อ แต่ว่านักล่าสามารถทำได้ทุกอย่างที่มีชื่อเสียงอยู่บนตารางจัดอับดับก็แค่ไม่กี่คนนั้น ตอนที่เขาเห็นจะเชิญเขากินข้าวได้หรือไม่

ถึงยังไงเมืองจันทร์ทองคำที่นี่มักจะเกิดการจลาจล มีนักล่าเงินรางวัลที่ไว้ใจได้สักคนเฝ้าคุ้มครองอยู่ สำหรับเขามากล่าวจะดีกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว

เนี่ยเฟิงก็ได้จดหมายแนะนำอย่างง่ายดาย

มีจดหมายแนะนำ อยากจะเข้าโรงเรียนผู้ดีเมืองจันทร์ทองคำก็จะค่อนข้างง่ายเลย

เนี่ยเฟิงก็ไม่ได้เสียเวลาเช่นกัน ไปฝ่ายลงทะเบียนดำเนินขั้นตอนการลงทะเบียนโดยตรง มีจดหมายแนะนำกับเงินเนี่ยเฟิงอยู่ในช่วงบ่ายก็กลายเป็นนักเรียนคนหนึ่งของโรงเรียนผู้ดีเมืองจันทร์ทองคำแล้ว

เขาย่อมสามารถพักอยู่ข้างนอกอยู่แล้ว แต่ว่าเนี่ยเฟิงคิดแล้วคิดอีก ในโรงเรียนมีหอพักนักเรียนที่แยกต่างหาก เขาก็ไม่จำเป็นต้องยุ่งยากขนาดนั้น เขาไปดำเนินขั้นตอนการเข้าพักโดยตรง ถึงแม้ว่าค่าใช้จ่ายที่นี่แพงจนทำให้คนตื่นตะลึง แต่สำหรับเนี่ยเฟิงมากล่าวแล้วเพียงแค่เรื่องขี้ปะติ๋วเท่านั้น

หลังจากเนี่ยเฟิงทำขั้นตอนเสร็จสิ้น ถ่ายวิดีโอส่งไปยังกลุ่มแชทของพวกพี่ๆโดยตรง “พวกพี่ๆ ผมเข้าพักในหอพักของโรงเรียนแล้ว ที่นี่ดีมาก พวกคุณวางใจเถอะ!”

ตอนจบ เนี่ยเฟิงยังชูสองนิ้วขึ้นมาอีก ดูแล้วก็เหมือนเช่นดั่งนักศึกษามหาวิทยาลัยที่ไร้เดียงสาใสซื่อบริสุทธิ์คนหนึ่ง

หลังจากชิวมู่เฉิงและพี่ๆคนอื่นเห็นเนี่ยเฟิงเข้าพักในเโรงเรียนแล้ว ก็โล่งอกไปที

ถึงแม้ชิวมู่เฉิงรู้ว่าเนี่ยเฟิงไปเรียนที่นั่นเพียงแค่ตบตาคน สิ่งที่เขาอยากทำจริงๆคือหาพวกไอ้คนที่หนีไปยังเมืองจันทร์ทองคำเหล่านั้น

แต่ว่าชิวมู่เฉิงยังคงปลื้มใจมาก