บทที่ 519 สหภาพนักศึกษา

หลังจากพานฉางอันเห็นคนกลุ่มนี้แล้ว ขาล้วนอ่อนไปหมดเลย

“ได้ยินว่าที่นี่พวกคุณมีการแข่งขันฉากหนึ่ง”

หญิงนำหน้าคนนั้นมีผมยาวเช่นดั่งสาหร่ายทะเลอยู่ ตาคู่นั้นของเธอลึกล้ำและยั่วยวน แม้ว่าสวมใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวกับกระโปรงจีบอยู่ แต่กลับทำให้คนรู้สึกถึงแรงดึงดูดใจหาที่เปรียบมิได้อย่างหนึ่ง

คนที่อยู่ในสนามล้วนถูกผู้หญิงคนนี้ดึงดูดความสนใจไปแล้ว

เพียงแต่ในเวลาเดียวกันที่ทุกคนชื่นชมอยู่ ก็อดไม่ได้ที่จะเปล่งเสียงทอดถอนใจออกมา นี่เป็นสาวสวยที่ใจดำอำมหิตนะ ได้แต่ชมดูไกลๆไม่สามารถหยอกเย้าใกล้ๆ

เธอไม่ใช่คนอื่น เป็นประธานสหภาพนักศึกษาของวิทยาเขต A ลิซ่านั่นเอง

หน้าตาลิซ่าสวยสดงดงามสุดขีด เธอที่เป็นนักศึกษาปีที่สี่นั่งอยู่ตำแหน่งของประธานสหภาพนักศึกษาอย่างมั่นคง

ไม่เหมือนกับโรงเรียนทั่วไป แท้ที่จริงโรงเรียนผู้ดีเมืองจันทร์ทองคำก็เป็นภาพสะท้อนของสังคมแห่งหนึ่ง

เพียงมีคนที่มีอำนาจมีอิทธิพลจึงจะสามารถยึดกุมอำนาจได้ ลิซ่าเป็นประธานสหภาพนักศึกษาได้ เป็นเพราะว่าตำแหน่งข้าราชการของพ่อแม่เธอสูงพอ ทั้งเป็นสมาชิกที่สำคัญของพันธมิตรอีก

ในโรงเรียนผู้ดี ทุกวิทยาเขตล้วนมีสหภาพนักศึกษาในทุกวิทยาเขต พวกเขาต่างดูแลเขตที่ไม่เหมือนกันอยู่ และจับกุมความเป็นความตายของนักศึกษาในทุกเขตอยู่ด้วย พวกเขาเป็นผู้ที่อยู่ตำแหน่งสูง ใครเห็นแล้วล้วนอยากจะประจบ

การคงอยู่ของลิซ่าก็เป็นเช่นนี้

หลังจากหวางต้าฉิวเห็นลิซ่า เขาขมวดคิ้วแล้วขมวดคิ้วอีก “นี่เป็นการประลองที่พวกเราปรึกษาหารือกันไว้ ไม่เกี่ยวข้องกับสหภาพนักศึกษาล่ะ?”

ลิซ่ายิ้มแล้วยิ้มอีก รอยยิ้มนั้นก็เหมือนเช่นดั่งดอกกุหลาบที่เบิกบาน ทำให้คนหลงใหลไปด้วย

“สหภาพนักศึกษาก้าวก่ายกว้างขวางขนาดนั้นไม่ได้ เพียงแต่สถานที่ไหนมีการแข่งขันย่อมต้องมีการเดิมพันอยู่แล้ว”

เพียงเห็นลิซ่าดีดนิ้วหนึ่งที พวกสมาชิกของสหภาพนักศึกษาก็ยกโต๊ะกรรมการมาทันที และดึงป้ายไวนิลไว้เรียบร้อยแล้ว

“เริ่มการเดิมพัน สหภาพนักศึกษาเป็นเจ้ามือ เพื่อนนักเรียนที่ต่อสู้กับหวางต้าฉิวคนนี้......มีชื่อว่ายังไงล่ะ?”

ลิซ่าจ้องมองเนี่ยเฟิงหนึ่งที ซักถามอยู่

เนี่ยเฟิงยักคิ้วหนึ่งที เขาอยู่ในโรงเรียนนี้หลายวันแล้ว แท้ที่จริงก็รู้ถึงสภาพการณ์ในโรงเรียนเช่นกัน เว้นแต่บุคคลที่เป็นระดับผู้บริหารในโรงเรียน มิฉะนั้นล้วนไม่สามารถควบคุมประธานของสหภาพนักศึกษาได้

อำนาจของประธานสหภาพนักศึกษาล้วนสูงกว่าอาจารย์กระทั่งเป็นผอ.

อยู่ในโรงเรียนแห่งนี้ ผอ.กับพวกอาจารย์เหมือนดั่งเครื่องประดับ พวกเขายังต้องพึ่งจมูกคนอื่นหายใจ ล่วงเกินนักศึกษาคนใดคนหนึ่งที่อยู่ในโรงเรียนไม่ได้

และระดับที่นี่เข้มงวดจนทำให้คนตื่นตะลึง คนที่ไม่รู้ยังคิดว่ามาถึงสังคมแห่งราชาธิปไตยแล้วล่ะ

“เนี่ยเฟิง” เนี่ยเฟิงไม่แคร์ แจ้งชื่อตนเองออกมาโดยตรง

ลิซ่าเปิดริมฝีปากแดงเบาๆอ่านเนี่ยเฟิงสองคำนี้ออกมา สายตาเธอนุ่มนวลเหมือนการไหลของน้ำ พูดต่ออีกว่า “หวางต้าฉิวต่อสู้กับเนี่ยเฟิง อัตราต่อรอง1:5 เชิญลงได้เลย”

เนี่ยเฟิงยักคิ้วหนึ่งที “ประธาน คุณก็ไม่กลัวเกิดการพลิกล็อกขึ้นเหรอ?”

ลิซ่าจ้องมองเนี่ยเฟิงหนึ่งที ส่ายหัวแล้วส่ายหัวอีก “คนต้องมีญาณทัสนะที่รู้ตัวเองดีนะ”

คนที่อยู่ที่นี่บ้านไหนไม่มีเงินล่ะ? แต่ว่าอัตราต่อรองนี้สูงมากจริงๆเพียงแต่เกิดการพลิกล็อกขึ้นจะเป็นไปไม่ได้ล่ะ

สามารถชนะได้เงินพวกเขาย่อมยินดีอยู่แล้ว เพียงเห็นพวกเขาต่างคนต่างลงตาม

หน่วยของเงินที่นี่เป็นเหรียญทองแดง, เหรียญเงินและเหรียญทอง

คนที่อยู่ในสนามล้วนลงฝั่งหวางต้าฉิวชนะ

พานฉางอันเห็นฉากนี้ล้วนรู้สึกน่ากลัวเลย เขาหวาดกลัวจ้องมองเนี่ยเฟิงหนึ่งที ในเวลานี้เนี่ยเฟิงถึงขนาดยิ้มอยู่

“พี่ พี่เฟิง......”

“คุณจะเดิมพันสักหน่อยไหม?” เนี่ยเฟิงจ้องมองพานฉางอันหนึ่งที พานฉางอันเลียริมฝีปากที่แห้งๆเลียแล้วเลียอีก แม้ว่าเขามีเงินเล็กน้อย แต่ก็ไม่มีความกล้าอย่างนี้

“คุณไม่เดิมพันล่ะก็ งั้นผมเดิมพันเอง” เนี่ยเฟิงพูดอยู่ ยื่นบัตรออกมา “ที่นี่มีเหรียญทองหนึ่งร้อยล้าน บอกกับพวกเขา ลงฝั่งผมชนะ”

“พี่เฟิง คุณบ้าไปแล้วเหรอ? นั่นไม่ใช่เงินดอลลาร์เงินยูโรนะ นั่นคือเหรียญทอง! เหรียญทอง!”