บทที่ 544 มีคนหนุนหลังหรือ

ลิซ่าส่ายหัวไปมาเป็นสัญลักษณ์ว่าถึงจะบั่นทอนความกระตือรือร้นของพวกเขาก็ไม่เป็นไร เนื่องจากคนกลุ่มนี้ขาดจิตวิญญาณของการทำงานเป็นทีม ทำให้พวกเขามีความรู้สึกวิกฤติอันตรายบ้างก็ดี

“แต่มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ฉันอยากถามนายมาก หลังจากที่นายเข้ามาในสมาพันธ์นักศึกษาแล้วได้รับอำนาจไป นายจะทำอะไรอย่างงั้นหรอ？”

ลิซ่าอยากรู้เรื่องนี้มาก เธอมองไปที่เนี่ยเฟิง แล้วกะพริบตาปริบๆ เนี่ยเฟิงลูบคางไปมา พลางครุ่นคิด หลังจากนั้นก็เขาก็ออกคำสั่งออกไปว่า

“การเป็นผู้มีอำนาจสูงสุด แน่นอนว่าต้องการจัดตั้งทีมแม่บ้าน ผมดูออกว่าคนชั้นสูงพวกนี้สวยมากๆ ทำให้ผู้ดีชั้นสูงพวกนี้หมอบคำนับผม”

รอยยิ้มของลิซ่าชะงัก แต่ผ่านไปไม่นานลิซ่าก็พบว่า ในตอนที่เนี่ยเฟิงพูด มุมปากมีรอยยิ้มชั่วร้ายปรากฏขึ้น ลิซ่ามองทะลุคนอื่นได้ดี ดังนั้นเธอจะเข้าใจได้ในทันทีว่าสิ่งที่เนี่ยเฟิงพูดเป็นเรื่องล้อเล่นเท่านั้น

“ขอเพียงแค่นายมีอำนาจสูงสุด ผู้หญิงมากมายก็จะเข้ามาเอาใจนาย นายไม่จำเป็นต้องไปจัดตั้งอะไรหรอก พวกหล่อนอาจจะเข้ามาบริการนายด้วยตัวเอง”

ไม่เพียงแค่ผู้หญิงเท่านั้น ผู้ชายระดับล่างพวกนั้นก็เหมือนกัน พวกเขาจะตั้งทีมให้เนี่ยเฟิง เพื่อที่จะได้รับประโยชน์สิทธิพิเศษบางอย่างจากเนี่ยเฟิง

ที่นี่ก็เหมือนกับสังคมเล็กๆ ทุกที่เต็มไปด้วยผู้อ่อนแอเป็นเนื้อผู้แข็งแกร่งเป็นผู้ได้กินเนื้อก้อนนั้น มีเพียงแค่ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะสามารถได้รับทรัพยากรที่มากกว่า ทุกคนต่างเข้าใจกันดี ดังนั้นพวกเขาจึงผูกสัมพันธ์กับผู้แข็งแกร่ง

เนี่ยเฟิงอาศัยอยู่ที่ต่างประเทศมานาน จะไม่รู้ความคิดของพวกเขาได้อย่างไร แต่ถึงจะรู้แล้ว เขาก็ไม่ไปเปิดโปงหรอก มีแรงงานให้ใช้ฟรีๆ ทำไมเขาจะไม่ใช้มันล่ะ？

“ผมล้อเล่นน่ะ ผมไม่ได้อยากจะจัดตั้งทีมแม่บ้านอะไรหรอก หลังจากที่มีอำนาจสูงสุด ผมมีแผนของตัวเอง เรื่องพวกนี้คุณไม่จำเป็นต้องถามหรอก”

เนี่ยเฟิงเห็นสีท้องฟ้าตอนเย็นแล้ว จึงตัดสินใจโบกมือลาลิซ่า แล้วเดินกลับไปที่หอพักของตนเอง เดิมทีลิซ่าอยากจะกล่าวทักทายเนี่ยเฟิงอีกเล็กน้อย แต่คิดไม่ถึงว่าเนี่ยเฟิงจะเดินจากไปทั้งๆอย่างนี้

ลิซ่าเหมือนจะเริ่มสนใจผู้ชายที่ไม่มีความรู้สึกคนนี้มากขึ้นเรื่อยๆ

และในตอนนี้วิลก็ให้คนไปสืบตัวตนของเนี่ยเฟิงเรียบร้อยแล้ว

“แกหมายความว่าเขาเข้าไปในสมาพันธ์นักศึกษาและกลายเป็นคนดังของลิซ่าไปแล้ว？”

เดิมทีหลังจากที่พักรักษาตัวหายแล้ววิลคิดที่จะไปคิดบัญชีกับเขา แต่คิดไม่ถึงว่าเนี่ยเฟิงจะกลายเป็นคนของสมาพันธ์นักศึกษาไปแล้ว ถ้าเป็นแบบนี้ เขาก็จะทำอะไรได้ไม่สะดวก แต่เขาไม่อาจกล้ำกลืนฝืนทนได้จริงๆ เขาจะต้องลงโทษเนี่ยเฟิงให้ได้

ถึงแม้จะไม่รู้ว่าไอ้หมอนี่จะร่ายเวทมนตร์เอายาอะไรให้ลิซ่ากิน แต่ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่มีทางปล่อยเนี่ยเฟิงไปอย่างแน่นอน！

“เขาทำให้ฉันอับอายที่ผับเยว่สื้อ ฉันไม่มีวันปล่อยให้มันอยู่อย่างสงบแน่ รีบไปทำการสมัครกับเบื้องบน ใส่การวิ่งแข่งมาราธอนในวาระการประชุม ฉันจะทำให้มันตาย！”

ในโรงเรียนมีแต่คนชั้นสูง แต่ในทุกวิทยาเขตจะมีการจัดการแข่งขันเล็กน้อยขึ้นทุกปี และการวิ่งมาราธอนก็เป็นหนึ่งในรายการการแข่งขัน

การวางแผนเส้นทางของการวิ่งมาราธอนจะแตกต่างกันทุกปี ปีนี้ยังไม่ได้วางแผนอะไร แต่ภายใต้การกระตุ้นของวิล ในเวลาไม่นานพวกเขาก็ได้รับแผนที่เส้นทาง วิลพบบางเส้นทางที่เปลี่ยวห่างไกลหลายเส้นทาง เมื่อมองดูเส้นทางหลายเส้นนี้แล้ว ใบหน้าของวิลก็เผยให้เห็นถึงรอยยิ้มชั่วร้าย

ถึงจะเข้าสมาพันธ์นักศึกษาได้แล้วยังไง？เขาไม่มีทางให้เนี่ยเฟิงใช้ชีวิตอย่างสงบสุขหรอก

วันนี้หลังจากที่ลิซ่าได้รับการแจ้งข่าว เธอก็อดที่จะขมวดคิ้วขึ้นมาไม่ได้

“พวกเขาทำอะไรกันเนี่ย ประชุมกันแล้วไม่ใช่หรอ วาระการวิ่งมาราธอนอีกครึ่งเดือนถึงจะเสนอขึ้นมาได้ ทำไมตอนนี้จะเริ่มวิ่งมาราธอนล่ะ นี่มันเร็วเกินไปรึเปล่า？”

ลิซ่ามองดูเอกสารที่พวกเขาเอามาให้ คิ้วขมวดเป็นปมแน่น