บทที่ 552 จับโจรต้องจับหัวหน้าเสียก่อน

หลังจากอลิซได้ยินเสียงปืนมายังพวกเขาฝั่งนี้ โดยจิตใต้สำนึกเธอกำกำปั้นอย่างแน่น ในเวลานี้อลิซสนใจมากขนาดนั้นไม่ได้แล้ว “คนเหล่านี้จะฆ่าพวกเราเลยใช่หรือไม่ล่ะ?”

“เจ้าเมืองน้อยของเมืองทองตายอยู่ข้างกายฉัน ฉันคิดว่าบิดาคุณย่อมรู้สึกว่าเป็นความผิดของพวกเราอย่างแน่นอน” ในเวลานี้ลิซ่ายังคงสงบอยู่มาก แต่ตามความจริงในใจเธอสับสนวุ่นวายมากเลย

“นี้ไม่ใช่เวลาที่จะพูดสิ่งเหล่านี้ ตัวพี่เฟิงคนเดียวจะใช้ได้หรือไม่ล่ะ ฉันล้วนไม่รู้ว่าข้างหลังตกลงมีสภาพการณ์อะไรกันแน่!”

นิ้วมือของพานฉางอันแคะอยู่กับพื้นแล้ว เขาสามารถรู้สึกถึงหัวใจดวงหนึ่งของตนเองล้วนใกล้จะโผล่ออกมาแล้ว

ทิศทางของพวกเขาฝั่งนี้มองไม่เห็นเนี่ยเฟิงพอดี รู้เพียงว่าเนี่ยเฟิงเพื่อที่จะปกป้องพวกเขาออกไปแล้ว ก็ไม่รู้ว่าตอนนี้เนี่ยเฟิงเป็นยังไงบ้างแล้วเช่นกัน อลิซก็ตื่นเต้นมากด้วย

เสี่ยวเฮยคนนี้เคยอยู่ในสนามรบมาก่อนรู้ว่าตอนนี้เนี่ยเฟิงย่อมไม่เป็นอะไรอย่างแน่นอน ถ้าหากว่าเป็นอะไรไปแล้วล่ะก็ งั้นเป็นไปไม่ได้ที่คนเหล่านี้จะเข้ามาใกล้กับพวกเขาทีละก้าวๆ

ย่อมถือปีนพุ่งมายังข้างหน้าพวกเขาแล้ว

เริ่มแรกเสี่ยวเฮยไม่เชื่อว่าเนี่ยเฟิงมีฝีมือเช่นนี้เลย แต่ตอนนี้เสี่ยวเฮยไม่เชื่อไม่ได้แล้ว เพราะว่าเนี่ยเฟิงร้ายกาจพอจริงๆ มิฉะนั้นพวกเขาตายอยู่ภายใต้ปีนของวิลไปแล้ว!

หลังจากเนี่ยเฟิงได้ยินทิศทางของเสียงปืนผิดปกติ ก็รู้ว่าวิลย่อมจะรวบรวมกำลังไฟไปจัดการลิซ่ากับอลิซและคนอื่นๆที่ในมือไม่มีอาวุธเลยอย่างแน่นอน สิ่งที่เนี่ยเฟิงรอก็คือเวลานี้

ถ้าหากเป็นคนอื่นย่อมจะไม่มีความกล้าหาญมากขนาดนั้น เพราะว่าพวกเขาจะกลัวเพื่อนร่วมทีมของตนเองถูกฆ่า เพราะว่าในมือของพวกเขาอลิซไม่มีอาวุธใดๆ

มือปืนซุ่มยิงเฝ้าติดตามทิศทางของเนี่ยเฟิงอยู่ตลอด เนี่ยเฟิงรู้ถึงทิศทางของมือปืนซุ่มยิงแล้ว แต่น่าเสียดายในมือของเขาไม่ใช่ปืนไรเฟิล ก็หมายความว่าเนี่ยเฟิงไม่สามารถโต้ตอบกลับไปได้

อยู่ภายใต้การจู่โจมอย่างบ้าคลั่งของมือปืนซุ่มยิง เนี่ยเฟิงทำการวางแผนอย่างรวดเร็ว!

พวกเขานอกจากจะฆ่าอลิซแล้ว ยังอยากจะผลักดันเนี่ยเฟิงออกจากตำแหน่งที่ได้เปรียบ

ก็เพื่อที่จะให้เนี่ยเฟิงไม่ยึดครองตำแหน่งที่ได้เปรียบใดๆ

แต่น่าเสียดายแล้ว——เขาไม่ว่าอยู่ภายใต้สภาพแวดล้อมอะไรล้วนยอดเยี่ยมได้!

หลังจากเนี่ยเฟิงวินิจฉัยทิศทางของหลายคนนั้นแล้ว ไปยังอีกทิศทางหนึ่งทันที!

พอเนี่ยเฟิงโผล่หัวออกมา มือปืนซุ่มยิงเล็งเขาไว้ทันที เพียงแต่สิ่งที่มือปืนซุ่มยิงจะวินิจฉัยยังมีสาเหตุมากมาย เหมือนดั่งความเร็วลมและทิศทางของเนี่ยเฟิง!

เนี่ยเฟิงเคลื่อนที่อย่างไม่หยุดยั้ง มือปืนซุ่มยิงเหนี่ยวไกปืน ลูกกระสุนยิงออกไปเนี่ยเฟิงหลบออกทันที ถึงยังไงลูกกระสุนจะถึงทิศทางของเนี่ยเฟิงยังต้องใช้เวลา

เมื่อกี้เนี่ยเฟิงชัดเจนถึงตำแหน่งของมือปืนซุ่มยิงหลายคนนั้นแล้ว แต่ติดขัดอยู่ที่รัศมีการยิงของปีนที่อยู่ในมือเขาไม่ได้ไกลขนาดนั้น มิฉะนั้นมือปืนซุ่มยิงหลายคนนั้นตอนนี้ตายไปแล้ว

ในเมื่อเนี่ยเฟิงรู้ถึงตำแหน่งของมือปืนซุ่มยิงหลายคนนั้นแล้ว อยากจะหลบให้พ้นลูกกระสุนของพวกเขา ก็จะง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ เนี่ยเฟิงก็รู้ว่าจุดบอดในการซุ่มยิงของพวกเขาอยู่ที่ไหนเช่นกัน

“เขาปรากฏตัวแล้ว! พวกคุณยังรออะไรอยู่ล่ะ? รีบจัดการเขาให้ผมเดี๋ยวนี้!”

วิลสังเกตถึงเนี่ยเฟิงโผล่หัวออกมาแล้ว เขาก็รู้ว่าเนี่ยเฟิงเป็นไปไม่ได้ที่จะปล่อยตนเองให้ฆ่าพวกเขาลิซ่ากับอลิซเลย!

วิลรู้สึกสาเหตุที่เนี่ยเฟิงสามารถจัดการพวกเขาได้ ก็คือหลายคนที่นี่ยึดครองตำแหน่งที่ได้เปรียบอยู่ ตอนนี้พวกเขาหลอกล่อ บีบบังคับเนี่ยเฟิงโผล่หัวออกมา เนี่ยเฟิงย่อมหนีไม่พ้นอย่างแน่นอน!

แต่หลังจากเนี่ยเฟิงโผล่ออกมาแล้ว พวกนักรบที่รบประชิดกลับรู้สึกลงมือไม่ถูก เพราะว่าการเคลื่อนตัวของเนี่ยเฟิงวุ่นวายเกินไปแล้ว! ลื่นเหมือนปลาไหลที่ไม่สามารถจับได้!

เนี่ยเฟิงยกปืนพกขึ้นจัดการนักรบรบประชิดไปอีกสองคน ปืนกลที่อยู่ในมือพวกเขาก็เหมือนเช่นดั่งเครื่องประดับ ถึงแม้ว่ามีลูกกระสุนโผล่ออกมาเรื่อยๆไม่ขาดสาย แต่นี่จะนับอะไรได้อีกล่ะ ล้วนเตะไม่ถึงเนี่ยเฟิงแม้แต่กระสุนเดียว!

ถ้าหากเป็นเฟยหลงไอ้คนกลุ่มนี้เห็นคาดว่าไม่รู้จะเลื่อมใสศรัทธากลายเป็นลักษณะท่าทีแบบไหนอีกล่ะ

แต่น่าเสียดายแล้ว พวกเขาพานฉางอันไม่กล้าโผล่หัวออกมา แค่กล้าหลบอยู่ข้างหลังกำแพงแห่งนี้ มิฉะนั้นพวกเขาก็จะสามารถชมดูการเคลื่อนตัวของเนี่ยเฟิงได้

วิลเห็นเนี่ยเฟิงเอาปืนพกกระบอกหนึ่งใช้เป็นปืนกล เขาได้รับความตกใจไม่เบา!