บทที่ 555 ใคร่ครวญคิดวางแผน

ผลประโยชน์แบบนี้ยั่วยวนคนมากเกินไปแล้วจริงๆ เนี่ยเฟิงไม่รู้สึกเลยว่าพวกเขามาถึงเมืองจันทร์ทองคำเพื่อใช้ชีวิตในวัยเกษียณอย่างสงบจิตสงบใจอยู่ที่นี่ วิ่งมาถึงสถานที่ความวุ่นวายจากภัยสงครามนี้ ก็ไม่ใช่เพื่อที่จะขายยาห้ามใช้ให้กับผู้ที่อยู่ตำแหน่งสูงเหรอ?

แต่เริ่มแรกเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะเอายาห้ามใช้ไปพูดคุยกับผู้อยู่ตำแหน่งสูงเหล่านั้น พวกเขามาถึงที่นี่ไร้อำนาจไร้อิทธิพล พวกเขาย่อมจะพึ่งพาอาศัยอำนาจอิทธิพลบางฝ่ายก่อนแน่นอน มิฉะนั้นด้วยฐานะกับความสามารถอย่างพวกเขาแบบนี้ อาจเป็นไปได้มากจะถูกฝ่ายตรงข้ามกินเรียบไม่เหลือซาก

ถึงเวลานั้นอย่าพูดถึงการเจรจาเลย แม้แต่ชิปที่อยู่ในมือจะเก็บไว้ได้หรือไม่ก็ยังเป็นปัญหาเช่นกัน คนในเมืองจันทร์ทองคำไม่ได้พูดง่ายขนาดนั้นล่ะ พูดได้อีกว่าที่นี่ก็ไม่มีประเทศมหาอำนาจที่ก่อตั้งขึ้นโดยพวกเขาหลันเฟิงหลิง

หลังจากเนี่ยเฟิงได้รับข้อมูลมหาศาล เริ่มทำการคัดตรวจและลิซ่าฝั่งโน้นเขียนรายงานที่เป็นลายลักษณ์อักษรเสร็จแล้ว ให้เสี่ยวเฮยยื่นส่งขึ้นไปโดยตรง ใบหน้าของลิซ่าคร่ำเครียดไปหมด มองออกได้ว่าลิซ่าเกลียดชังมากๆกับพฤติกรรมของวิล ถึงยังไงนี่ก็คุกคามถึงความปลอดภัยในชีวิตลิซ่าแล้ว

และเรื่องนี้ก็ปกปิดกับนักศึกษาคนอื่นๆที่อยู่ในโรงเรียนเลย สำหรับประธานสหภาพนักศึกษาที่เกี่ยวข้องกับคดีหลายคนนั้น ได้ถูกกองทัพทหารของลิซ่าควบคุมไว้แล้ว คนเหล่านั้นไม่จำเป็นที่จะคงอยู่แล้ว

แต่แม้ว่าฐานะตำแหน่งของลิซ่าสูง ถึงยังไงโรงเรียนก็เป็นสามพันธมิตรใหญ่ร่วมก่อตั้งขึ้นมา ไม่ใช่ด้วยลิซ่าตัวคนเดียวก็นับได้เลย มิฉะนั้นครั้งก่อนแจ็กสันมาถึงที่นี่เป็นไปได้ยังไงจะปล่อยพวกเขาอย่างง่ายดายขนาดนั้นได้อีกล่ะ? เป็นเพราะว่าแจ็กสันไม่กล้าบุ่มบ่ามนั่นเอง

“เนี่ยเฟิงขอโทษจริงๆ ฉันคิดว่าเรื่องนี้น่าจะพุ่งเป้ามายังฉัน ถึงยังไงพันธมิตรที่หนึ่งกับพันธมิตรที่สองและพันธมิตรที่สามอยู่ในสภาพที่แบ่งเป็น3ก๊ก ทุกคนล้วนเฝ้ารอคอยว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ครั้งนี้ก็ขอบคุณคุณจริงๆ ถ้าหากไม่มีคุณ ฉันอาจจะตายอยู่บนถนนไปแล้ว”

หลังจากลิซ่าจัดการกิจธุระที่อยู่ในมือเสร็จก็เข้าไปหาเนี่ยเฟิง ในเวลานี้เนี่ยเฟิงรวบรวมข้อมูลเสร็จสิ้นแล้วเห็นเพียงเขาเก็บมือถือขึ้นมา เขายิ้มอยู่พูดว่า “นี่ก็ไม่มีอะไรเช่นกัน ผมไม่ใช่เคยบอกแล้วเหรอ คุณให้สิทธิที่สูงเลิศล้ำแก่ผม งั้นผมย่อมต้องตอบแทนบางสิ่งบางอย่างให้คุณอยู่แล้ว ก็อย่างเช่นเมื่อกี้”

เนี่ยเฟิงจะไม่ถูกคนผูกมัด แต่เขากลับสามารถดำเนินงานตามที่ใจตนเองคิดไว้ ได้รับความเชื่อใจจากลิซ่า ไม่ได้อยู่ในแผนการของเขาเลย แต่ว่าการขยายแบบนี้ดูเหมือนค่อนข้างไม่เลวเช่นกัน

“เป็นอย่างที่คิดไว้รับคุณเข้าในสหภาพนักศึกษาเป็นเรื่องที่ถูกต้องมากๆอย่างหนึ่งจริงๆ คุณวางใจเถอะ วิลทำเรื่องแบบนี้ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะคำนึงถึงแต่ประโยชน์ของตนเองคนอื่นเป็นอย่างไรก็ไม่สนแน่นอน ฉันยื่นส่งรายงานที่เป็นลายลักษณ์อักษรให้กับศาลทหารแล้ว แม้แต่โอกาสเจรจาล้วนเป็นไปไม่ได้ที่จะมี บิดาฉันจะดีใจมาก ถึงยังไงก็สามารถที่จะจัดการภัยที่แอบแฝงใหญ่ขนาดนั้นอย่างหนึ่งไปได้”

“แต่ว่าวิลคนนี้โอหังขนาดนั้น อิทธิพลที่อยู่เบื้องหลังของเขาย่อมแข็งแกร่งมากๆแน่นอน คุณมีความเชื่อมั่นที่จะทำให้เขาล้มไหม?”

คำพูดนี้ของเนี่ยเฟิงเป็นความจริงอย่างมาก ครั้งนี้วิลเพื่อที่จะฆ่าพวกเขาจึงเรียกใช้เครื่องบินทิ้งระเบิด เหมือนการกระทำที่ยิ่งใหญ่อย่างเขาแบบนั้น คิดว่าเอาเงินหว่านซื้อความสะดวกกับคนทั้งหลายมานานแล้ว มีฝีมือเช่นนี้ งั้นก็ต้องมีเบื้องหลังที่แข็งแกร่งอยู่

“เขาคาดการณ์อย่างมั่นใจว่าจะฆ่าพวกเราไป ถึงเวลานั้นตายแล้วไม่สามารถให้การได้ เป็นไปไม่ได้ที่พันธมิตรที่หนึ่งจะพูดเพื่อคนตายหลายคนเลยสักนิด อันไหนเบาอันไหนหนักพวกเขายังคงแยกแยะอย่างชัดเจนมาก นี่ก็คือนายทุน แต่น่าเสียดาย คู่กรณีไม่ได้ตายเลย ฉันยังอยู่รอด ดังนั้นพวกเขาย่อมไม่สามารถประสบผลอย่างเด็ดขาด และก็เป็นไปไม่ได้ที่ฉันจะให้วิลได้ดี”

เพียงแค่มีความรู้สึกเสียดายเล็กน้อยเท่านั้น ถึงแม้ว่าเรื่องนี้ขึ้นถึงศาลทหาร วิลย่อมจะถูกพันธมิตรที่สองคุ้มครองไว้ ถึงเวลานั้นพิจารณาตัดสินคดีลงมาย่อมจะมีโทษเบา

“แต่ว่าครั้งนี้วิลย่อมจะถูกให้ออกจากโรงเรียนแน่นอน ก็แสดงให้เห็นว่าเขาไม่สามารถได้รับทรัพยากรจากที่นี่อีก บวกกับพวกประธานสหภาพนักศึกษาที่เขาติดสินบนล้วนจะถูกปลดออกจากตำแหน่งไปหมด นี่ก็นับได้ว่าเป็นการล้างครั้งใหญ่อีกครั้ง ฉันมองคนเหล่านั้นขัดตามานานแล้ว พวกเขาล้วนเป็นคนที่เอนลู่ไปตามใครก็ได้ ลมพัดไปทางไหนก็ล้มไปทางนั้น ส่วนใหญ่ล้วนเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย ปัจจุบันนี้ก็ถึงเวลาเปลี่ยนรุ่นแล้วเช่นกัน”

นี่สำหรับลิซ่ามากล่าวมีผลดีมากๆ เดิมทีลิซ่าก็คิดที่จะประคองอิทธิพลของตนเองเข้าไปเป็นหนอนบ่อนไส้ในวิทยาเขตแต่ละแห่ง ตอนนี้ประธานล้มละลายแล้ว งั้นลิซ่าก็สามารถจัดวางอิทธิพลของตนเองได้แล้ว

แม้ว่าวันนี้ลิซ่าได้รับความตื่นตกใจอยู่ในการต่อสู้ แต่ว่านี่ดีเลวก็แค่ใจหายใจคว่ำแต่ไม่มีอันตราย

“ในเมื่อคุณพูดเช่นนี้ งั้นคุณก็ไปทำเช่นนั้นเถอะ”