บทที่ 89 แกล้งตาย

บทที่ 89 แกล้งตาย

“คุณอย่ามาพูดมั่ว ๆ นะ ฉันเป็นเพื่อนกับเธอ เธอมากองถ่ายเพื่อดูฉัน มีปัญหาอะไรมั้ย? คุณมีหลักฐานอะไรบอกว่าฉันเป็นคนทำ? อุปกรณ์พวกนี้ก็มีอายุขัยของมัน อีกทั้งสลิงเครื่องนั้นก็นับว่าเก่าแล้ว เร็ว ๆ นี้ก็มีการซ่อมบำรุง พอเกิดปัญหาอะไรขึ้นมา จะมาโทษฉันทั้งหมดไม่ได้หรอกนะ?”

พนักงานตอบโต้กลับทันทีหลังจากฟัง

“อุปกรณ์พวกนี้เกิดปัญหาขึ้นมาจากอายุขัยหรือไม่ ตรวจสอบดูก็รู้แล้ว ที่นี่ก็ไม่ได้มีพนักงานแค่คุณคนเดียว”

เนี่ยเฟิงหรี่ตามอง ตั้งคำถามรุกไป

อีกฝ่ายเกิดกลัวขึ้นอย่างชัดเจน เขาคิดว่าตัวเองทำงานได้ดีไร้ร่องรอย ไม่คิดว่าตัวเองจะถูกเปิดเผยเร็วขนาดนี้

“ฉันเปล่า ยังไงฉันก็ไม่ได้ทำ!”

อุปกรณ์พวกนี้พวกเรามีการตรวจเช็ก ซ่อมบำรุงอยู่ทุกเดือนเพราะกังวลว่าจะเกิดปัญหา ตามหลักแล้ว ไม่น่าเกิดเหตุการณ์นี้ได้

การโหนสลิงก็อันตรายมากอยู่แล้ว ถ้าไม่ระมัดระวังให้ดี ทำให้คนได้รับบาดเจ็บหนักหรือเสียชีวิตได้

“ก่อนใช้งาน พวกเราก็ตรวจสอบกันอีกรอบ ไม่มีทางเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นได้”

พนักงานคนอื่นก็รีบอธิบายด้วย

“ทางที่ดีพวกคุณไปตรวจสอบสักหน่อย อุปกรณ์เครื่องนี้ต้องมีปัญหาแน่นอน ไม่งั้นไม่มีทางที่จะขัดข้องได้ อีกทั้งตอนเริ่มก็ราบรื่นดี แต่ทำไมพอถึงที่สูงกลับมีปัญหาล่ะ?”

เนี่ยเฟิงมองไปยังพนักงานคนนั้นด้วยสายตาเรียบนิ่ง พนักงานคนนั้นก้มศีรษะลงจึงไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

“ยังนิ่งเฉยทำอะไรกัน ยังไม่รีบไปตรวจสอบอีก?”

ละครเรื่องนี้ของพวกเขายังต้องถ่ายต่อไปอีก ถ้าเกิดปัญหาอะไรขึ้นมาใครจะรับผิดชอบไหว อีกทั้งจะเปลี่ยนตัวละครหญิงรองก็ไม่ทันแล้ว!

พวกเขาไม่ได้เอาใจใส่คางเมิ่งนัก ถ้าคางเมิ่งจะไม่แสดงต่อแล้ว งั้นส่วนที่ถ่ายทำไปก่อนหน้านั้นก็ถือว่าเป็นโมฆะไป

พวกเขาใช้แรงและใช้เงินไปไม่น้อย ทุกอย่างจะสูญเปล่าหรอ?

พนักงานของกองถ่ายของพวกเขามีปัญหา งั้น《ชิงผิงเลิก》ก็เหมือนระเบิด

พนักงานต่างไปตรวจสอบเครื่องสลิงโดยทันที

“ผู้กำกับ! มันมีปัญหาจริงๆ!”

“ตรงนี้มีส่วนที่เสียหาย ดูจากรอยแล้ว จะต้องมีคนทำ”

เนี่ยเฟิงหยุดอยู่หน้าคางเมิ่ง ยิ้มเย็นชาแล้วพูดว่า “เขาน่าจะรู้ว่าร้อยทั้งร้อยต้องเกิดเรื่องขึ้นแน่ จึงรีบเก็บอุปกรณ์ก่อเหตุกลับไป แค่ไม่คิดว่าคางเมิ่งจะไม่เป็นอะไร ถูกผมช่วยไว้ได้แล้ว ดังนั้นอุปกรณ์พวกนั้นอาจจะยังอยู่บนตัวเขาหรือวางไว้แถวๆนี้”

เมื่อเนี่ยเฟิงพูดออกไป อีกฝ่ายก็เหงื่อตกทันที

เขาอยากจะวิ่งหนี แต่ก็ถูกคนที่ผู้กำกับเรียกมาจับตัวเสียก่อน!

“เจ้าหมอนี่ นายกล้าทำร้ายคนหรอ ยังไม่รีบเรียกตำรวจมาอีก เจ้าหมอนี่วางแผนฆ่าคนโดยเจตนา”พนักงานต่างช่วยกันจับผู้ก่อเหตุ คางเมิ่งยืนมองฉากนี้ก็แค่รู้สึกกลัว

“เสี่ยวเฟิง พวกเรากลับกันเถอะ ฉันกลัว”

เนี่ยเฟิงเห็นคางเมิ่งที่ตัวสั่น ก็รู้สึกปวดใจเป็นอย่างมาก เขาไม่สนใจความวุ่นวายของกองถ่าย พาคางเมิ่งกลับบ้านก่อน

เมื่อกลับมาถึงคฤหาสน์ คางเมิ่งยังคงจับมือเนี่ยเฟิงแน่น

“พี่นึกขึ้นได้ว่าตอนนั้นนายเคยบอกว่า นายอยู่บนรถไฟเจอกับนักเลงคนนั้น เขาจงใจจะทำร้ายพี่หลังจากนั้นพี่ได้ไปถามพี่หก พี่หกบอกว่ามีคนใช้เขาให้มาทำร้ายคนอื่น แต่ว่าตอนนี้คดีนั้นก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น”

คางเมิ่งตัวสั่น “เสี่ยวเฟิง นายคิดว่าควรทำยังไงดี มีคนต้องการจะฆ่าพี่! พี่กลัวมากเลย!”