บทที่ 90 เกมแมวจับหนู

บทที่ 90 เกมแมวจับหนู

“นายอย่ามาขู่ฉัน ข้างหลังฉันยังมีคนอีก ฉันมีเบื้องหลังที่แข็งแกร่ง ถ้านายกล้าทำอะไรฉัน ฉันจะทำให้นายต้องเสียใจ!”

ซ่งสี่จื้อโกรธที่ถูกคนจับเอาไว้ได้ เธอไม่ได้คิดจะไตร่ตรองเลยสักนิด

“คุณพูดว่าเบื้องหลัง.. งั้นให้ผมทาย ใช่ หลัวปินหรือเปล่า?”

ซ่งสี่จื้อตกใจ เขารู้ได้อย่างไรกัน!

“ดูท่าทางแล้วเป็นเขาจริงๆ ผมก็รู้ว่าเขาจะไม่ปล่อยมันไป ครั้งที่แล้วที่คุณทำร้ายคนอื่นก็ห่างมานานมากแล้ว ในหัวของคุณมีแต่เรื่องมีหรือไม่มีเงิน ยากจนมาตั้งแต่แรกจนมีเสียงแจ้งเตือน แต่ว่าเมื่อวานบัญชีของคุณมีเงินออกอย่างลึกลับมากกว่าห้าล้าน คุณโอนให้อีกฝ่ายหนึ่งล้าน เพื่อให้เขากำจัดคางเมิ่ง ในสายตาของคุณ พี่เจ็ดผมมีค่าแค่หนึ่งล้านเองหรอ ถูกเกินไปแล้ว”

“นายมีสิทธิ์อะไรมาตรวจบัญชีของฉัน”

ซ่งสี่จื้โกรธเป็นอย่างมาก

“งั้นคุณมีสิทธิ์อะไรไปฆ่าคนอื่น? ผมโทรหาคุณ เพื่อที่จะบอกคุณว่า เรื่องฉาวของคุณทั้งหมดจะถูกเผยแพร่บนอินเทอร์เน็ตและคลิปทั้งหมดก็จะถูกส่งต่อไปยังศัตรูของคุณ คุณอยากหนีก็หนีไปตอนนี้เสียสิ ไม่เช่นนั้นจะไม่มีโอกาสอีกแล้วนะ”

เนี่ยเฟิงพูดออกไป ซ่งสี่จื้อตะโกนออกมาอย่างเกรี้ยวกราด

“นายมันบ้า นายกล้าที่จะขู่ฉันแบบนี้หรอ!”

เนี่ยเฟิงไม่ได้เข้าไปยุ่งกับเธออีก เขาชอบที่จะดูซ่งสี่จื้อถูกศัตรูรุมทำร้ายจนไม่เป็นผู้เป็นคน หวั่นใจเหมือนหนูที่ข้ามถนน

ตอนนี้ดูเหมือนว่าเธอจะกลัวมากแล้ว แต่มือของเธอเปื้อนเลือดมาไม่น้อย เธอรู้ดีอยู่แก่ใจ

แสดงตำแหน่งของเธอตามเวลาจริง ประกาศข่าวของเธอออกไป ต่อไปก็จะกลาย เป็นละครที่สนุกอีกฉากหนึ่ง

เนี่ยเฟิงแกว่งแก้วไวน์ในมือขณะดูกล้องวงจรปิดไปด้วย ซ่งสี่จื้อเริ่มเก็บของเพื่อจะหนีแล้ว ไม่คิดว่าเวลานี้จะมีเสียงเคาะประตูอย่างดังจนเกิดความตกใจ ซ่งสี่จื้อจึงรีบไปดูทันที

“นังแพศยาออกมาเดี๋ยวนี้! อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าแกอยู่ข้างใน ก่อนหน้านี้บอกกับฉันว่ายังไงนะ? แกบอกว่าเสี่ยวอิงฆ่าตัวตายเพราะถูกปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรม ไม่คิดว่าจะเป็นแกที่ช่วยผู้กำกับหวงวางยาเธอ ทำให้เธอแปดเปื้อน! แกมันนังผู้หญิงสารเลว ฉันจะเอาชีวิตแก!”

ซ่งสี่จื้อตกใจกลัวเป็นอย่างมาก ของก็ไม่กล้าเก็บต่อแล้ว คว้าแค่เงินและของมีค่ารีบหนีออกไปทางประตูหลัง หลังจากออกจากประตูไปได้ก็รีบขับรถไปยังสนามบิน ไม่ว่ายังไงเธอต้องออกจากเมืองจินไห่ซะก่อน

“ซ่งสี่จื้อ! อย่าหนีนะ! ตอนนั้นแกมารุกล้ำความเป็นส่วนตัวของลูกสาวฉัน ใส่ร้ายเธออย่างหยาบคาย ทำร้ายจนทำให้เธอเป็นโรคซึมเศร้า ลูกสาวฉันกำลังไปได้ดี แต่แกก็มาทำลายมัน! หยุดเดี๋ยวนี้นะ พวกฉันยังไม่ได้ชำระบัญชีแค้นนี้!”

ซ่งสี่จื้อรู้สึกขนลุก คนพวกนี้หาเธอเจอได้ยังไง? เหมือนกับบนตัวเธอมีเครื่องบอกตำแหน่งยังไงยังงั้น

ซ่งสี่จื้อนึกถึงเนี่ยเฟิงขึ้นมาทันที ต้องเป็นเขาที่ทำมันแน่ๆ!

“พวกคุณไม่ต้องไล่ตามฉันแล้ว คลิปวิดีโอพวกนั้นเป็นคลิปปลอม! ไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน ฉันไม่เคยทำอะไร มันเป็นการตัดต่อทั้งหมด!”

“เหลวไหล! คลิปวิดีโอไม่ได้ตัดต่ออะไรทั้งนั้น ลูกสาวฉันเจ็บปวดมากขนาดนั้น ใจฉันรู้ดี แกหยุดให้ฉันเดี๋ยวนี้แล้วไปสถานีตำรวจด้วยกัน!”

ไปสถานีตำรวจ? เธอมาไกลถึงขนาดนี้แล้ว ให้เธอไปสถานีตำรวจไม่ใช่ว่าเป็นการหาเรื่องให้ตัวเองหรอกหรอ?

ซ่งสี่จื้อกัดฟันแน่น ในใจคิดว่าเรื่องทั้งหมดต้องโทษเนี่ยเฟิง ถ้าเนี่ยเฟิงไม่ได้เป็นคนรวบรวมความผิดของเธอแล้วเอาให้ศัตรูพวกนั้น แล้วศัตรูพวกนั้นจะมาได้ยังไง ทำร้ายเธอเหมือนหนูที่โคนคนตีตอนจะข้ามถนน