บทที่242 รับมือกับการโจมตี

เฉินไฉหัวถูกเนี่ยเฟิงถีบขนาดนั้น เขาวาดพาราโบกลางอากาศ ร่างกระแทกเข้ากับโต๊ะอาหารอย่างจัง ไม่สามารถขยับได้อีก

เฉินไฉหัวกระอักเลือดจำนวนมาก เนี่ยเฟิงมองไปที่สภาพของเฉินไฉหัว ถึงไปหันกลับมาตรวจสอบสภาพของเย่หรูเสว่ พอเห็นว่าเย่หรูเสว่ไม่สามารถฟื้นได้ เนี่ยเฟิงจะพาเย่หรูเสว่ออกไปก่อน และคนในร้านอาหารที่พบว่าที่นี่ไม่ชอบมาพากล จึงรีบมามุงดูทันที พอเห็นสภาพของเฉินไฉหัวก็ตกใจกันเป็นอย่างมาก จึงรีบติดต่อพ่อของเฉินไฉหัวทันที

และเฉินไฉหัวก็รีบถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลในทันที

พ่อของเฉินไฉหัวเป็นผู้มีอิทธิพลหนึ่งในตระกูลเฉินที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองเยี่ยนตู ชื่อว่าเฉินเว่ยหมิน

ถึงแม้ว่าชื่อของเฉินเว่ยหมินจะตั้งได้ไม่เลวเลย แต่เขากลับเป็นคนที่หน้าเลือด รู้เพียงแค่การขูดรีดเงินจากประชาชน ไม่มีวันที่จะคิดถึงประชาชน

และเฉินเว่ยหมินก็ไม่ใช่คนดีอะไร เขามีสมองที่ชาญฉลาด ปฏิภาณไหวพริบดีเยี่ยม ในตอนนั้นที่เกิดเรื่องคดีร้ายแรงบนทะเลก็มีเฉินเว่ยหมินเข้าร่วมด้วย

เฉินเว่ยหมินที่รู้ว่าลูกชายของตัวเองเข้าโรงพยาบาล เขาจึงรีบบึงมา แต่ในตอนที่เขามาถึง อีกฝ่ายกลับบอกกับเฉินเว่ยหมินว่า“เสียใจด้วยครับ คุณเฉิน ลูกชายของคุณได้จากไปแล้วครับ ซี่โครงของเขาถูกเจาะเข้าไปในปอด จนบริเวณปอดของเขามีรูขนาดใหญ่ ในตอนที่เขาถูกส่งตัวมาเพื่อช่วยเหลือที่นี่ ก็ได้สายไปแล้วครับ”

เฉ่ยเว่ยหมินที่ได้ยินข่าวนี้ก็เหมือนกับถูกฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ เขาทรุดตัวลงกับพื้น เบิกตากว้าง“นี่มันเป็นฝีมือของใครกัน！”

เฉินเว่ยหมินต้องคนผมหงอกต้องส่งศพคนผมดำ เขาจะทนกับความเจ็บปวดนี้ได้อย่างไรกัน？

เขาเดินไปยังห้องดับจิตด้วยความไม่อยากจะเชื่อ เห็นลูกชายของตัวเองต้องตายอย่างทุกข์ทรมาน เฉินเว่ยหมินยิ่งคิดยิ่งโกรธ ยิ่งคิดยิ่งเกิดไฟลุกโหมกระหน่ำ！

เขารีบไปตรวจเช็กดูกล้องวงจรปิดที่สถานที่เกิดเหตุ หลังจากที่ตรวจสอบเห็นบุคคลดังกล่าวแล้ว เขาก็รีบไปค้นหาของที่ลูกชายของตนเองทิ้งไว้ เขาโทรศัพท์ไปหาซุนลี่ลี่

ซุนลี่ลี่ที่ถูกเนี่ยเฟิงเตือนไว้ได้แต่รู้สึกจิตใจไม่อยู่กับร่องกับรอย เพราะว่าเนี่ยเฟิงในตอนนั้นมันช่างน่ากลัวเหลือเกิน

คิดไม่ถึงว่าสายจากเฉินไฉหัวจะโทรเข้ามา ซุนลี่ลี่รีบรับสายในทันที“เฉินไฉหัว นายเป็นยังไงบ้าง？เนี่ยเฟิงไม่ได้ทำอะไรนายใช่ไหม？”

“เนี่ยเฟิง？คนที่ฆ่าลูกชายฉันชื่อเนี่ยเฟิงงั้นเหรอ？”

ซุนลี่ลี่ตกใจมาก เธออดจะเบิกตากว้างไม่ได้ ปลายสายอีกฝ่ายไม่ใช่เฉินไฉหัว เสียงที่ได้ยินเป็นเสียงแหบพร่ามีอายุ ซุนลี่ลี่รู้สึกตัวในทันที

เฉินเว่ยหมินรีบเดินทางไปหาซุนลี่ลี่เพื่อไปสอบถามเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ซุนลี่ลี่ไม่กล้าปิดบัง เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้กับเฉินเว่ยหมินได้รับรู้

หลังจากที่เฉินเว่ยหมินได้รับรู้ความจริงทั้งหมด จึงรีบหาคนไปสืบว่าเนี่ยเฟิงเป็นใคร ไอ้หมอนี้กลับกล้าฆ่าลูกชายของเขา กล้าเกินไปแล้ว！

ซุนลี่ลี่คิดไม่ถึงว่าเฉินไฉหัวจะตาย พอเธอนึกภาพสายตาของเขาที่มองมาที่ตัวเอง ซุนลี่ลี่ก็รู้สึกกลัวมาก เธอรู้สึกว่าไม่ปลอดภัย แม้แต่กลับถึงบ้านยังไงเธอยังไม่รู้เลย

เนี่ยเฟิงรับเย่หรูเสว่ส่งกลับไปที่โรงแรม พอเห็นเย่หรูเสว่เพียงแค่สลบไปเท่านั้น เนี่ยเฟิงก็ถอนหายใจ ในเวลานี้เองทีมข่าวกรองของสำนักมังกรก็ส่งข่าวมาบอกเนี่ยเฟิงว่า ตอนนี้มีคนกำลังสืบค้นเรื่องของเขาอยู่

หลังจากที่เนี่ยเฟิงรับรู้เรื่องราวทุกอย่างแล้ว จึงทำเสียงหึเยือกเย็นอย่างไม่รู้ตัว “ฉันก็คิดว่าเป็นใคร？ที่แท้ก็แค่นักฆ่าล้างโคตรคนหนึ่งเท่านั้นเอง นี่เป็นเรื่องที่เยี่ยมยอดมาก”

เป็นไปตามคำกล่าวที่ว่าไว้มีทางสวรรค์ ไม่ไป ทางนรกไม่มีประตูกลับคิดจะบุกเข้าไป ก่อนที่เนี่ยเฟิงจะมาที่เมืองหนานหูกับคางเมิ่งและเย่หรูเสว่นั้นยังคิดอยู่เลยว่าจะต่อกรกับเฉินเว่ยหมินอย่างไร คิดไม่ถึงว่าไอ้หมอนี้กลับมาหาเองถึงที่

“ให้เขาสืบไปเถอะ ไม่เป็นไร”

เพราะว่าเนี่ยเฟิงไม่สนใจ

เย่หรูเสว่ฟื้นขึ้นมาเร็วมาก เธอลืมตาขึ้นมาด้วยความมึนงง ในเวลานี้ในสมองของเย่หรูเสว่รู้สึกโลกหมุนไปมา เธอนึกขึ้นมาได้ในทันทีว่าเหมือนเธอจะสลบเหมือดในร้านอาหาร

เย่หรูเสว่รีบลุกขึ้นมานั่ง แล้วพูดขึ้นอย่างไม่เข้าใจ“ตอนนี้ฉันอยู่ไหนหรอ？”

เธอไม่ได้อยู่ที่ร้านอาหารด้วยซ้ำ ที่นี่เหมือนจะเป็นโรงแรม

！