ตอนที่ 327
บทที่327 ต่อให้ 3 กระบวนท่า
October 28, 2026
เฉาตื๋อเหรินถูกเนี่ยเฟิงบอกว่าเป็นคนขี้ขลาด ความเคียดแค้นชิงชังได้ทวีคูณขึ้น! เขาโกรธจนทนไม่ไหว “คุณอา! ดูสิ! ไอ้หมอนี่กล้าพูดแบบนั้นกับผม!
ที่แท้ก็มีคนคนหนึ่งคอยติดตามเฉาตื๋อเหรินอยู่ เขาสวมชุดฝึกกังฟูสีดำ เมื่อเห็นร่างสูงใหญ่แข็งแรงของเขา ดูเหมือนจะเป็นคู่ต่อสู้ที่ไม่น่าต่อกรด้วย
นี่คืออาของเฉาตื๋อเหริน ชื่อเฉาเหนิง
เฉาเหนิงยิ้มเยาะ “เจ้าหนู ได้ยินว่าแกเป็นคนหักขาของตื๋อเหรินเหรอ?”
“ไม่ต้องได้ยินมาหรอก ผมนี่แหละเป็นคนตีเอง ก็เพราะว่าเป็นคุณชายเฉาของพวกคุณนั่นแหละ เลยอดตีไม่ได้”
เฉาเหนิงยิ้มเยาะ “ไอ้น้องชาย แกกล้ามาก! แต่แกก็เก่งแต่ปากเท่านั้นแหละ เจอฉัน แกก็ต้องคุกเข่าขอความเมตตา!”
“เฉาตื๋อเหรินยังสู้ผมไม่ได้ คุณจะเอาชนะผมได้เหรอ?”
เนี่ยเฟิงไม่เห็นเฉาเหนิงอยู่ในสายตาเลย แถมยังรู้สึกว่าเฉาเหนิงมาทำอะไรดูตลกอีกต่างหาก
“ฉันเป็นอาจารย์ของตื๋อเหริน ฉันยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของแกอีกเหรอ?”
ความกระหายที่จะเอาชนะของเฉาเหนิงถูกปลุกขึ้นในทันใด เขาหรี่ตามองไปที่เนี่ยเฟิง “ฉันจะสั่งสอนแก!”
เนี่ยเฟิงผงกหัวเล็กน้อย “สู้คนเดียวเหรอ? ก็ได้”
เนี่ยเฟิงยกมือให้บอดี้การ์ดที่อยู่ข้างหลังแล้วเดินออกไป “เมื่อคืนวานเฉาตื๋อเหรินขาหัก เขาได้บอกคุณหรือเปล่า?”
“ก็เป็นฝีมือของไอ้ลูกหมาอย่างแก อย่าคิดว่าฉันไม่รู้!”
เฉาเหนิงยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ นี่คือเขตอิทธิพลของตระกูลเฉา มีคนกล้าดีมารังแกพวกเขาถึงที่? รนหาที่ตายชัดๆ!
“นั่นเป็นเพราะเขาไม่รักษาคำพูด ผมแค่สอนบทเรียนให้เขานิดหน่อย ถ้าเขาขอโทษอย่างจริงใจ ผมจะหักขาเขาได้ยังไง? บอกตามตรงนะ ผมเป็นคนที่มีเหตุผลมาก”
เนี่ยเฟิงแสยะยิ้ม ชำเลืองมองเฉาตื๋อเหริน ตอนนี้เฉาตื๋อเหรินดูเหมือนจะไม่มีท่าทีหวาดกลัว กลับจ้องมาที่เนี่ยเฟิงอย่างไม่ละสายตาเสียด้วยซ้ำไป
“อย่ามัวพูดไร้สาระกับฉัน! ฉันเป็นใครแกก็น่าจะรู้ แกหักขาของตื๋อเหริน เตรียมตัวรับโทษได้เลย!”
เฉาเหนิงพูดพลางกำลังจะเข้าโจมตี แต่ในเวลานี้เนี่ยเฟิงได้หยุดเขาไว้ “เดี๋ยวก่อน!”
“แกจะมาไม้ไหนอีก?” เฉาเหนิงอยากจะฉีกเนี่ยเฟิงออกเป็นชิ้นๆ แล้ว แต่จู่ๆ ดันมาเรียกให้หยุดในเวลานี้
“พวกคุณมันเหมือนแมลงวัน คอยแต่จะวนเวียนมาหาผม น่ารำคาญสุดๆ เอาอย่างนี้ดีกว่า เอาครั้งเดียวให้รู้แพ้รู้ชนะไปเลย ถ้าครั้งนี้ผมชนะพวกคุณ พวกคุณห้ามมาตามตอแยผมกับแฟนอีก ว่าไง?”
“ฮ่าฮ่า! ไอ้น้องชาย แกคิดว่าจะชนะหรือไง? ล้อเล่นหรือเปล่า?”
เฉาเหนิงแค่รู้สึกว่าเนี่ยเฟิงอวดดีจนเกินไป
“ว่าไง? คุณไม่กล้าเหรอ?”
“ฉันเนี่ยนะไม่กล้า?” เฉาเหนิงเหมือนได้ยินอะไรที่น่าขำ “ก็ได้ แต่ถ้าแกเป็นฝ่ายแพ้ล่ะ?”
เนี่ยเฟิงยิ้มเยาะ “ถ้าผมแพ้ ผมจะหักขาตัวเองทั้งสองข้างชดใช้ให้เฉาตื๋อเหริน ยุติธรรมไหม?”
เฉาเหนิงกัดฟันกรอด เขาไม่คิดว่าขาทั้งสองข้างของคนอย่างเนี่ยเฟิงจะมีประโยชน์อะไร! แต่ว่า ถ้าได้เห็นขาของเนี่ยเฟิงหักเหมือนกันก็คงจะรู้สึกสะใจไม่น้อย
“ตกลง! คุณพูดเองนะ! คุณไม่ต้องหักเอง ถ้าจะหักให้ผมไปหัก!”
ตอนนี้เฉาตื๋อเหรินได้จินตนาการถึงภาพที่เนี่ยเฟิงจะถูกซ้อมจนฟันหักหมดปากในไม่ช้านี้แล้ว แค่คิดก็ทำให้ฮึกเหิมแล้ว!
เฉาเหนิงแค่รู้สึกว่าเนี่ยเฟิงไม่เจียมตัว เขาจึงตบกล้ามเนื้อของตัวเองแล้วบอกว่า “มาสิ! จะเริ่มยังไงดี?”
“ง่ายมาก ใครถูกอัดล้มก่อนถือว่าแพ้ คุณว่าไง?”
คราวนี้เนี่ยเฟิงถือว่าเกรงใจมากแล้ว อย่างไรอีกฝ่ายก็มีอายุมากแล้ว ผมยังหงอกขาวแล้วอีกด้วย
“เด็กน้อย โอเค! เข้ามาสิ!”
“เห็นคุณแก่กว่า ผมจะต่อให้คุณ ต่อให้คุณ 3 กระบวนท่า เข้ามาเลย!”
เนี่ยเฟิงกวักมือเรียกเฉาเหนิง บรรดาลูกศิษย์เทควันโดที่อยู่ข้างหลังเฉาตื๋อเหรินได้ยินเนี่ยเฟิงพูดแบบนี้ก็อดหัวเราะเยาะไม่ได้ “เจ้าคนนี้โง่หรือเปล่า? ยังบอกว่าจะต่อให้อาจารย์ 3 กระบวนท่า?”