ตอนที่ 328
บทที่328 สู้ไม่ไหว
October 28, 2026
เฉาเหนิงสงสัยว่าเนี่ยเฟิงเคยฝึกวิชามาก่อน ดังนั้นเขาจึงต้องการเลือกจุดอ่อนที่จะโจมตี
แต่ตอนนี้มือขวาของเขาหัก เลยโจมตีเขาไม่ได้ แม้ว่ามือซ้ายก็เคยได้รับการฝึกฝนเช่นกัน แต่กำลังนั้นสู้ไม่ได้
ครั้นแล้วเฉาเหนิงจึงตัดสินใจใช้ขา!
เฉาเหนิงขยับแข้งขยับขาของตนแล้วมองดูน่องของเนี่ยเฟิง เนี่ยเฟิงสวมชุดลำลอง จึงมองไม่เห็นสภาพของกล้ามเนื้อน่องของเขา
แต่กระดูกหน้าแข้งนั้นค่อนข้างบอบบางอย่างเห็นได้ชัด เฉาเหนิงเหลือบมองเนี่ยเฟิง เนี่ยเฟิงรู้อยู่แล้วว่าเฉาเหนิงจะโจมตีครั้งต่อไปตรงจุดไหน
ศัตรูเช่นนี้ไม่สามารถอยู่รอดได้ในสนามรบเกินหนึ่งวัน ดูออกง่ายมาก
เนี่ยเฟิงอดถอนหายใจไม่ได้ พลางพูดต่อ “เข้ามาสิ ไม่ต้องเกรงใจ”
“ฮึ่ม! ฉันจะทำให้แกจ่ายในสิ่งที่แกต้องจ่าย!”
เฉาเหนิงพูดจบก็เข้ามาโจมตีในทันที!
เนี่ยเฟิงรู้แล้วว่าเฉาเหนิงจะโจมตีตรงจุดไหน ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้อยู่ในท่าขี่ม้า แต่ช่วงขาของเขาก็มั่นคงกว่าใครๆ อีกฝ่ายใช้ท่ากวาดขาพุ่งตรงไปที่ขาทั้งสองของเนี่ยเฟิง!
ถ้าเป็นคนธรรมดาทั่วไป ก็อาจจะโดนเฉาเหนิงใช้กระบวนท่านี้กวาดขาหักหมด แต่เนี่ยเฟิงไม่ใช่คนประเภทที่ถูกสั่นคลอนได้ง่าย
เนี่ยเฟิงรวบรวมพลัง ใช้ทักษะแรงทุ่นแรงอีกครั้ง!
“กร๊อบ!”
คราวนี้เฉาเหนิงร้องด้วยความเจ็บปวด!
กลุ่มลูกศิษย์เห็นภาพนี้และตกใจไม่น้อย หลายคนรีบลุกขึ้นมาทันที “อาจารย์! คุณไม่เป็นไรนะ!”
“ขาของฉัน! ขาของฉัน!”
ขาของเฉาเหนิงหักด้วยลักษณะท่าทางประหลาด! หน้าแข้งของเขายุบลงไปเป็นหลุมใหญ่! ดูน่ากลัวและโหดเหี้ยมมาก!
“เป็นไงบ้าง? ดูเหมือนจะหักนะ!”
เนี่ยเฟิงถอนหายใจ “คุณยังเหลืออีกหนึ่งกระบวนท่า”
“คุณเล่นตุกติกอะไรหรือเปล่า! คุณซ่อนเหล็กไว้ที่ขาและหน้าอกของคุณหรือเปล่า! บอกผมมาเดี๋ยวนี้!”
“ใช่แล้ว! ไม่งั้นกระดูกของคนคนหนึ่งจะแข็งแกร่งขนาดนั้นได้ยัง! คุณต้องทำอะไรสักอย่างแน่!”
บรรดาลูกศิษย์เหล่าไม่คิดว่าอาจารย์ของพวกเขาจะพ่ายแพ้! ในสายตาของพวกเขา เฉาเหนิงเก่งกาจที่สุด!
เนี่ยเฟิงยักไหล่ “เก่งไม่เท่าเขาก็คาดเดาไปว่าคนอื่นเล่นตุกติกแล้วเหรอ? พวกคุณมันน่าละอายจริงๆ”
“หุบปาก! รีบเอาแผ่นเหล็กออกมานะ!”
ลูกศิษย์เหล่านั้นไม่ยอมลดรา
“แล้วถ้าผมไม่มีแผ่นเหล็กล่ะ? การใส่ความคนอื่นมีราคาที่ต้องจ่ายนะ”
เนี่ยเฟิงแสยะยิ้ม ไม่เออออตามพวกเขาสักนิดเลย
“ฮึ่ม! พวกเราน่ะเหรอใส่ร้ายคุณ? รีบเอาออกมาเดี๋ยวนี้!”
“ก็ได้ ผมจะถอดเสื้อผ้าให้พวกคุณดู แต่ถ้าไม่มีแผ่นเหล็ก พวกคุณต้องคุกเข่าลงร้องสามครั้ง คุณปู่ ผมผิดไปแล้ว! ว่าไง?”
พวกเขาแน่ใจว่าเนี่ยเฟิงซ่อนแผ่นเหล็กเอาไว้ในตัว ดังนั้นพวกเขาจึงตอบตกลงโดยไม่ลังเล!
“รีบเอาออกมา!”
“ในเมื่อเป็นอย่างนี้ งั้นผมจะสนองความพึงพอใจของพวกคุณ”
เนี่ยเฟิงพูดจบก็ถอดเสื้อยืดแล้วม้วนขากางเกงขึ้น “เห็นชัดเจนหรือยัง? ในตัวผมมีแผ่นเหล็กติดอยู่หรือเปล่า? หืม?”
“เป็นไปได้อย่างไร!”
ถ้าไม่มีแผ่นเหล็ก แล้วทำไมกระดูกมือและขาของเฉาเหนิงถึงหักหมดตอนที่เข้าไปโจมตีเนี่ยเฟิง! เจ้าหมอนี่ทำบ้าอะไรกันแน่!
“ในเมื่อเห็นชัดเจนแล้ว งั้นก็คุกเข่าลง อย่าให้ผมต้องพูดซ้ำในสิ่งที่ไม่อยากจะพูด”
เนี่ยเฟิงเงยหน้าขึ้น สีหน้าของลูกศิษย์คนอื่นๆ ย่ำแย่มาก