บทที่329 เตรียมใจรับสถานการณ์อีกแบบ

เนี่ยเฟิงหรี่ตาลง สายตานี้ทำให้เฉาตื๋อเหรินรู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว!

เฉาตื๋อเหรินรู้สึกราวกับว่าตัวเองถูกสัตว์ร้ายจับจ้อง มันเป็นความรู้สึกที่น่ากลัวมาก

เมื่อครู่เขายังอยากจะพูดอะไรที่โหดร้ายอีก เพราะอย่างไรฝ่ายตรงข้ามก็มีเพียงคนเดียว

แต่ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะมีเพียงคนเดียว แต่ก็ทำให้พวกเขารู้สึกทึ่ง

ในตอนนี้เฉาตื๋อเหรินและลูกศิษย์อีกหลายร้อยคนที่อยู่ข้างหลังถอยออกไปอย่างพร้อมเพรียงกัน พวกเขารู้สึกทึ่งกับท่าทีของเนี่ยเฟิงที่อยู่ตรงหน้าพวกเขา

แม้ว่าเฉาตื๋อเหรินจะเรียกคนจำนวนมากเข้ามา แต่พอพวกเขาเห็นกับตาว่าเนี่ยเฟิงสังหารเฉาเหนิง ความสะเทือนใจนี้ทำให้ทุกคนไม่กล้าเข้าใกล้!

“พวกเรามารอดูกัน!”

เฉาตื๋อเหรินกล่าวอย่างห่อเหี่ยว

“ผมคิดว่าคุณน่าจะลืมไปแล้วสินะ? เราพนันกันตั้งแต่แรกแล้ว”

เนี่ยเฟิงมองหน้าเฉาตื๋อเหริน “ถ้าคุณยังจะตื้อตันไม่ยอมหยุดละก็ ผมยินดีที่จะช่วยให้คุณกลายเป็นสภาพแบบอาคุณนะ”

เนี่ยเฟิงพูดจบก็เดินเข้าไปในห้องโถง

“คุณชาย ตอนนี้จะทำยังไงดี?”

พอเห็นร่างของเนี่ยเฟิงหายไป เลขาถึงกล้าถามเสียงเบา

เฉาตื๋อเหรินรู้สึกว่าตัวเองถูกทำให้ขายหน้าอีกครั้ง ความรู้สึกเช่นนี้ทำให้เฉาตื๋อเหรินหมดเรี่ยวแรง เขาเองก็ไม่กล้าอยู่ต่อ “จะทำอะไรได้อีกล่ะ! รีบพาคุณอาไปโรงพยาบาลสิ!”

แม้ว่าเฉาเหนิงจะถูกส่งมาถึงแผนกฉุกเฉินที่โรงพยาบาลแล้ว แต่แพทย์ก็ส่ายหัว

“สมองของคุณเฉามีลิ่มเลือดจำนวนมาก ทางเราให้การรักษาอย่างฉุกเฉินแล้ว แต่ลิ่มเลือดไปกดทับเส้นประสาท ไม่สามารถกระจายตัวได้ ถ้าภายในสามวันนี้คุณเฉาไม่ฟื้นขึ้นมา คุณเฉาก็จะกลายเป็นเจ้าชายนิทรา”

“อะไรนะ?”

เฉาตื๋อเหรินได้ยินดังนั้นก็ตัวสั่นด้วยความกลัว “คุณหมอ! ได้โปรดรักษาคุณอาของผมด้วยอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่ดีที่สุด! ไม่ว่าจะใช้วิธีไหน! ก็ต้องช่วยคุณอาของผมให้ได้! ได้โปรด!”

นายแพทย์ถอนหายใจ “เรารับประกันไม่ได้ ทำได้เพียงพยายามอย่างเต็มที่ แต่พวกคุณต้องเตรียมใจรับสถานการณ์ที่แย่ที่สุด”

หลังจากหมอเดินออกไปแล้ว เฉาตื๋อเหรินก็โทรหาพ่อของเขาเหมือนรู้สึกตัวช้า

เมื่อพ่อของเฉาตื๋อเหรินได้ยินเรื่องพี่ชายของเขา ก็เลิกสนใจงานแล้วรีบไปที่โรงพยาบาล แต่พอเห็นสภาพที่น่าสงสารของพี่ชาย เขาก็อดพูดอย่างโกรธเคืองไม่ได้ว่า “เรื่องนี้ใครเป็นคนทำ!”

“คนที่ชื่อเนี่ยเฟิง!”

เฉาตื๋อเหรินพูดเสริมขึ้นมาทันที

“หา! เขากล้าดียังไงมารังแกลูกชายและน้องชายของฉัน? ฉันอยากเห็นว่าเจ้าหนุ่มนี่จะเก่งสักแค่ไหน!”

“พ่อ เราจะทำยังไงกันดี? เจ้าหมอนี่มีทักษะบางอย่าง เมื่อกี้เขาไม่ได้ตอบโต้กลับ เป็นคุณอาที่โจมตีเขา แต่คุณอาก็ได้รับบาดเจ็บอย่างไม่มีที่มาที่ไป!”

เมื่อนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ เฉาตื๋อเหรินรู้สึกขนลุก เขายังเป็นมนุษย์อยู่หรือเปล่า? ทำไมถึงมีความสามารถถึงเพียงนี้?

“เขาน่าจะเป็นคนที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ แต่ลูกไม่ต้องห่วง พ่อมีเงิน พ่อสามารถจ้างคนที่เก่งกาจที่สุดได้! พ่อจะทำให้เขาตายอย่างไร้ที่ฝัง!”

พ่อของเฉาตื๋อเหรินพูดจบก็กำหมัดแน่น “ลูกส่งคนไปจับตาดูคนที่ชื่อเนี่ยเฟิง! อีกไม่กี่วันนี้พ่อจะทำให้เขารู้ว่าอะไรที่เรียกว่าร้ายกาจ!”

เฉาตื๋อเหรินพยักหน้ารับ “ผมเข้าใจแล้วครับ! พ่อ! พ่อไม่ต้องเป็นห่วง!”

ในอีกด้านหนึ่ง คางเม่ิงเพิ่งเสร็จงานแถลงข่าวอย่างไม่สบายใจ พูดตามตรง ในใจเธอรู้สึกเป็นกังวลมาก ดังนั้นเธอจึงจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวอยู่ตลอดเวลา

อีกอย่างเนี่ยเฟิงยังอยู่ข้างนอก ไม่ได้อยู่ในงาน ซึ่งทำให้คางเมิ่งยิ่งเป็นกังวลจนแทบทนไม่ไหว

“เสี่ยวเมิ่งดูค่อนข้างใจลอย แต่ทางเราได้ให้คนรีบตัดต่อแล้ว คุณไม่ต้องกังวล ทั้งหมดล้วนเป็นอยู่ในมุมที่ดีที่สุด”