ตอนที่ 384
บทที่384 นับเงินจนมือเป็นตะคริว
October 28, 2026
คราวที่แล้วเพิ่งบอกกับตนว่ากลัวพี่สาวคนอื่นๆ จะรู้ว่าเขาเป็นราชามังกรแห่งสำนักมังกร ไม่รู้จะเริ่มต้นบอกเรื่องนี้กับพวกพี่ๆ อย่างไร
แต่ตอนนี้ ตัวเองกลับเป็นคนเปิดเผยก่อน
หมิงอี๋หานได้แต่ถอนหายใจ “ฉันเป็นคนจัดเตรียมให้เขาเอง”
ในบรรดาพี่น้องสตรีเหล่านี้ มีเพียงหมิงอี๋หานเท่านั้นที่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเนี่ยเฟิง ถ้าพี่น้องคนอื่นๆ รู้เข้าจะต้องเป็นกังวลมากอย่างแน่นอน
หลินซูอินมองหมิงอี๋หานอย่างลังเล “น้องสี่…เธอพูดจริงเหรอ?”
หมิงอี๋หานพยักหน้าเป็นการยืนยัน “ใช่”
“ถ้าอย่างนั้นฉันก็อยากรู้ว่า เธอได้ธนบัตร 1 หยวนจำนวนสิบคันรถบรรทุกภายในเวลาสั้นๆ เพียงสิบกว่านาทีได้อย่างไร”
หมิงอี๋หาน “…”
ไอ้เด็กเวร! ทำอะไรลงไปเนี่ย!
“พวกเราไปดูกันก่อนเถอะ”
ชิวมู่เฉิงขมวดคิ้วแน่น “ฉันไม่วางใจให้เสี่ยวเฟิงอยู่ที่นั่นคนเดียว”
“ฉันเปลี่ยนรองเท้าแล้วจะไปเดี๋ยวนี้!”
คางเมิ่งกระโดดลงมาทันทีโดยไม่สนใจสิ่งอื่นใด
“ว้าว ธนบัตร 1 หยวนจำนวนหนึ่งพันล้าน ฉันเริ่มสงสัยแล้วล่ะ”
หยูจิงหงผิวปากแล้วเดินออกจากบ้าน
“งั้นฉันจะไปเอาผลไม้ บิสกิต และเมล็ดแตงโมไปแล้วกัน ฉันเป็นห่วงว่าเสี่ยวเฟิงจะดูจนเบื่อ”
หมิงอี๋หานพูดดังนั้นก็หยิบถุงใส่ขนมขบเคี้ยวไปจำนวนหนึ่ง
บรรดาพี่สาวมาที่อ่าวหยกเขียวด้วยกัน
ทันทีที่พวกเขามาถึงอ่าวหยกเขียว ก็ต้องตกใจกับสิ่งที่เห็น
มันเป็นรถบรรทุกคันใหญ่จริงๆ! ยึดครองเต็มพื้นที่อ่าวหยกเขียวแล้ว
พนักงานฝ่ายจัดการทรัพย์สินทั้งหมดกำลังขนสินค้า พวกเขามีสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก
“ช่างเป็นภาพที่อลังการจริงๆ!”
หยูจิงหงกะพริบตาปริบๆ แล้วเดินเข้าไป เห็นเนี่ยเฟิงกำลังกินไก่ทอดอยู่
“พี่ๆ ครับ! พวกคุณมากันแล้วเหรอ?”
เนี่ยเฟิงโยนไก่ทอดทิ้งไปข้างๆ “รีบมาเร็ว! ผมจะพาพวกพี่ไปดูบ้านใหม่ของพวกเรา!”
คางเมิ่งเหลือบมองเนี่ยเฟิง แล้วมองดูผู้จัดการที่นั่งอยู่ตรงนั้น ที่กำลังนับเงินเหมือนหุ่นยนต์ ราวกับว่าวิญญาณได้หลุดออกจากร่างไปแล้ว
ภาพเหตุการณ์นี้ออกจะแปลกประหลาดไปสักหน่อยไหม?
แต่ในไม่ช้าคางเมิ่งก็ถูกสถานที่แห่งนี้ดึงดูดใจ
“บ้านทุกหลังมีห้องรับฝากเสื้อผ้า ห้องน้ำแยก และอ่างอาบน้ำ! นอกจากนี้ยังมีสระว่ายน้ำ ห้องออกกำลังกาย สวนดอกไม้นิเวศวิทยา และที่จอดรถอยู่ด้านล่าง ที่จอดรถสามารถรองรับได้มากสุดถึงสิบสองคัน เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว”
เนี่ยเฟิงเก่งกว่าผู้จัดการฝ่ายขายเสียอีก
“นี่คือห้องรับแขก มีสวนดอกไม้แก้วคริสตาลอยู่ที่นี่”
เนี่ยเฟิงพาพวกเธอเดินผ่านสวนดอกไม้แก้วคริสตาล “ด้านบนนี้ยังมีที่จอดรถอีกด้วย! วันหลังพี่ห้าสามารถเอาเครื่องบินส่วนตัวของพี่มาจอดได้เลย!”
โจวลี่ซืออดหัวเราะไม่ได้ “เครื่องบินส่วนตัวอะไรกัน นายคิดว่าฉันมีเครื่องบินส่วนตัวเหรอ?”
“ไม่มีอะไรที่ซื้อไม่ได้หรอก!”
เนี่ยเฟิงแสยะยิ้ม “ผมคิดว่าที่นี่สามารถเปลี่ยนเป็นห้องเต้นรำสำหรับพี่เจ็ดได้!”
“หา? จริงเหรอ? ที่นี่ใหญ่มาก! ฉันชอบมันมาก!”
คางเมิ่งมองเขาด้วยดวงตาที่เป็นประกาย รู้สึกว่าตัวเองกำลังจะล่องลอยไปความสุข
“ต้องบอกว่าอุปกรณ์ในห้องออกกำลังกายนี้ครบครันมาก ยังมีเวทีมวยด้วยนะ”
หยูจิงหงพูดจบก็กระโดดขึ้นไป “น้องหก เข้ามาสักสองกระบวนท่าเป็นไง?”
“ผมสู้พี่สองไม่ได้หรอก ไม่ต้องลองเลย”
เย่หรูเสว่ส่ายหัว
“ไม่เป็นไรหรอกน่า! แค่สองกระบวนท่าเอง! มาเลย!”